۱۵۱٬۵۱۸
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR40898J1.jpg | عنوان =تذکره لطایف الخیال | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = دارابی، محمد بن محمد (نویسنده) بیگ باباپور، یوسف (محقق) حسینی اشکوری، صادق (مقدمهنویس) |زبان | زبان =فارسی | کد کنگره =PIR 3543/د2ت...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}} | }} | ||
''' | '''تذکرۀ لطایف الخیال''' تألیف [[دارابی، محمد بن محمد|محمد بن محمد دارابی اصطهباناتی]] (متوفی 1130ق)، دانشمند و تذکرهنویس دوره صفوی؛ تصحیح [[یوسف بیگ باباپور]] و مقدمه [[حسینی اشکوری، سید صادق|سید صادق حسینی اشکوری]]؛ تذکرهای ارزشمند از شرح حال و نمونه اشعار 350 تن از شاعران ایران و هند از دوره [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ شیرازی]] تا [[حسین قدسی کربلایی]]. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
تذکره لطایف الخیال بین سالهای 1076 تا 1078ق تألیف شده و از مهمترین تذکرههای دوره صفوی محسوب میشود. مؤلف که خود از دانشمندان ذیفنون و معاصر صائب تبریزی بود، با سفرهای فراوان و مراوده با شاعران، اطلاعات بینظیری گردآوری کرده که در دیگر تذکرهها یافت نمیشود. | تذکره لطایف الخیال بین سالهای 1076 تا 1078ق تألیف شده و از مهمترین تذکرههای دوره صفوی محسوب میشود. مؤلف که خود از دانشمندان ذیفنون و معاصر [[صائب، محمدعلی|صائب تبریزی]] بود، با سفرهای فراوان و مراوده با شاعران، اطلاعات بینظیری گردآوری کرده که در دیگر تذکرهها یافت نمیشود. | ||
وی برخلاف رویه معمول تذکرهنویسان، بیشتر بر انتخاب نمونههای برجسته شعر تأکید دارد تا شرح حالنگاری تاریخی. با این حال برای برخی شاعران بنام همچون نصیرالدین طوسی هم تاریخ تولد و هم وفات را ذکر کرده است. از ویژگیهای ممتاز این تذکره، امانتداری مؤلف در نقل اشعار و اشاره به منابع واسطهای است. | وی برخلاف رویه معمول تذکرهنویسان، بیشتر بر انتخاب نمونههای برجسته شعر تأکید دارد تا شرح حالنگاری تاریخی. با این حال برای برخی شاعران بنام همچون [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|نصیرالدین طوسی]] هم تاریخ تولد و هم وفات را ذکر کرده است. از ویژگیهای ممتاز این تذکره، امانتداری مؤلف در نقل اشعار و اشاره به منابع واسطهای است. | ||
دارابی با دقت خاصی از میان هزاران بیت، نمونههای فاخری انتخاب کرده و حجم دیوانها را نیز مشخص نموده است. ترتیب ارائه شاعران بر اساس شهرهای زادگاه آنهاست که از حافظ و سعدی شروع شده و به شاعران معاصری مانند صائب تبریزی و میر یحیی سیستانی ختم میشود. | دارابی با دقت خاصی از میان هزاران بیت، نمونههای فاخری انتخاب کرده و حجم دیوانها را نیز مشخص نموده است. ترتیب ارائه شاعران بر اساس شهرهای زادگاه آنهاست که از [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ]] و [[سعدی، مصلح بن عبدالله|سعدی]] شروع شده و به شاعران معاصری مانند [[صائب، محمدعلی|صائب تبریزی]] و [[میر یحیی سیستانی]] ختم میشود. | ||
این اثر علاوه بر ارزش ادبی، منبع مهمی برای شناخت جریانهای شعری و سبکشناسی دوره صفوی به شمار میرود. مؤلف با ذکر جزئیاتی مانند «شعرش خالی از مزه نیست» یا «دیوانش شش هزار بیت دارد»، معیارهای دقیق نقد ادبی را به نمایش گذاشته است.<ref>[https://literaturelib.com/books/1383 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | این اثر علاوه بر ارزش ادبی، منبع مهمی برای شناخت جریانهای شعری و سبکشناسی دوره صفوی به شمار میرود. مؤلف با ذکر جزئیاتی مانند «شعرش خالی از مزه نیست» یا «دیوانش شش هزار بیت دارد»، معیارهای دقیق نقد ادبی را به نمایش گذاشته است.<ref>[https://literaturelib.com/books/1383 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||