سیره ائمه اطهار علیهم‌السلام در برخورد با اندیشه‌های مخالف: تفاوت میان نسخه‌ها

| پیش از =  

}}

==ساختار==

فصل دوم (برخورد ائمه اطهار(ع) با ملحدان): این فصل، به موضوع برخورد ائمه(ع) با ملحدان اختصاص دارد و به تبیین شبهات ملحدان از قبیل انکار اصل وجود خدا، قدیم بودن عالم، نفی حکمت آفرینش، بیهوده بودن احکام شریعت و وحدانیت خدا می‌پردازد<ref>ر.ک: همان، ص49</ref>. در این فصل، تأکید شده است که امامان معصوم(ع) گاهی به‌طور مستقیم با ملحدان مواجه می‌شدند و پرسش‌ها و شبهه‌های آنان را می‌شنیدند، بدون اینکه از سخنان کفرآمیز آنان خشمگین شوند و احساساتشان را در برخوردشان دخالت دهند<ref>ر.ک: همان، ص52-53</ref>. اصولی که ائمه در مواجهه با ملحدان بر آنها تأکید می‌کردند، عبارت بود از تبیین بی‌پایه بودن اندیشه ملحدان<ref>ر.ک: همان، ص53</ref>، اثبات اصل وجود خدا<ref>ر.ک: همان، ص57</ref>، مقابله با دوگانه‌گرایی و نفی ثنویت<ref>ر.ک: همان، ص62</ref>، تأکید بر حکیمانه بودن آفرینش<ref>ر.ک: همان، ص66</ref>، پاسخ به شبهه‌های منکران معاد<ref>ر.ک: همان، ص68</ref>، بیان فلسفه احکام<ref>ر.ک: همان، ص70</ref> و نقد نظریه تناسخ<ref>ر.ک: همان، ص71</ref>. در رد نظریه تناسخ، به این موضوع اشاره شده است که ائمه(ع)، این نظریه را به‌روشنی بیان کرده و سپس به نقد عالمانه آن می‌پرداختند و سستی و مبتنی نبودن آن را بر هیچ اساس و مبنایی آشکار می‌نمودند و سایر انحراف‌های فکری صاحبان این نظریه را به بوته نقد و بررسی می‌گذاشتند<ref>ر.ک: همان، ص72</ref>.

فصل چهارم (برخورد ائمه(ع) با پیروان و پیشوایان مذاهب اسلامی): این فصل، به مواجهه ائمه(ع) با مذاهب مختلف اسلامی می‌پردازد. نویسنده در این فصل، درصدد بررسی فعالیت‌های ائمه(ع) در رابطه با سایر انحراف‌هایی است که در فصل پیش به آنها اشاره نشده است. وی در این فصل، مواضع ائمه برای مقابله با این انحراف‌ها را به‌نحو زیر بیان کرده است: تفسیر درست معنای ایمان، طرح نظریه امر بین الامرین در مقابل جبر و تفویض، تنزیه خدا از تشبیه به مخلوقات، دوری از فتنه خلق قرآن، مقابله با غلو، مقابله با جعل حدیث، مقابله با عقل‌گرایی افراطی و معرفی فرقه‌های منحرف<ref>ر.ک: همان، ص103-144</ref>. پیرامون نظریه امر بین الامرین، به تشریح این موضوع پرداخته شده است که ائمه(ع) در مقابل دو نظریه مطرح در زمان خود، یعنی جبر و تفویض، با تکیه بر قرآن و عقل، جبر را به‌طور کلی نفی کرده و بر آزادی اراده و اختیار انسان در عمل تأکید کردند، بدون اینکه تفویض را پذیرفته و مشیت خدا را در زندگی انسان انکار کنند<ref>ر.ک: همان، ص112</ref>.

در ادامه، مقابله با تبلیغات ضد علوی<ref>ر.ک: همان، ص175</ref>، تأکید بر ایمان ابوطالب<ref>ر.ک: همان، ص175</ref> و تأکید بر اینکه ائمه اطهار و فرزندان حضرت فاطمه(س)، فرزندان پیامبرند<ref>ر.ک: همان، ص176</ref>، مورد بررسی قرار گرفته است. در نهایت، به مقابله با تصویر نادرست از علویان و تلاش برای تحریف جایگاه آن‌ها، پرداخته شده است<ref>ر.ک: همان، ص180</ref>.

==پانویس==