روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت (پرینس): تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURروایت‌شناسی، شکل و کارکرد روایتJ1.jpg | عنوان = روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت | عنوان‌های دیگر = |پدیدآورندگان = | پدیدآوران = پرینس، جرالد (نویسنده) شهبا، محمد (مترجم) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = P۳۰۲/۷/پ۴ر۹ ۱...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
 
خط ۲۷: خط ۲۷:
}}
}}


'''روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت''' تألیف جرالد پرینس، ترجمه محمد شهبا؛ این کتاب با رویکردی ساختارگرایانه به بررسی عناصر سازنده روایت مانند راوی، روایت‌شنو، راوی درون متن و مخاطب می‌پردازد و با زبانی ساده ساختار متون روایی را تحلیل می‌کند.
'''روایت‌شناسی: شکل و کارکرد روایت''' تألیف [[پرینس، جرالد|جرالد پرینس]]، ترجمه [[شهبا، محمد|محمد شهبا]]؛ این کتاب با رویکردی ساختارگرایانه به بررسی عناصر سازنده روایت مانند راوی، روایت‌شنو، راوی درون متن و مخاطب می‌پردازد و با زبانی ساده ساختار متون روایی را تحلیل می‌کند.


==ساختار==   
==ساختار==   
خط ۳۳: خط ۳۳:


==گزارش کتاب==   
==گزارش کتاب==   
جرالد پرینس در این اثر به یکی از مهم‌ترین موضوعات مطالعات ادبی یعنی روایت‌شناسی می‌پردازد. رویکرد اصلی کتاب ساختارگرایانه است که سعی می‌کند برای روایت‌ها قواعدی شبیه دستور زبان تدوین کند. کتاب با بررسی مفهوم راوی آغاز می‌شود و با ارائه‌ای نو از انواع راوی در متون روایی، تمایز روشنی میان مفاهیم روایت، روایت‌شده، روایت‌کردن و روایت‌گری قائل می‌شود.
[[پرینس، جرالد|جرالد پرینس]] در این اثر به یکی از مهم‌ترین موضوعات مطالعات ادبی یعنی روایت‌شناسی می‌پردازد. رویکرد اصلی کتاب ساختارگرایانه است که سعی می‌کند برای روایت‌ها قواعدی شبیه دستور زبان تدوین کند. کتاب با بررسی مفهوم راوی آغاز می‌شود و با ارائه‌ای نو از انواع راوی در متون روایی، تمایز روشنی میان مفاهیم روایت، روایت‌شده، روایت‌کردن و روایت‌گری قائل می‌شود.


در فصل سوم، پرینس کوشیده است دستور زبانی برای روایت‌های پایه تدوین کند که شامل چهار عنصر ساختاری، منطقی، روایت‌کردن و بیان است. وجه تمایز دیدگاه پرینس با ساختارگرایان اولیه توجه ویژه‌ای است که به فرایند خوانش و تفسیر متن دارد. فصل پنجم به بررسی عوامل مؤثر بر درک روایت و ارزیابی روایت‌مندی اختصاص یافته است.
در فصل سوم، [[پرینس، جرالد|پرینس]] کوشیده است دستور زبانی برای روایت‌های پایه تدوین کند که شامل چهار عنصر ساختاری، منطقی، روایت‌کردن و بیان است. وجه تمایز دیدگاه پرینس با ساختارگرایان اولیه توجه ویژه‌ای است که به فرایند خوانش و تفسیر متن دارد. فصل پنجم به بررسی عوامل مؤثر بر درک روایت و ارزیابی روایت‌مندی اختصاص یافته است.


کتاب به سه پرسش محوری پاسخ می‌دهد: ویژگی‌های شناساگر روایت چیست؟ (فصول 1 و 2)، چگونه می‌توان این ویژگی‌ها را صورتبندی کرد؟ (فصل 3) و چه عواملی بر ادراک ما از روایت تأثیر می‌گذارند؟ (فصول 4 و 5). نویسنده برای روشن‌تر شدن مباحث، از مثال‌هایی از رمان‌های مشهور استفاده کرده که برای هماهنگی بیشتر با متن اصلی، مجدداً ترجمه شده‌اند.
کتاب به سه پرسش محوری پاسخ می‌دهد: ویژگی‌های شناساگر روایت چیست؟ (فصول 1 و 2)، چگونه می‌توان این ویژگی‌ها را صورتبندی کرد؟ (فصل 3) و چه عواملی بر ادراک ما از روایت تأثیر می‌گذارند؟ (فصول 4 و 5). نویسنده برای روشن‌تر شدن مباحث، از مثال‌هایی از رمان‌های مشهور استفاده کرده که برای هماهنگی بیشتر با متن اصلی، مجدداً ترجمه شده‌اند.