۱۵۳٬۳۰۵
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'ش های ' به 'شهای '
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ه ها' به 'هها') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ش های ' به 'شهای ') |
||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
در بخش کهنترین اساطیر اوستایی کتاب، یشتها به این ترتیب آورده شدهاند: فروردین، مهر، آبان، خورنه، تیر، بهرام و رام. یشت واژهای کهن به معنای نیایش کردن است. «یشتها» سرودههایی بودند که برای نیایش «ایزدان آریایی» خوانده میشدند. در «اوستای باقیماندۀ امروز» 21 یشت وجود دارد. «یشتها» به لحاظ مضمون، کهنترین بخش اوستا بوده و قدیمیترین منبع برای بازشناسی اساطیر ایرانی محسوب میشوند. اولین یشت معرفی شده در این کتاب «فروردین یشت» یا «فروشی یشت» میباشد. این یشت، سیزدهمین یشت از یشتهای بیستویکگانۀ اوستا است و از لحاظ درونمایه و محتوا میان یشتهای دیگر، کهنترین به شمار میرود. این یشت در ستایش فروهر بزرگان و اشونان سروده شده است. از دیگر ویژگیهای این یشت، یادآوری کهنترین اساطیر و افسانههای ایرانی و نامبردن از قدیمیترین پهلوانان و سرشناسان آریایی است. | در بخش کهنترین اساطیر اوستایی کتاب، یشتها به این ترتیب آورده شدهاند: فروردین، مهر، آبان، خورنه، تیر، بهرام و رام. یشت واژهای کهن به معنای نیایش کردن است. «یشتها» سرودههایی بودند که برای نیایش «ایزدان آریایی» خوانده میشدند. در «اوستای باقیماندۀ امروز» 21 یشت وجود دارد. «یشتها» به لحاظ مضمون، کهنترین بخش اوستا بوده و قدیمیترین منبع برای بازشناسی اساطیر ایرانی محسوب میشوند. اولین یشت معرفی شده در این کتاب «فروردین یشت» یا «فروشی یشت» میباشد. این یشت، سیزدهمین یشت از یشتهای بیستویکگانۀ اوستا است و از لحاظ درونمایه و محتوا میان یشتهای دیگر، کهنترین به شمار میرود. این یشت در ستایش فروهر بزرگان و اشونان سروده شده است. از دیگر ویژگیهای این یشت، یادآوری کهنترین اساطیر و افسانههای ایرانی و نامبردن از قدیمیترین پهلوانان و سرشناسان آریایی است. | ||
در پایان اولین بخش، قسمتهایی از «یسنا» ـ از بخشهای اوستای کنونی ـ آورده شده است. یسنا از ریشۀ «یَز» به معنای پرستش و نیایش است و واژههای ایزد و جشن و همین طور نام شهر یزد برگرفته از آن میباشند. این نسک در اوستای دورۀ ساسانی موجود نبوده است. پس از پراکندگی اوستا در سدههای اخیر، هر آنچه از نیایشهایی نسکهای گونهگون اوستا برجای مانده بود در کنار هم ردیف شده و نام «یسنا» را بر آن نهادند. بیشتر موضوعات آن شامل ادعیه و اوراد روزانهای است که بنابر برخی گزارشها مندرجات این بخش اوستا، از روحانیترین | در پایان اولین بخش، قسمتهایی از «یسنا» ـ از بخشهای اوستای کنونی ـ آورده شده است. یسنا از ریشۀ «یَز» به معنای پرستش و نیایش است و واژههای ایزد و جشن و همین طور نام شهر یزد برگرفته از آن میباشند. این نسک در اوستای دورۀ ساسانی موجود نبوده است. پس از پراکندگی اوستا در سدههای اخیر، هر آنچه از نیایشهایی نسکهای گونهگون اوستا برجای مانده بود در کنار هم ردیف شده و نام «یسنا» را بر آن نهادند. بیشتر موضوعات آن شامل ادعیه و اوراد روزانهای است که بنابر برخی گزارشها مندرجات این بخش اوستا، از روحانیترین نیایشهای دینی زرتشتیان میباشد. | ||
معرفی کهنترین بندهای «وندیداد» در پایان این بخش آورده شده است. وندیداد نوزدهمین نسک از اوستای دورۀ ساسانیان است. این نسک در کنار «گاهان» تنها بخش از اوستای بیستویکگانۀ ساسانیان سات که تقریباً سالم و دستنخورده به دست ما رسیده است. محتوای اصلی آن، شرح آیینها و دادگزاریها و قوانین جزایی و حقوق افراد و اصناف و شرح برخی مسائل شرعی پاسخ به پرسشهای دینی است که بیشتر آنها بازماندۀ اعتقادات «مغان زرتشتیشده» است که از ادیان قدیم آریایی، درون دین زرتشی شده و در آن حل شده است. | معرفی کهنترین بندهای «وندیداد» در پایان این بخش آورده شده است. وندیداد نوزدهمین نسک از اوستای دورۀ ساسانیان است. این نسک در کنار «گاهان» تنها بخش از اوستای بیستویکگانۀ ساسانیان سات که تقریباً سالم و دستنخورده به دست ما رسیده است. محتوای اصلی آن، شرح آیینها و دادگزاریها و قوانین جزایی و حقوق افراد و اصناف و شرح برخی مسائل شرعی پاسخ به پرسشهای دینی است که بیشتر آنها بازماندۀ اعتقادات «مغان زرتشتیشده» است که از ادیان قدیم آریایی، درون دین زرتشی شده و در آن حل شده است. | ||