نقش شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - '( ' به '(')
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''نقش شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی'''، مجموعه مقالاتی است که به قلم جمعی از محققان، با نظارت علمی عبدالحسین خسروپناه تدوین شده است. این کتاب در واقع نتیجه کنگره‌ای است که برای روشن ساختن نقش علمای شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی تشکیل شده و هدف کلی آن، ارائه یک تصویر جامع و دقیق از مشارکت شیعیان در توسعه علمی و فرهنگی جهان اسلام بوده است.
'''نقش شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی'''، مجموعه مقالاتی است که به قلم جمعی از محققان، با نظارت علمی [[خسروپناه، عبدالحسین|عبدالحسین خسروپناه]] تدوین شده است. این کتاب در واقع نتیجه کنگره‌ای است که برای روشن ساختن نقش علمای شیعه در پیشرفت منطق و مکاتب حکمت اسلامی تشکیل شده و هدف کلی آن، ارائه یک تصویر جامع و دقیق از مشارکت شیعیان در توسعه علمی و فرهنگی جهان اسلام بوده است.


==ساختار ==
==ساختار ==
کتاب، مشتمل است بر سه مقدمه (از آیت‌الله مکارم، دبیر کنگره و سید احمد غفاری) و متن اصلی که مجموعه‌ای از مقالات است و در قالب سه بخش تدوین شده است.
کتاب، مشتمل است بر سه مقدمه (از [[مکارم شیرازی، ناصر|آیت‌الله مکارم]]، دبیر کنگره و سید احمد غفاری) و متن اصلی که مجموعه‌ای از مقالات است و در قالب سه بخش تدوین شده است.


==گزارش محتوا==
==گزارش محتوا==
ازآنجاکه نوشتار حاضر، تلاشی از سوی گروهی از پژوهشگران متعهد عرصه منطق و فلسفه اسلامی برای تبیین محققانه این نکته است که اندیشمندان شیعی، نقش منحصربه‌فردی در تأسیس، تدوین و گسترش دانش عقلی منطق و فلسفه اسلامی داشته‌اند و این تأثیر تا عصر حاضر ادامه یافته است<ref>ر.ک: مقدمه سید احمد غفاری، ص24</ref>؛ لذا
ازآنجاکه نوشتار حاضر، تلاشی از سوی گروهی از پژوهشگران متعهد عرصه منطق و فلسفه اسلامی برای تبیین محققانه این نکته است که اندیشمندان شیعی، نقش منحصربه‌فردی در تأسیس، تدوین و گسترش دانش عقلی منطق و فلسفه اسلامی داشته‌اند و این تأثیر تا عصر حاضر ادامه یافته است<ref>ر.ک: مقدمه سید احمد غفاری، ص24</ref>؛ لذا
در این مجموعه، نخست، از آن دسته از حکمای شیعی که در گسترش دانش منطق نقش داشته‌اند - از زمان فارابی تا عصر حاضر - همچون فارابی، ابن سینا، شیخ اشراق، خواجه نصیر، مدرس زنوزی، علامه طباطبایی و... یاد می‌شود<ref>ر.ک: متن کتاب، ص27-88</ref>. سپس از مکاتب حکمی شیعی، همچون مکتب فلسفی – منطقی قم، مکتب فلسفی اصفهان و حوزه فلسفی نجف، سخن به میان می‌آید<ref>ر.ک: همان، ص93-203</ref> و در آخر، نوآوری‌های برخی فیلسوفان شیعی در منطق و فلسفه، همچون فارابی، ابن سینا، خواجه نصیر، سهروردی، ملاصدرا و میرزا مهدی آشتیانی و نیز موضوع تأثیر مکتب فلسفی شیعی تهران در گسترش فلسفه، به بحث گذارده می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص207-419</ref>.
در این مجموعه، نخست، از آن دسته از حکمای شیعی که در گسترش دانش منطق نقش داشته‌اند - از زمان [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]] تا عصر حاضر - همچون [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق]]، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر]]، [[زنوزی، علی بن عبدالله|مدرس زنوزی]]، [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] و... یاد می‌شود<ref>ر.ک: متن کتاب، ص27-88</ref>. سپس از مکاتب حکمی شیعی، همچون مکتب فلسفی – منطقی قم، مکتب فلسفی اصفهان و حوزه فلسفی نجف، سخن به میان می‌آید<ref>ر.ک: همان، ص93-203</ref> و در آخر، نوآوری‌های برخی فیلسوفان شیعی در منطق و فلسفه، همچون [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]]، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]]، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیر]]، [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] و [[آشتیانی، مهدی|میرزا مهدی آشتیانی]] و نیز موضوع تأثیر مکتب فلسفی شیعی تهران در گسترش فلسفه، به بحث گذارده می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص207-419</ref>.


تفصیل مطالب مطرح‌شده در این مجموعه مطابق با ساختار آن عبارت است از:
تفصیل مطالب مطرح‌شده در این مجموعه مطابق با ساختار آن عبارت است از:
خط ۴۰: خط ۴۰:
# «بررسی نقش فیلسوفان شیعه در توسعه علم منطق» (عسکری سلیمانی امیری)<ref>ر.ک: همان، ص27</ref>. این مقاله، شامل موارد زیر است:
# «بررسی نقش فیلسوفان شیعه در توسعه علم منطق» (عسکری سلیمانی امیری)<ref>ر.ک: همان، ص27</ref>. این مقاله، شامل موارد زیر است:
## ادوار منطق در دوره اسلامی: شامل دوره‌هایی چون آشنایی با علم منطق، شکل‌گیری و بومی‌سازی و گسترش و شکوفایی علم منطق<ref>ر.ک: همان، ص29-32</ref>.
## ادوار منطق در دوره اسلامی: شامل دوره‌هایی چون آشنایی با علم منطق، شکل‌گیری و بومی‌سازی و گسترش و شکوفایی علم منطق<ref>ر.ک: همان، ص29-32</ref>.
## شخصیت‌های شاخص شیعه در علم منطق: شامل معرفی و بررسی اندیشه‌های منطقی فیلسوفان بزرگی چون فارابی (۳۲۹ق)، ابن ‌سینا (۴۲۸ق)، شیخ اشراق (سهروردی) (متوفای ۵۸۷ق)، نصیرالدین طوسی (۶۷۲ق)، علامه حلی (۷۲۶ق)، صدرالدین دشتکی (۹۰۸ق)، غیاث‌الدین منصور حسینی دشتکی (متوفای ۹۴۴ق)، میرداماد (۱۰۴۱ق)، ملاصدرا (۱۰۵۰ق)، ملا هادی سبزواری (متوفای ۱۲۸۹ق) و آقا علی مدرس زنوزی (۱۳۳۳ق)<ref>ر.ک: همان، ص32-56</ref>.
## شخصیت‌های شاخص شیعه در علم منطق: شامل معرفی و بررسی اندیشه‌های منطقی فیلسوفان بزرگی چون [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]] (۳۲۹ق)، [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن ‌سینا]] (۴۲۸ق)، [[سهروردی، یحیی بن حبش|شیخ اشراق (سهروردی)]] (متوفای ۵۸۷ق)، [[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|نصیرالدین طوسی]] (۶۷۲ق)، [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] (۷۲۶ق)، [[صدرالدین دشتکی]] (۹۰۸ق)، [[غیاث‌الدین منصور حسینی دشتکی]] (متوفای ۹۴۴ق)، [[میرداماد، سید محمدباقر بن محمد|میرداماد]] (۱۰۴۱ق)، [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] (۱۰۵۰ق)، [[سبزواری، هادی|ملا هادی سبزواری]] (متوفای ۱۲۸۹ق) و [[زنوزی، علی بن عبدالله|آقا علی مدرس زنوزی]] (۱۳۳۳ق)<ref>ر.ک: همان، ص32-56</ref>.
## منطق در عصر حاضر: در این قسمت، از کتاب‌های رهبر خرد، المنطق، آثار علامه طباطبایی در منطق، نقد الآراء المنطقية و الأسس المنطقية یاد می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص56-58</ref>.
## منطق در عصر حاضر: در این قسمت، از کتاب‌های رهبر خرد، المنطق، آثار [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] در منطق، [[نقد الآراء المنطقية و حل مشكلاتها|نقد الآراء المنطقية]] و [[الأسس المنطقية للاستقراء|الأسس المنطقية]] یاد می‌شود<ref>ر.ک: همان، ص56-58</ref>.
# «جایگاه علامه حلی در تاریخ دانش منطق» (محمد غفوری‌نژاد و احد فرامرز قراملکی)<ref>ر.ک: همان، ص63</ref>.
# «جایگاه [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] در تاریخ دانش منطق» ([[محمد غفوری‌نژاد]] و [[فرامرز قراملکی، احد|احد فرامرز قراملکی]])<ref>ر.ک: همان، ص63</ref>.
این مقاله، به‌طور خاص به بررسی جایگاه و سهم علامه حلی در علم منطق می‌پردازد و از آثار منطقی وی، روش منطق‌نگاری او، تبیین اهتمام ویژه او به دانش منطق، آرای منطقی او و شرح و تحلیل یک نوآوری منطقی علامه (قضیه عامه) یاد می‌کند<ref>ر.ک: ص65-84</ref>.
این مقاله، به‌طور خاص به بررسی جایگاه و سهم [[حلی، حسن بن یوسف|علامه حلی]] در علم منطق می‌پردازد و از آثار منطقی وی، روش منطق‌نگاری او، تبیین اهتمام ویژه او به دانش منطق، آرای منطقی او و شرح و تحلیل یک نوآوری منطقی علامه (قضیه عامه) یاد می‌کند<ref>ر.ک: ص65-84</ref>.


* بخش دوم (حکمت اسلامی و مکاتب حکمی شیعه): این بخش، سه مقاله را در خود جای داده است به شرح زیر:
* بخش دوم (حکمت اسلامی و مکاتب حکمی شیعه): این بخش، سه مقاله را در خود جای داده است به شرح زیر:
# «مکتب فلسفی – منطقی قم و تأثیر آن در گسترش فلسفه» (مرتضی رضایی)<ref>ر.ک: همان، ص93</ref>.
# «مکتب فلسفی – منطقی قم و تأثیر آن در گسترش فلسفه» ([[مرتضی رضایی]])<ref>ر.ک: همان، ص93</ref>.
این مقاله، شامل تبیین این مکتب، عوامل شکل‌گیری و رشد آن و نقش آن در تدریس و ترویج فلسفه، طرح مسائل جدید فلسفی، نگارش متون فلسفی، خروج فلسفه از انزوا، فراگیر شدن مباحث فلسفی، نقد مکاتب فلسفی غربی و... است<ref>ر.ک: همان، ص96-112</ref>.
این مقاله، شامل تبیین این مکتب، عوامل شکل‌گیری و رشد آن و نقش آن در تدریس و ترویج فلسفه، طرح مسائل جدید فلسفی، نگارش متون فلسفی، خروج فلسفه از انزوا، فراگیر شدن مباحث فلسفی، نقد مکاتب فلسفی غربی و... است<ref>ر.ک: همان، ص96-112</ref>.
# «مکتب فلسفی اصفهان و نوآوری‌های آن» (علی کرباسی‌زاده اصفهانی)<ref>ر.ک: همان، ص123</ref>.
# «مکتب فلسفی اصفهان و نوآوری‌های آن» (علی کرباسی‌زاده اصفهانی)<ref>ر.ک: همان، ص123</ref>.
این مقاله، مشتمل است بر: بحث از اصطلاح «مکتب فلسفی اصفهان»، حوزه‌های علمیه شیعی، حوزه علمیه اصفهان، پیشینه حوزه علمیه اصفهان، اصفهان پایتخت و بزرگ‌ترین مرکز علمی شیعی، مبانی، آموزه‌ها و اوصاف مکتب فلسفی اصفهان (بهره‌گیری از آیات و روایات، جامعیت عقل و نقل علمای اصفهان، به‌هم‌پیوستگی مشرب‌های مختلف، تضارب آرا و گفتگوی جریان‌های مختلف، وجود مکاتب فلسفی مختلف شیعی و...)، ابتکارات و نوآوری‌های فیلسوفان مکتب اصفهان و...<ref>ر.ک: همان، ص126-168</ref>.
این مقاله، مشتمل است بر: بحث از اصطلاح «مکتب فلسفی اصفهان»، حوزه‌های علمیه شیعی، حوزه علمیه اصفهان، پیشینه حوزه علمیه اصفهان، اصفهان پایتخت و بزرگ‌ترین مرکز علمی شیعی، مبانی، آموزه‌ها و اوصاف مکتب فلسفی اصفهان (بهره‌گیری از آیات و روایات، جامعیت عقل و نقل علمای اصفهان، به‌هم‌پیوستگی مشرب‌های مختلف، تضارب آرا و گفتگوی جریان‌های مختلف، وجود مکاتب فلسفی مختلف شیعی و...)، ابتکارات و نوآوری‌های فیلسوفان مکتب اصفهان و...<ref>ر.ک: همان، ص126-168</ref>.
# «نوآوری‌های حوزه فلسفی نجف با نگاه به آثار محقق اصفهانی» (روح‌الله فروغی)<ref>ر.ک: همان، ص175</ref>.
# «نوآوری‌های حوزه فلسفی نجف با نگاه به آثار محقق اصفهانی» (روح‌الله فروغی)<ref>ر.ک: همان، ص175</ref>.
این مقاله، به خلاصه زندگی محقق اصفهانی، نوآوری‌های فلسفی محقق اصفهانی، از جمله نظریه اعتبار، اختصاص قاعده الواحد به واحد شخصی، تفسیر خاص از کلام نفسی و اتحاد ذات و صفات، می‌پردازد<ref>ر.ک: همان، ص177-203</ref>.
این مقاله، به خلاصه زندگی [[اصفهانی، محمدحسین|محقق اصفهانی]]، نوآوری‌های فلسفی محقق اصفهانی، از جمله نظریه اعتبار، اختصاص قاعده الواحد به واحد شخصی، تفسیر خاص از کلام نفسی و اتحاد ذات و صفات، می‌پردازد<ref>ر.ک: همان، ص177-203</ref>.


* بخش سوم (نوآوری‌های برخی فیلسوفان شیعی)<ref>ر.ک: همان، ص207</ref>: این بخش، دارای هفت مقاله است، به شرح زیر:
* بخش سوم (نوآوری‌های برخی فیلسوفان شیعی)<ref>ر.ک: همان، ص207</ref>: این بخش، دارای هفت مقاله است، به شرح زیر:
# «ابونصر فارابی و نوآوری‌های فلسفی و منطقی» (فاطمه شهیدی). این مقاله، به مباحثی همچون زندگی‌نامه فارابی، تأثیر فارابی بر منطق و فلسفه، واجب و ممکن (شامل: واجب و ممکن نزد ارسطو، مواجهه فارابی با وجوب و امکان ارسطویی، تقسیم موجودات به واجب و ممکن در دیگر آثار فارابی و ملاک تمایز موجود ممکن از واجب نزد فارابی)، خدا و تقسیم موجودات به واجب و ممکن، می‌پردازد<ref>ر.ک: همان، ص209-239</ref>.
# «[[فارابی، محمد بن محمد|ابونصر فارابی]] و نوآوری‌های فلسفی و منطقی» ([[فاطمه شهیدی]]). این مقاله، به مباحثی همچون زندگی‌نامه فارابی، تأثیر [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]] بر منطق و فلسفه، واجب و ممکن (شامل: واجب و ممکن نزد [[ارسطو]]، مواجهه [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]] با وجوب و امکان ارسطویی، تقسیم موجودات به واجب و ممکن در دیگر آثار [[فارابی، محمد بن محمد|فارابی]] و ملاک تمایز موجود ممکن از واجب نزد فارابی)، خدا و تقسیم موجودات به واجب و ممکن، می‌پردازد<ref>ر.ک: همان، ص209-239</ref>.
# «مکتب فلسفی شیعی تهران و تأثیر آن در گسترش فلسفه» (منوچهر صدوقی سها). این مقاله، مباحث زیر را در بر دارد:
# «مکتب فلسفی شیعی تهران و تأثیر آن در گسترش فلسفه» ([[صدوقی‌سها، منوچهر|منوچهر صدوقی سها]]). این مقاله، مباحث زیر را در بر دارد:
## تاریخ تأسیس.
## تاریخ تأسیس.
## طبقات حکمای شیعه:
## طبقات حکمای شیعه:
### طبقه اول (مؤسسین)، شامل: ملا عبدالله زنوزی، ملا اسماعیل واحدالعین اصفهانی و سید رضی لاریجانی.
### طبقه اول (مؤسسین)، شامل: [[زنوزی، عبدالله بن بیرمقلی باباخان|ملا عبدالله زنوزی]]، [[ملا اسماعیل واحدالعین اصفهانی]] و [[سید رضی لاریجانی]].
### طبقه دوم (حکمای اربعه): شامل علی مدرس زنوزی تهرانی، میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی، محمدرضا قمشه‌ای و میرزا حسین ریاضی سبزواری. لازم به ذکر است که عنوان «حکمای اربعه»، دو مورد کاربرد دارد؛ گاهی به همین چهار تن مذکور اطلاق می‌شود که در آن صورت، واژه تهران نیز به آن افزوده شده، گفته می‌شود: «حکمای اربعه تهران»، اما گاهی بر سه نفر نخستین از این چهار نفر به‌همراه حاج ملا هادی سبزواری، اطلاق می‌شود؛ یعنی حاج ملا هادی سبزواری، علی مدرس زنوزی تهرانی، میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی و محمدرضا قمشه‌ای.
### طبقه دوم (حکمای اربعه): شامل [[زنوزی، علی بن عبدالله|علی مدرس زنوزی تهرانی]]، [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی]]، [[قمشه‌ای، محمدرضا|محمدرضا قمشه‌ای]] و [[میرزا حسین ریاضی سبزواری]]. لازم به ذکر است که عنوان «حکمای اربعه»، دو مورد کاربرد دارد؛ گاهی به همین چهار تن مذکور اطلاق می‌شود که در آن صورت، واژه تهران نیز به آن افزوده شده، گفته می‌شود: «حکمای اربعه تهران»، اما گاهی بر سه نفر نخستین از این چهار نفر به‌همراه [[سبزواری، هادی|حاج ملا هادی سبزواری]]، اطلاق می‌شود؛ یعنی [[سبزواری، هادی|حاج ملا هادی سبزواری]]، [[زنوزی، علی بن عبدالله|علی مدرس زنوزی تهرانی]]، [[جلوه، سید ابوالحسن بن محمد|میرزا ابوالحسن جلوه اصفهانی]] و [[قمشه‌ای، محمدرضا|محمدرضا قمشه‌ای]].
اگر چنین کنند، کلمه «ناصری: و گاه عنوان «عصر ناصری»، اضافه می‌کنند و می‌گویند: «حکمای اربعه ناصری» یا «حکمای اربعه عصر ناصری»<ref>ر.ک: همان، ص248</ref>.
اگر چنین کنند، کلمه «ناصری: و گاه عنوان «عصر ناصری»، اضافه می‌کنند و می‌گویند: «حکمای اربعه ناصری» یا «حکمای اربعه عصر ناصری»<ref>ر.ک: همان، ص248</ref>.
### طبقه سوم (شاگردان حکمای اربعه): شامل میرزا هاشم اشکوری، میر شهاب حکیم نیریزی، میرزا حسن کرمانشاهی، شیخ علی نوری مشهور به شوارق، آقابزرگ ساوجی و...<ref>ر.ک: همان</ref>.
### طبقه سوم (شاگردان حکمای اربعه): شامل [[اشکوری، میرزا هاشم|میرزا هاشم اشکوری]]، [[میر شهاب حکیم نیریزی]]، [[میرزا حسن کرمانشاهی]]، [[شیخ علی نوری]] مشهور به شوارق، آقابزرگ ساوجی و...<ref>ر.ک: همان</ref>.
### طبقه چهارم: شامل شیخ ابراهیم امامزاده زیدی تهرانی، شیخ یدالله نظرپاک کجوری، ضیاءالدین دری اصفهانی، شیخ محمدحسین فاضل تونی و...<ref>ر.ک: همان، ص249</ref>.
### طبقه چهارم: شامل شیخ ابراهیم امامزاده زیدی تهرانی، شیخ یدالله نظرپاک کجوری، [[دری، ضیاءالدین|ضیاءالدین دری اصفهانی]]، شیخ [[فاضل تونی، محمدحسین|محمدحسین فاضل تونی]] و...<ref>ر.ک: همان، ص249</ref>.
### طبقه پنجم: شامل آقا یحیی عبادی طالقانی، شیخ حسینعلی راشد تربتی، میرزا محمود شهابی تربتی، شیخ مرتضی مطهری، استاد جلال‌الدین همایی و...<ref>ر.ک: همان</ref>.
### طبقه پنجم: شامل آقا [[یحیی عبادی طالقانی]]، [[حسینعلی راشد تربتی|شیخ حسینعلی راشد تربتی]]، [[شهابی، محمود|میرزا محمود شهابی تربتی]]، [[مطهری، مرتضی|شیخ مرتضی مطهری]]، استاد [[همایی، جلال‌الدین|جلال‌الدین همایی]] و...<ref>ر.ک: همان</ref>.
### طبقه ششم: آن دسته از حکمایی که فعلا در قید حیات بوده و با تربیت شاگردان، ادامه‌دهنده این راهند<ref>ر.ک: همان</ref>.
### طبقه ششم: آن دسته از حکمایی که فعلا در قید حیات بوده و با تربیت شاگردان، ادامه‌دهنده این راهند<ref>ر.ک: همان</ref>.
## مؤلفه های حوزه تهران: شامل جامعیت، جاذبیت، تدریس و تألیف، تصحیح و طبع متون، ترجمه متون، تفکیک عرفان و تصوف، تفسیر عرفانی و فلسفی قرآن کریم، شرح احادیث معارفی، اقبال به مثنوی، آشنایی با فلسفه غرب، وقوع گفتگوها، اقبال به مبادی فلسفی، تاریخ فلسفه و فارسی‌نگاری<ref>ر.ک: همان، ص249-256</ref>.
## مؤلفه های حوزه تهران: شامل جامعیت، جاذبیت، تدریس و تألیف، تصحیح و طبع متون، ترجمه متون، تفکیک عرفان و تصوف، تفسیر عرفانی و فلسفی قرآن کریم، شرح احادیث معارفی، اقبال به مثنوی، آشنایی با فلسفه غرب، وقوع گفتگوها، اقبال به مبادی فلسفی، تاریخ فلسفه و فارسی‌نگاری<ref>ر.ک: همان، ص249-256</ref>.
خط ۶۹: خط ۶۹:


عناوین بقیه مقالاتی که در این بخش آمده، همراه با نام نویسندگان آنها، عبارت است از:
عناوین بقیه مقالاتی که در این بخش آمده، همراه با نام نویسندگان آنها، عبارت است از:
# «نوآوری‌های فلسفی و منطقی ابن سینا فیلسوف شیعی» (یارعلی کرد فیروزجایی)؛
# «نوآوری‌های فلسفی و منطقی [[ابن سینا، حسین بن عبدالله|ابن سینا]] فیلسوف شیعی» ([[یارعلی کرد فیروزجایی]]
# «خواجه نصیرالدین طوسی شیعی و نوآوری‌های منطقی و فلسفی وی» (ابوالقاسم رحمانی)؛
# «[[نصیرالدین طوسی، محمد بن محمد|خواجه نصیرالدین طوسی]] شیعی و نوآوری‌های منطقی و فلسفی وی» ([[ابوالقاسم رحمانی]]
# «آیین و باورهای سهروردی در آینه آثار و افکار» (محمد (جلال‌الدین) ملکی)؛
# «آیین و باورهای [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] در آینه آثار و افکار» (محمد (جلال‌الدین) ملکی)؛
# «ملاصدرا فیلسوف شیعه و نوآوری‌های منطقی و فلسفی او» (حسن پناهی آزاد)؛
# «[[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] فیلسوف شیعه و نوآوری‌های منطقی و فلسفی او» (حسن پناهی آزاد)؛
# «شخصیت فلسفی میرزا مهدی آشتیانی» (محمد زندی): میرزای آشتیانی از شخصیت‌های مهم فلسفی معاصر در میان شیعیان است که از سه جهت لازم است محققان به شخصیت او توجه داشته باشند:
# «شخصیت فلسفی [[آشتیانی، مهدی|میرزا مهدی آشتیانی]]» (محمد زندی): میرزای آشتیانی از شخصیت‌های مهم فلسفی معاصر در میان شیعیان است که از سه جهت لازم است محققان به شخصیت او توجه داشته باشند:
نخست از جهت آثارش که در موضوعات متنوع نوشته شده و افزون بر توجه به میراث گذشتگان در قالب حاشیه و تعلیقه، رساله‌های مستقل نیز در میان آنها وجود دارد و واجد نوآوری‌هایی است.
نخست از جهت آثارش که در موضوعات متنوع نوشته شده و افزون بر توجه به میراث گذشتگان در قالب حاشیه و تعلیقه، رساله‌های مستقل نیز در میان آنها وجود دارد و واجد نوآوری‌هایی است
 
دوم از جهت روش فلسفی او که دارای شاخصه‌هایی همچون نگاه تحلیلی و انتقادی، توجه به جایگاه معرفتی مسئله، توجه به شقوق مختلف مسئله است.
دوم از جهت روش فلسفی او که دارای شاخصه‌هایی همچون نگاه تحلیلی و انتقادی، توجه به جایگاه معرفتی مسئله، توجه به شقوق مختلف مسئله است.
در نهایت به جهت ویژگی‌هایی که عصر میرزا داشته است: گستردگی جغرافیایی حوزه درسی میرزا و تنوع شاگردان وی، تأسیس دانشگاه، توجه به فلسفه در حوزه‌های علمیه، احیای آثار گذشتگان و ارتباط با خارج<ref>ر.ک: همان، ص419</ref>.
در نهایت به جهت ویژگی‌هایی که عصر میرزا داشته است: گستردگی جغرافیایی حوزه درسی میرزا و تنوع شاگردان وی، تأسیس دانشگاه، توجه به فلسفه در حوزه‌های علمیه، احیای آثار گذشتگان و ارتباط با خارج<ref>ر.ک: همان، ص419</ref>.