۱٬۹۴۴
ویرایش
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR36196J1.jpg | عنوان = درآمدی بر تفسیر جامع روایی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = محمدی ریشهری، محمد (نويسنده) |زبان | زبان = فارسی | کد کنگره = /م3د4 91/5 BP | موضوع =تفاسیر ماثوره |ناشر | ناشر = مؤسسه علمی...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۴ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''درآمدی بر تفسیر جامع روایی'''، اثر [[محمد محمدی ریشهری]] (1325-1401ش)، در بررسی جایگاه قرآن کریم و میراث تفسیری اهلبیت(ع) که هدف کلی آن، تبیین مبانی، قواعد و روشهای لازم برای دستیابی به تفسیری جامع و روایی از قرآن است که از تعالیم اهلبیت(ع) بهره میبرد. | '''درآمدی بر تفسیر جامع روایی'''، اثر [[محمدی ریشهری، محمد|محمد محمدی ریشهری]] (1325-1401ش)، در بررسی جایگاه قرآن کریم و میراث تفسیری اهلبیت(ع) که هدف کلی آن، تبیین مبانی، قواعد و روشهای لازم برای دستیابی به تفسیری جامع و روایی از قرآن است که از تعالیم اهلبیت(ع) بهره میبرد. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
پیشگفتار به جایگاه قرآن کریم بهعنوان کاملترین کتاب آسمانی و میراث گرانبهای تفسیری اهلبیت(ع) اشاره دارد که کمتر مورد بهرهبرداری قرار گرفته است. همچنین، مسائل هفتگانه مورد بحث در فصول آتی که زیر عنوان «درآمدی بر تفسیر جامع روایی» قرار میگیرند، مطرح شدهاند<ref>پیشگفتار، ص7- 9</ref>. | پیشگفتار به جایگاه قرآن کریم بهعنوان کاملترین کتاب آسمانی و میراث گرانبهای تفسیری اهلبیت(ع) اشاره دارد که کمتر مورد بهرهبرداری قرار گرفته است. همچنین، مسائل هفتگانه مورد بحث در فصول آتی که زیر عنوان «درآمدی بر تفسیر جامع روایی» قرار میگیرند، مطرح شدهاند<ref>پیشگفتار، ص7- 9</ref>. | ||
فصل یکم: جایگاه قرآن در حوزه معارف | فصل یکم: جایگاه قرآن در حوزه معارف دینی؛ در این فصل، ویژگیهای قرآن کریم از جمله اصالت (ریشه و سرچشمه معارف اعتقادی، اخلاقی و عملی اسلام)، تحریفناپذیری (محفوظبودن از دگرگونی و تحریف)، جامعیت (دربرگیرنده هدایت انسان در تمام حوزهها)، جاودانگی (زندهبودن و ساری و جاری بودن آیات در طول زمان)، طراوت (همواره نو و باطراوت بودن) و دارابودن بطون و لایههای معنایی، مورد بررسی قرار میگیرد<ref>متن کتاب، ص11- 27</ref>. | ||
فصل دوم: مبانی، قواعد، روشها، گرایشها و سبکهای | فصل دوم: مبانی، قواعد، روشها، گرایشها و سبکهای تفسیری؛ این فصل مباحث اساسی و مقدماتی تفسیر قرآن کریم را شرح میدهد. ابتدا تلاشهای صورتگرفته در زمینه جریانشناسی تفاسیر و کشف و ضبط روشها و گرایشها (آثاری مانند [[مذاهب التفسیری الاسلامی]] ([[گلدزیهر، ایگناس|گلدزیهر]] (1850-1921م))، [[التفسير و المفسرون|التفسیر و المفسرون]] ([[ذهبی، محمدحسین|محمد حسین ذهبی]] (1815-1977م))، مکاتب تفسیری) و لزوم شناسایی مصطلحات، پیشنیاز جریانشناسی تفاسیر، مورد اشاره قرار میگیرد. سپس مبانی تفسیری به دو دسته مبانی صدوری (مانند الفاظ قرآن و کلام خدا بودن) و مبانی دلالی (مانند فهمپذیری و جواز تفسیر قرآن، اعتبار و حجیت فهم و تفسیر قرآن، ممنوعیت تفسیر به رأی، باورداشتن سطوح معانی قرآن) تقسیم شده و قواعد تفسیری مهم، شامل توجه به معانی لغوی و رعایت دستور ترکیب جملهها، اخذ ظهور مستقر کلام، تفکیک معنای حقیقی از مجازی، سیاق و بافت کلام، ملاحظه سنت شارح در تفسیر قرآن و توجه به وجوه معانی قرآن ذکر میگردد. در ادامه، روشهای تفسیری (مانند تفسیر قرآن به قرآن، تفسیر به سنت، تفسیر عقلی، شهودی، علمی و جامع) و گرایشهای تفسیری (مانند کلامی، اخلاقی، ادبی، تربیتی، بلاغی و امثال اینها) و سبکهای تفسیری گوناگون تشریح میشوند<ref>همان، ص29- 53</ref>. | ||
فصل سوم: جایگاه علمی اهلبیت(ع) در تفسیر قرآن؛ این فصل به نقش علمی اهلبیت(ع) در تفسیر قرآن میپردازد و استدلال میکند که معارف دینی را باید از طریق سنت پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) دریافت کرد. شواهد متعددی بر وجوب تمسّک به اهلبیت(ع) (حدیث متواتر ثقلین)، دانش اهلبیت(ع) (مانند روایات وارثان علم پیامبر(ص)) و تصریح پیامبر(ص) به مرجعیت علمی ایشان ارائه شده است. این منابع نشان میدهند که اهلبیت(ع) دانشمندترین افراد امت، آگاه به بطون کتاب آسمانی و مرجع علمی برای تفسیر قرآن هستند<ref>همان، ص55- 100</ref>. | فصل سوم: جایگاه علمی اهلبیت(ع) در تفسیر قرآن؛ این فصل به نقش علمی اهلبیت(ع) در تفسیر قرآن میپردازد و استدلال میکند که معارف دینی را باید از طریق سنت پیامبر(ص) و اهلبیت(ع) دریافت کرد. شواهد متعددی بر وجوب تمسّک به اهلبیت(ع) (حدیث متواتر ثقلین)، دانش اهلبیت(ع) (مانند روایات وارثان علم پیامبر(ص)) و تصریح پیامبر(ص) به مرجعیت علمی ایشان ارائه شده است. این منابع نشان میدهند که اهلبیت(ع) دانشمندترین افراد امت، آگاه به بطون کتاب آسمانی و مرجع علمی برای تفسیر قرآن هستند<ref>همان، ص55- 100</ref>. | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
فصل هفتم: آسیبشناسی تفسیر قرآن؛ این فصل به بررسی آفات و انحرافات خطرناک در تفسیر قرآن میپردازد. این آسیبها شامل تمایلات نفسانی (تأثیر دادن امیال شخصی، سیاسی و اقتصادی در تفسیر)، باورهای اعتقادی (تطبیق قرآن با باورهای مذهبی یا فلسفی مفسر)، جهل (اظهارنظر در مورد آیات بدون احاطه علمی) و احساس بینیازی از کارشناسان قرآنی (مانع دستیابی مفسر به تفسیر صحیح) هستند. | فصل هفتم: آسیبشناسی تفسیر قرآن؛ این فصل به بررسی آفات و انحرافات خطرناک در تفسیر قرآن میپردازد. این آسیبها شامل تمایلات نفسانی (تأثیر دادن امیال شخصی، سیاسی و اقتصادی در تفسیر)، باورهای اعتقادی (تطبیق قرآن با باورهای مذهبی یا فلسفی مفسر)، جهل (اظهارنظر در مورد آیات بدون احاطه علمی) و احساس بینیازی از کارشناسان قرآنی (مانع دستیابی مفسر به تفسیر صحیح) هستند. | ||
سپس نویسنده به آسیبهای احادیث تفسیری میپردازد<ref>همان، ص143- 167</ref>. | سپس نویسنده به آسیبهای احادیث تفسیری میپردازد<ref>همان، ص143- 167</ref>. | ||
==پانویس== | ==پانویس== | ||
| خط ۶۰: | خط ۶۱: | ||
[[رده:تفسیر]] | [[رده:تفسیر]] | ||
[[رده:علم تفسیر]] | [[رده:علم تفسیر]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1404]] | |||
[[رده:مقالات بازبینی | |||
[[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1404 توسط عباس مکرمی]] | [[رده:مقاله نوشته شده در تاریخ دی 1404 توسط عباس مکرمی]] | ||
[[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1404 توسط فریدون سبحانی]] | [[رده:مقاله بازبینی شده در تاریخ دی 1404 توسط فریدون سبحانی]] | ||