۱۵۹٬۸۵۹
ویرایش
فرهنگ روابط اجتماعی در آموزههای اسلامی: تفاوت میان نسخهها
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - '( ' به '(') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۱: | خط ۳۱: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''فرهنگ روابط اجتماعی در آموزههای اسلامی'''، به قلم گروه پژوهشی علوم قرآن و حدیث (حجج اسلام رضا | '''فرهنگ روابط اجتماعی در آموزههای اسلامی'''، به قلم گروه پژوهشی علوم قرآن و حدیث (حجج اسلام [[وطن دوست، رضا|رضا وطندوست]]، [[علیزاده، میرزا|میرزا علیزاده]]، [[جلائیان اکبرنیا، علی|علی جلائیان اکبرنیا]] و دکتر [[ایروانی، جواد|جواد ایروانی]])، به بررسی، تبیین و فرهنگسازی مبانی قرآنی - حدیثی روابط اجتماعی در آموزههای اسلامی میپردازد و هدف آن ارائه الگوهای رفتاری مناسب برای زندگی اجتماعی است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
این فصل، به قلم علی جلائیان اکبرنیاست. | این فصل، به قلم علی جلائیان اکبرنیاست. | ||
فصل ششم (حُسن ظن (پندار | فصل ششم (حُسن ظن (پندار): این فصل که توسط [[علیزاده، میرزا|میرزا علیزاده]]، تألیف شده است، به مفهوم و اهمیت حُسن ظن در روابط اجتماعی اسلامی میپردازد<ref>ر.ک: همان، ص247</ref>. حسن ظن، به معنای گمان نیکو و مثبت نسبت به دیگران است و با واژگان و اصطلاحات مرتبطی توضیح داده میشود<ref>ر.ک: همان، ص247-248</ref>. چگونگی پیدایش و توسعه آن و همچنین پیامدهای سوء ظن در متون دینی مورد بررسی قرار میگیرد<ref>ر.ک: همان، ص249، 251</ref>. | ||
فصل هفتم (امنیت): این فصل که توسط رضا وطندوست، تألیف شده است، به مفهوم امنیت از دیدگاه آموزههای اسلامی میپردازد<ref>ر.ک: همان، ص335</ref>. هرچند در نگرش مادیگرایانه، امنیت مانند آزادی هدف است، اما در تلقی قرآن، نه هدف که وسیله است؛ زیرا قرآن برقراری امنیت را ازآنرو لازم میداند که در سایه آن، دستورات الهی اجرا گردد و ارزشها گسترش یابد<ref>ر.ک: همان، ص339</ref>. | فصل هفتم (امنیت): این فصل که توسط رضا وطندوست، تألیف شده است، به مفهوم امنیت از دیدگاه آموزههای اسلامی میپردازد<ref>ر.ک: همان، ص335</ref>. هرچند در نگرش مادیگرایانه، امنیت مانند آزادی هدف است، اما در تلقی قرآن، نه هدف که وسیله است؛ زیرا قرآن برقراری امنیت را ازآنرو لازم میداند که در سایه آن، دستورات الهی اجرا گردد و ارزشها گسترش یابد<ref>ر.ک: همان، ص339</ref>. | ||