۱۵۱٬۳۴۵
ویرایش
A-esmaeili (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR59828J1.jpg | عنوان = نقش شیعه در پیدایش و گسترش عرفان اسلامی | عنوانهای دیگر = | پدیدآورندگان | پدیدآوران = گرجیان، محمدمهدی (نويسنده) جمعی از محققین (گردآورنده) کنگره بینالمللی نقش شیعه در پیدایش و گسترش علو...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)') |
||
| خط ۳۳: | خط ۳۳: | ||
==گزارش محتوا== | ==گزارش محتوا== | ||
«نقش امامان اهلبیت(ع) در عرفان با تأکید بر آموزههای عرفانی امام علی (ع)» نوشته [[محمدمهدی گرجیان]]، نخستین مقاله این مجموعه است. نویسنده این مقاله معتقد است که سیره عملی و کلام معصومان (ع) سرشار از معارف عرفانی والایی است که حاصل معرفت شهودی خداوند است. در این مقاله مباحث ذیل مطرح شده است: تاثیر اهلبیت(ع) بر عرفان اسلامی و کستره آن از منظر اهل معرفت، ترویج معرفت شهودی در مکتب اهلبیت(ع) بهویژه امیرالمومنین(ع)، اهلبیت(ع) مروجان معرفت قلبی و عشق حقیقی برای وصول به خداوند، معرفت شهودی علوی از زبان امام علی(ع)، شهود ملکوت با چشم ملکوتی، شناخت خداوند به نحو علم شهودی، عبادت عارفانه علوی محصول معرفت شهودی حقانی، معرفت توحیدی در کلام علوی است<ref>متن کتاب: ص23- 40</ref>. | «نقش امامان اهلبیت(ع) در عرفان با تأکید بر آموزههای عرفانی امام علی(ع)» نوشته [[محمدمهدی گرجیان]]، نخستین مقاله این مجموعه است. نویسنده این مقاله معتقد است که سیره عملی و کلام معصومان(ع) سرشار از معارف عرفانی والایی است که حاصل معرفت شهودی خداوند است. در این مقاله مباحث ذیل مطرح شده است: تاثیر اهلبیت(ع) بر عرفان اسلامی و کستره آن از منظر اهل معرفت، ترویج معرفت شهودی در مکتب اهلبیت(ع) بهویژه امیرالمومنین(ع)، اهلبیت(ع) مروجان معرفت قلبی و عشق حقیقی برای وصول به خداوند، معرفت شهودی علوی از زبان امام علی(ع)، شهود ملکوت با چشم ملکوتی، شناخت خداوند به نحو علم شهودی، عبادت عارفانه علوی محصول معرفت شهودی حقانی، معرفت توحیدی در کلام علوی است<ref>متن کتاب: ص23- 40</ref>. | ||
«مأخذشناسی توصیفی آثار عرفای شیعه در حوزه اسرار عبادات» نوشته [[بهرام دلیر]]: بر آن است که با روش توصیفی- تحلیلی، چند اثر از آثار بهجامانده از دانشمندان شیعی را فقط از باب نمونه، به نگارش درآورد. «مصباح الشريعة» منسوب به امام صادق(ع)، «اسرار الشريعة» [[سید حیدر آملی]]، «نبراس الهدی» (مشعل هدایت) اثر ملا [[هادی سبزواری]]، «التنبيهات العلية علی وظائف الصلاة القلبية» [[شهید ثانی]] و «اسرار عبادات و حقیقت نماز» [[قاضی سعید]]، «اسرار الصلاه» [[میرزا جواد ملکی تبریزی]] و «سر الصلاه معراج السالکین و صلوه العارفین» [[امام خمینی]] از جمله این آثار هستند<ref>همان: ص41- 65</ref>. | «مأخذشناسی توصیفی آثار عرفای شیعه در حوزه اسرار عبادات» نوشته [[بهرام دلیر]]: بر آن است که با روش توصیفی- تحلیلی، چند اثر از آثار بهجامانده از دانشمندان شیعی را فقط از باب نمونه، به نگارش درآورد. «مصباح الشريعة» منسوب به امام صادق(ع)، «اسرار الشريعة» [[سید حیدر آملی]]، «نبراس الهدی» (مشعل هدایت) اثر ملا [[هادی سبزواری]]، «التنبيهات العلية علی وظائف الصلاة القلبية» [[شهید ثانی]] و «اسرار عبادات و حقیقت نماز» [[قاضی سعید]]، «اسرار الصلاه» [[میرزا جواد ملکی تبریزی]] و «سر الصلاه معراج السالکین و صلوه العارفین» [[امام خمینی]] از جمله این آثار هستند<ref>همان: ص41- 65</ref>. | ||
| خط ۵۹: | خط ۵۹: | ||
در آموزههای عرفان وحیانی، شیعی و اهلبیتی، اصالت از آن عرفان عملی و سلوک ثقلینـی است و عارف به کسی اطلاق میشود که از راه سیروسلوک به خداشناسی شـهودی دستیافته و جلوه جمال و جلال حق تبارکوتعالی شده و به مقام توحید حقیقـی از راه عبودیـت بر محور شریعت حقه محمدیه در صراط امامت و ولایـت رسـیده اسـت؛ چـه ایـنکـه فصل ممیز عرفان شیعی، همانا عرفان امامتمدار و ولایت محور است. در سلوک ثقلینـی و عرفان اهلبیتی، عقلانیت و اعتدال(ریاضت مشروع، معقـول و معتـدل) در همـه سـاحات سلوکی حضور فعال و بالفعل داشته و سالک واصل، مسـئولیت هـدایت علمـی ــ عقلـی و تربیت معنوی جامعه را تا مرحله احقاق حـق و اقامـه عـدل برعهـده دارد و عدالتخواه و عدالتگستر است. نوشتار پیش رو، پاسخ این پرسش اسـت کـه عرفـان عملـی شـیعی یـا سلوک ثقلینی و عرفان مبتنی بر کتـاب و سـنت، چـه امتیـازات و مؤلفـههـایی دارد؟ پاسـخ پرسش یادشده را در قالب مؤلفههایی چون توحید، عبودیت، شریعت، ولایـت، عقلانیـت، اعتدال و سیاست با اصطیاد از منابع وحیانی و استناد به آیات و احادیث دادهایم که برونداد مقاله نیز به شمار میرود<ref>همان: ص163</ref>. | در آموزههای عرفان وحیانی، شیعی و اهلبیتی، اصالت از آن عرفان عملی و سلوک ثقلینـی است و عارف به کسی اطلاق میشود که از راه سیروسلوک به خداشناسی شـهودی دستیافته و جلوه جمال و جلال حق تبارکوتعالی شده و به مقام توحید حقیقـی از راه عبودیـت بر محور شریعت حقه محمدیه در صراط امامت و ولایـت رسـیده اسـت؛ چـه ایـنکـه فصل ممیز عرفان شیعی، همانا عرفان امامتمدار و ولایت محور است. در سلوک ثقلینـی و عرفان اهلبیتی، عقلانیت و اعتدال(ریاضت مشروع، معقـول و معتـدل) در همـه سـاحات سلوکی حضور فعال و بالفعل داشته و سالک واصل، مسـئولیت هـدایت علمـی ــ عقلـی و تربیت معنوی جامعه را تا مرحله احقاق حـق و اقامـه عـدل برعهـده دارد و عدالتخواه و عدالتگستر است. نوشتار پیش رو، پاسخ این پرسش اسـت کـه عرفـان عملـی شـیعی یـا سلوک ثقلینی و عرفان مبتنی بر کتـاب و سـنت، چـه امتیـازات و مؤلفـههـایی دارد؟ پاسـخ پرسش یادشده را در قالب مؤلفههایی چون توحید، عبودیت، شریعت، ولایـت، عقلانیـت، اعتدال و سیاست با اصطیاد از منابع وحیانی و استناد به آیات و احادیث دادهایم که برونداد مقاله نیز به شمار میرود<ref>همان: ص163</ref>. | ||
«نقش دعای عرفانی عرفه امام حسین (ع) در خداشناسی» نوشته [[غلام رسول محسنی ارزگانی]]: این نوشتار تأثیر شگرف دعای عرفه امام حسین (ع) را در خداشناسی و تبیین معارف عرفانی و اخلاقی بررسی میکند. | «نقش دعای عرفانی عرفه امام حسین(ع) در خداشناسی» نوشته [[غلام رسول محسنی ارزگانی]]: این نوشتار تأثیر شگرف دعای عرفه امام حسین(ع) را در خداشناسی و تبیین معارف عرفانی و اخلاقی بررسی میکند. | ||
دعای عرفه امام حسین(ع) از مهمترین دعاهایی است که در روز عرفه و در صحرای عرفات و دیگر اماکن خوانده میشود. این دعا دربردارنده عالیترین آموزههـای عرفـانی و عقیـدتی است که امام حسین(ع) همراه گروهـی از خانـدان و یـارانش در صـحرای عرفـات خوانـده است. دعای عرفه امام حسین(ع) دربردارنده مطالب فراوانی است کـه برخـی از مهمترین محورهای آن عبارت است از: شناخت خداوند و بیان صفات الهی، تجدید عهد و پیمان بـا پروردگار، شناخت پیامبران و تحکیم ارتباط با آنها، توجه به آخرت و اظهـار عقیـده قلبـی، سیر اندیشه در آفاق جهان و یادآوری نعمتهای بیکران الهـی بـر انسـان و حمـد و سـپاس خداوند بر آنها، تضرع به درگاه خداوند و اقرار به گناهان و توبه و انابه و درخواسـت عفـو و رویآوردن به صفات پسندیده و اعمال خیر و...؛ اما آنچه در تحقیق حاضر بـه آن پرداختـه شده، فرازهای از این دعای عرفانی است که با رویکرد عرفانی توجه شـده و بـه موضـوعات ذیل بررسی و ارائه گردیده که عبارتاند از: جلوههای توحیدی و اخلاقی، معرفت خداوند و هدف خلقت، قلمرو معرفت از نگاه معرفت فطری و همگانی، معرفـت عقلـی و برهـانی و آثار و پیامدهای معرفت خدا<ref>همان: ص197</ref>. | دعای عرفه امام حسین(ع) از مهمترین دعاهایی است که در روز عرفه و در صحرای عرفات و دیگر اماکن خوانده میشود. این دعا دربردارنده عالیترین آموزههـای عرفـانی و عقیـدتی است که امام حسین(ع) همراه گروهـی از خانـدان و یـارانش در صـحرای عرفـات خوانـده است. دعای عرفه امام حسین(ع) دربردارنده مطالب فراوانی است کـه برخـی از مهمترین محورهای آن عبارت است از: شناخت خداوند و بیان صفات الهی، تجدید عهد و پیمان بـا پروردگار، شناخت پیامبران و تحکیم ارتباط با آنها، توجه به آخرت و اظهـار عقیـده قلبـی، سیر اندیشه در آفاق جهان و یادآوری نعمتهای بیکران الهـی بـر انسـان و حمـد و سـپاس خداوند بر آنها، تضرع به درگاه خداوند و اقرار به گناهان و توبه و انابه و درخواسـت عفـو و رویآوردن به صفات پسندیده و اعمال خیر و...؛ اما آنچه در تحقیق حاضر بـه آن پرداختـه شده، فرازهای از این دعای عرفانی است که با رویکرد عرفانی توجه شـده و بـه موضـوعات ذیل بررسی و ارائه گردیده که عبارتاند از: جلوههای توحیدی و اخلاقی، معرفت خداوند و هدف خلقت، قلمرو معرفت از نگاه معرفت فطری و همگانی، معرفـت عقلـی و برهـانی و آثار و پیامدهای معرفت خدا<ref>همان: ص197</ref>. | ||