پرش به محتوا

نادره ایام حکیم عمر خیام و رباعیات او: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۷: خط ۲۷:


==ساختار==
==ساختار==
این مجموعه شامل بخش‌های مجزایی تحت عنوان‌های دیباچه، خیام در آثار خویش، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و مآخذ فارسی، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و مآخذ عربی، خیام در زبان ترکی، ترجمه‌های رباعیات [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و فصولی در مورد دیدگاه‌های فلسفی و اعتقادی خیام از جمله خیام و تناسخ، خیام و جبرواختیار، خیام و تصوف، خیام و اسماعیلیان و... است که هر بخش به ارائه مطالب تحلیلی و تاریخی خاصی اختصاص دارد.
این مجموعه شامل بخش‌های مجزایی تحت عنوان‌های دیباچه، خیام در آثار خویش، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و مآخذ فارسی، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و مآخذ عربی، خیام در زبان ترکی، ترجمه‌های رباعیات [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و فصولی در مورد دیدگاه‌های فلسفی و اعتقادی خیام از جمله خیام و تناسخ، خیام و جبر و اختیار، خیام و تصوف، خیام و اسماعیلیان و... است که هر بخش به ارائه مطالب تحلیلی و تاریخی خاصی اختصاص دارد.


==گزارش محتوا==
==گزارش محتوا==
خط ۵۵: خط ۵۵:
بخش [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و تصوف، احتمال تأویلات صوفیانه بر رباعیات خیام را بررسی می‌کند. برخی مفسران، مضامینی چون می و خرابات را استعاره‌ای از عشق الهی و تجربه عرفانی دانسته‌اند. اما در مقابل، دیدگاه‌هایی نیز مطرح است که خیام را صوفی نمی‌دانند و معتقدند که لحن اشعار او، به دلیل سادگی و وضوح در بیان مفاهیم مادی و دنیوی، با تصوف سازگاری ندارد<ref>همان، ص169- 177</ref>.
بخش [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و تصوف، احتمال تأویلات صوفیانه بر رباعیات خیام را بررسی می‌کند. برخی مفسران، مضامینی چون می و خرابات را استعاره‌ای از عشق الهی و تجربه عرفانی دانسته‌اند. اما در مقابل، دیدگاه‌هایی نیز مطرح است که خیام را صوفی نمی‌دانند و معتقدند که لحن اشعار او، به دلیل سادگی و وضوح در بیان مفاهیم مادی و دنیوی، با تصوف سازگاری ندارد<ref>همان، ص169- 177</ref>.


در بحث خیام و جبرواختیار، منابع به اختلاف عقاید در مورد گرایش‌های فلسفی خیام می‌پردازند؛ از یک سو، اشعار او به سمت جبر و نفی ارادهٔ آزاد میل دارد که باعث شده برخی او را ملحد، دهری یا طبیعی مذهب بدانند؛ از سوی دیگر، عده‌ای معتقدند این اشارات صرفاً بیان هنری و کنایی مفاهیم عمیق فلسفی یا مقابله با تعصب مذهبی اهل‌‌زمانه است<ref>همان، ص184- 193</ref>.
در بحث خیام و جبر و اختیار، منابع به اختلاف عقاید در مورد گرایش‌های فلسفی خیام می‌پردازند؛ از یک سو، اشعار او به سمت جبر و نفی ارادهٔ آزاد میل دارد که باعث شده برخی او را ملحد، دهری یا طبیعی مذهب بدانند؛ از سوی دیگر، عده‌ای معتقدند این اشارات صرفاً بیان هنری و کنایی مفاهیم عمیق فلسفی یا مقابله با تعصب مذهبی اهل‌‌زمانه است<ref>همان، ص184- 193</ref>.


شهرت [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و علل آن، خیام و شراب، خیام و شعر، خیام و تناسخ، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و اسماعیلیان، نسبت‌های دیگری که به خیام داده شده، افسانه‌هایی راجع به خیام، خیام و فلسفه و تطور افکار او و در نهایت، آثار و آرامگاه خیام و اختلاط رباعیات خیام و طرق تنقیح آنها، از دیگر موضوعات و مضامین مطرح شده در کتاب است.
شهرت [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و علل آن، خیام و شراب، خیام و شعر، خیام و تناسخ، [[خیام، عمر بن ابراهیم|خیام]] و اسماعیلیان، نسبت‌های دیگری که به خیام داده شده، افسانه‌هایی راجع به خیام، خیام و فلسفه و تطور افکار او و در نهایت، آثار و آرامگاه خیام و اختلاط رباعیات خیام و طرق تنقیح آنها، از دیگر موضوعات و مضامین مطرح شده در کتاب است.