۱۵۲٬۷۴۰
ویرایش
جزء فيه من روى عن النبي صلىاللهعليهوسلم من الصحابة في الكبائر (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۹ دسامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۳:۲۱
، ۹ دسامبر ۲۰۲۵جایگزینی متن - ' .' به '.'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' .' به '.') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۳۲: | خط ۳۲: | ||
گفته شده است این کتاب، نخستین اثر در موضوع یاد شده و تنهاترین نوشته در نوع خود در قرون گذشته است. ذکر احادیث با سند، به شیوه همعصران نویسنده، و آوردن برخی احادیث با طرق منحصر به فرد که در جای دیگر دیده نمیشود مانند حدیث ابوهریره و حدیث ابی ایوب بر اهمیت کتاب افزوده است. با این وجود آوردن برخی از احادیث که راویان ضعیف در آنها دیده میشود باضافه عدم شمول کتاب در ذکر احادیث مربوط به کبائر از نقدهای مطرح شده بر کتاب است.<ref>مقدمه، ص 42</ref> | گفته شده است این کتاب، نخستین اثر در موضوع یاد شده و تنهاترین نوشته در نوع خود در قرون گذشته است. ذکر احادیث با سند، به شیوه همعصران نویسنده، و آوردن برخی احادیث با طرق منحصر به فرد که در جای دیگر دیده نمیشود مانند حدیث ابوهریره و حدیث ابی ایوب بر اهمیت کتاب افزوده است. با این وجود آوردن برخی از احادیث که راویان ضعیف در آنها دیده میشود باضافه عدم شمول کتاب در ذکر احادیث مربوط به کبائر از نقدهای مطرح شده بر کتاب است.<ref>مقدمه، ص 42</ref> | ||
مطالب کتاب با حدیثی از پیامبر(ص) در پاسخ به پرسشی پیرامون گناهان کبیره از طریق عبدالله مسعود آغاز شده که در آن پیامبر(ص) شرک، قتل و زنا را گناهان کبیره معرفی کرده است<ref>متن، ص 57 </ref>در ادامه نویسنده احادیث دیگری درباره گناهان کبیره از طرق راویان مختلف آورده و مطالب کتاب را با حدیث نبوی از طریق عبدالله بن انیس درباره پرهیز از گناهان کبیره مانند شرک، قتل، زنا، ربا و ...پایان داده است.<ref>رک: همان، ص 102</ref> | مطالب کتاب با حدیثی از پیامبر(ص) در پاسخ به پرسشی پیرامون گناهان کبیره از طریق عبدالله مسعود آغاز شده که در آن پیامبر(ص) شرک، قتل و زنا را گناهان کبیره معرفی کرده است<ref>متن، ص 57 </ref>در ادامه نویسنده احادیث دیگری درباره گناهان کبیره از طرق راویان مختلف آورده و مطالب کتاب را با حدیث نبوی از طریق عبدالله بن انیس درباره پرهیز از گناهان کبیره مانند شرک، قتل، زنا، ربا و...پایان داده است.<ref>رک: همان، ص 102</ref> | ||
نویسنده تنها متعرض احادیثی شده که صراحتا در آنها ذکر شده که فلان عمل از گناهان کبیره است. و احادیث دیگری را که ممکن است در زمره گناهان کبیره قرار گیرند اما تصریحی به کبیره بودنشان نشده، ذکر نکرده است. او در هر حدیث، تنها به یک طریق از هر صحابی اکتفا کرده است. وی نام صحابی را ذکر میکند و سپس یک طریق از او نقل میکند. شاید هدف او از این کار اختصار بوده است. او همچنین به تفاوت بین تعبیرهای به کار رفته توسط روات اهمیت میدهد. مثلا در حدیث اول، بین تعبیر ابن نمیر در نقل حدیث و تعبیر ثوری و جریر فرق میگذارد. او به متن احادیث و اضافات موجود در آنها اهمیت داده است. به عنوان مثال، در حدیث پنجم پس از ذکر حدیث میگوید:«ذکر قذف المحصنات(تهمت زدن به زنان پاکدامن)در تمام احادیث نیامده است». توجه به علتیابی احادیث و اسامی و القاب از ویژگیهای دیگر روش نویسنده است. <ref>مقدمه، ص 43-44</ref> | نویسنده تنها متعرض احادیثی شده که صراحتا در آنها ذکر شده که فلان عمل از گناهان کبیره است. و احادیث دیگری را که ممکن است در زمره گناهان کبیره قرار گیرند اما تصریحی به کبیره بودنشان نشده، ذکر نکرده است. او در هر حدیث، تنها به یک طریق از هر صحابی اکتفا کرده است. وی نام صحابی را ذکر میکند و سپس یک طریق از او نقل میکند. شاید هدف او از این کار اختصار بوده است. او همچنین به تفاوت بین تعبیرهای به کار رفته توسط روات اهمیت میدهد. مثلا در حدیث اول، بین تعبیر ابن نمیر در نقل حدیث و تعبیر ثوری و جریر فرق میگذارد. او به متن احادیث و اضافات موجود در آنها اهمیت داده است. به عنوان مثال، در حدیث پنجم پس از ذکر حدیث میگوید:«ذکر قذف المحصنات(تهمت زدن به زنان پاکدامن)در تمام احادیث نیامده است». توجه به علتیابی احادیث و اسامی و القاب از ویژگیهای دیگر روش نویسنده است. <ref>مقدمه، ص 43-44</ref> | ||