پرش به محتوا

باخرزی‌نامه: مجالس و نامه‌ها و رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۳۶: خط ۳۶:
}}
}}


'''باخرزی نامه: مجالس و نامه‌ها و رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده''' تألیف ابوالمعالی سیف‌الدین سعید بن مطهر باخرزی (۵۸۶-۶۲۹ق) به تصحیح و تحقیق اکبر راشدی‌نیا (متولد ۱۳۵۶ش) با ویراستاری حامد عبداللهی سفیدان (متولد ۱۳۶۳ش) و مقدمه محمد سوری (متولد ۱۳۵۳ش)؛ این کتاب مجموعه‌ای از آثار برجای‌مانده از باخرزی، از بزرگ‌ترین و اثرگذارترین صوفیان سده هفتم هجری است که شامل مجالس، نامه‌ها، رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده می‌باشد. باخرزی از شاگردان نجم‌الدین کبری و از مشایخ طریقت کبرویه بود که در باخرز متولد شد و سرانجام در بخارا درگذشت.
'''باخرزی نامه: مجالس و نامه‌ها و رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده''' تألیف [[باخرزی، سعید بن مطهر|ابوالمعالی سیف‌الدین سعید بن مطهر باخرزی]] (۵۸۶-۶۲۹ق) به تصحیح و تحقیق [[راشدی‌نیا، اکبر|اکبر راشدی‌نیا]] (متولد ۱۳۵۶ش) با ویراستاری [[عبداللهی سفیدان، حامد|حامد عبداللهی سفیدان]] (متولد ۱۳۶۳ش) و مقدمه [[سوری، محمد|محمد سوری]] (متولد ۱۳۵۳ش)؛ این کتاب مجموعه‌ای از آثار برجای‌مانده از [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]]، از بزرگ‌ترین و اثرگذارترین صوفیان سده هفتم هجری است که شامل مجالس، نامه‌ها، رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده می‌باشد. [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] از شاگردان [[نجم‌الدین کبری، احمد بن عمر|نجم‌الدین کبری]] و از مشایخ طریقت کبرویه بود که در باخرز متولد شد و سرانجام در بخارا درگذشت.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۴۲: خط ۴۲:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
کتاب "باخرزی نامه: مجالس و نامه‌ها و رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده" مجموعه‌ای ارزشمند از آثار ابوالمعالی سیف‌الدین سعید بن مطهر باخرزی، از بزرگ‌ترین صوفیان سده هفتم هجری است. باخرزی که در باخرز متولد شد و از شاگردان نجم‌الدین کبری بود، یکی از اثرگذارترین شخصیت‌های جهان اسلام در سده هفتم به شمار می‌رود.
کتاب "باخرزی نامه: مجالس و نامه‌ها و رساله‌ها و لطایف و قطعات پراکنده" مجموعه‌ای ارزشمند از آثار [[باخرزی، سعید بن مطهر|ابوالمعالی سیف‌الدین سعید بن مطهر باخرزی]]، از بزرگ‌ترین صوفیان سده هفتم هجری است. [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] که در باخرز متولد شد و از شاگردان [[نجم‌الدین کبری، احمد بن عمر|نجم‌الدین کبری]] بود، یکی از اثرگذارترین شخصیت‌های جهان اسلام در سده هفتم به شمار می‌رود.


نخستین بخش این کتاب، متن تصحیح‌شده "مجالس" سیف‌الدین باخرزی است که شامل سه مجلس می‌باشد: مجلس اول در بیان لطایف آیه ۲۴ سوره ابراهیم، مجلس دوم درباره حدیث نبوی "ما من عمل احب الی الله تعالی من جوع و عطش" و مجلس سوم درباره لطایف آیه ۶۹ سوره زمر. مجلس‌گویی در میان اهل تصوف سابقه‌ای طولانی دارد و این مجالس نقش بسزایی در تکوین و گسترش تصوف و عرفان اسلامی داشته‌اند.
نخستین بخش این کتاب، متن تصحیح‌شده "مجالس" [[باخرزی، سعید بن مطهر|سیف‌الدین باخرزی]] است که شامل سه مجلس می‌باشد: مجلس اول در بیان لطایف آیه ۲۴ سوره ابراهیم، مجلس دوم درباره حدیث نبوی "ما من عمل احب الی الله تعالی من جوع و عطش" و مجلس سوم درباره لطایف آیه ۶۹ سوره زمر. مجلس‌گویی در میان اهل تصوف سابقه‌ای طولانی دارد و این مجالس نقش بسزایی در تکوین و گسترش تصوف و عرفان اسلامی داشته‌اند.


دومین بخش کتاب، متن "فرائد الفوائد" است که مجموعه‌ای از نامه‌های سیف‌الدین باخرزی به دوستان، شاگردان و حاکمان زمان خود می‌باشد. در این مجموعه ۶۱ نامه گردآوری شده که بیشترین نامه‌ها مربوط به ضیاءالدین امیر اجل حاکم شهر مرو (۹ مکتوب) و سعدالدین حمویه (۷ مکتوب) است. حدود نیمی از نامه‌ها تاریخ‌دار هستند که کهن‌ترین آنها نامه‌ای است که باخرزی در ۱۷ ربیع‌الثانی ۶۲۹ خطاب به یکی از مریدانش نوشته است.
دومین بخش کتاب، متن "فرائد الفوائد" است که مجموعه‌ای از نامه‌های [[باخرزی، سعید بن مطهر|سیف‌الدین باخرزی]] به دوستان، شاگردان و حاکمان زمان خود می‌باشد. در این مجموعه ۶۱ نامه گردآوری شده که بیشترین نامه‌ها مربوط به ضیاءالدین امیر اجل حاکم شهر مرو (۹ مکتوب) و سعدالدین حمویه (۷ مکتوب) است. حدود نیمی از نامه‌ها تاریخ‌دار هستند که کهن‌ترین آنها نامه‌ای است که باخرزی در ۱۷ ربیع‌الثانی ۶۲۹ خطاب به یکی از مریدانش نوشته است.


متن سوم تصحیح‌شده در این کتاب، "شرح الاسماء الحسنی" نوشته باخرزی است. او در این کتاب نام‌های نودونه‌گانه حضرت حق را شرح کرده و آداب سالک را در مواجهه با هر اسم تبیین نموده است. این کتاب را می‌توان تلخیصی از کتاب "روح الارواح" رشیدالدین میبدی دانست.
متن سوم تصحیح‌شده در این کتاب، "شرح الاسماء الحسنی" نوشته [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] است. او در این کتاب نام‌های نودونه‌گانه حضرت حق را شرح کرده و آداب سالک را در مواجهه با هر اسم تبیین نموده است. این کتاب را می‌توان تلخیصی از کتاب "روح الارواح" رشیدالدین میبدی دانست.


رساله چهارم کتاب درباره عشق است که باخرزی در آن کوشیده نگاهی متفاوت به مسئله عشق ارائه دهد. او رساله خود را با عشق مجازی و حدیث "من عشق و عف و کتم و مات مات شهیدا" آغاز کرده و سپس به بیان آثار و لوازم عشق پرداخته است.
رساله چهارم کتاب درباره عشق است که باخرزی در آن کوشیده نگاهی متفاوت به مسئله عشق ارائه دهد. او رساله خود را با عشق مجازی و حدیث "من عشق و عف و کتم و مات مات شهیدا" آغاز کرده و سپس به بیان آثار و لوازم عشق پرداخته است.
خط ۵۶: خط ۵۶:
ششمین متن کتاب، وصیت‌نامه باخرزی خطاب به یکی از شاگردانش به نام شمس‌الدین محمد بن حسن بن علی حسینی است که شامل ۱۵ دستورالعمل سلوکی می‌باشد.
ششمین متن کتاب، وصیت‌نامه باخرزی خطاب به یکی از شاگردانش به نام شمس‌الدین محمد بن حسن بن علی حسینی است که شامل ۱۵ دستورالعمل سلوکی می‌باشد.


متن هفتم با عنوان "وقائع الخلوة" شامل واقعاتی است که باخرزی بعد از فراق از نجم‌الدین کبری و در خلوت دوم مشاهده کرده است.
متن هفتم با عنوان "وقائع الخلوة" شامل واقعاتی است که باخرزی بعد از فراق از [[نجم‌الدین کبری، احمد بن عمر|نجم‌الدین کبری]] و در خلوت دوم مشاهده کرده است.


هشتمین متن تصحیح‌شده "اسرار الاربعین لاحیاء السائرین" است که گزیده‌ای از احادیثی است که باخرزی از مشایخ خود سماع کرده است.
هشتمین متن تصحیح‌شده "اسرار الاربعین لاحیاء السائرین" است که گزیده‌ای از احادیثی است که [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] از مشایخ خود سماع کرده است.


نهمین متن کتاب "الاربعین الوجیز" می‌باشد که دربرگیرنده چهل حدیث با موضوع موعظه و امور معنوی است.
نهمین متن کتاب "الاربعین الوجیز" می‌باشد که دربرگیرنده چهل حدیث با موضوع موعظه و امور معنوی است.


در پایان کتاب، مجموعه‌ای از کلمات و اشعار و حکایات پراکنده باخرزی گردآوری شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13572 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>
در پایان کتاب، مجموعه‌ای از کلمات و اشعار و حکایات پراکنده [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] گردآوری شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13572 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref>


==پانويس ==
==پانويس ==