۱۵۱٬۳۳۷
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
}} | }} | ||
'''باخرزی نامه: مجالس و نامهها و رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده''' تألیف ابوالمعالی سیفالدین سعید بن مطهر باخرزی (۵۸۶-۶۲۹ق) به تصحیح و تحقیق اکبر راشدینیا (متولد ۱۳۵۶ش) با ویراستاری حامد عبداللهی سفیدان (متولد ۱۳۶۳ش) و مقدمه محمد سوری (متولد ۱۳۵۳ش)؛ این کتاب مجموعهای از آثار برجایمانده از باخرزی، از بزرگترین و اثرگذارترین صوفیان سده هفتم هجری است که شامل مجالس، نامهها، رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده میباشد. باخرزی از شاگردان نجمالدین کبری و از مشایخ طریقت کبرویه بود که در باخرز متولد شد و سرانجام در بخارا درگذشت. | '''باخرزی نامه: مجالس و نامهها و رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده''' تألیف [[باخرزی، سعید بن مطهر|ابوالمعالی سیفالدین سعید بن مطهر باخرزی]] (۵۸۶-۶۲۹ق) به تصحیح و تحقیق [[راشدینیا، اکبر|اکبر راشدینیا]] (متولد ۱۳۵۶ش) با ویراستاری [[عبداللهی سفیدان، حامد|حامد عبداللهی سفیدان]] (متولد ۱۳۶۳ش) و مقدمه [[سوری، محمد|محمد سوری]] (متولد ۱۳۵۳ش)؛ این کتاب مجموعهای از آثار برجایمانده از [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]]، از بزرگترین و اثرگذارترین صوفیان سده هفتم هجری است که شامل مجالس، نامهها، رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده میباشد. [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] از شاگردان [[نجمالدین کبری، احمد بن عمر|نجمالدین کبری]] و از مشایخ طریقت کبرویه بود که در باخرز متولد شد و سرانجام در بخارا درگذشت. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۴۲: | خط ۴۲: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب "باخرزی نامه: مجالس و نامهها و رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده" مجموعهای ارزشمند از آثار ابوالمعالی سیفالدین سعید بن مطهر | کتاب "باخرزی نامه: مجالس و نامهها و رسالهها و لطایف و قطعات پراکنده" مجموعهای ارزشمند از آثار [[باخرزی، سعید بن مطهر|ابوالمعالی سیفالدین سعید بن مطهر باخرزی]]، از بزرگترین صوفیان سده هفتم هجری است. [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] که در باخرز متولد شد و از شاگردان [[نجمالدین کبری، احمد بن عمر|نجمالدین کبری]] بود، یکی از اثرگذارترین شخصیتهای جهان اسلام در سده هفتم به شمار میرود. | ||
نخستین بخش این کتاب، متن تصحیحشده "مجالس" سیفالدین باخرزی است که شامل سه مجلس میباشد: مجلس اول در بیان لطایف آیه ۲۴ سوره ابراهیم، مجلس دوم درباره حدیث نبوی "ما من عمل احب الی الله تعالی من جوع و عطش" و مجلس سوم درباره لطایف آیه ۶۹ سوره زمر. مجلسگویی در میان اهل تصوف سابقهای طولانی دارد و این مجالس نقش بسزایی در تکوین و گسترش تصوف و عرفان اسلامی داشتهاند. | نخستین بخش این کتاب، متن تصحیحشده "مجالس" [[باخرزی، سعید بن مطهر|سیفالدین باخرزی]] است که شامل سه مجلس میباشد: مجلس اول در بیان لطایف آیه ۲۴ سوره ابراهیم، مجلس دوم درباره حدیث نبوی "ما من عمل احب الی الله تعالی من جوع و عطش" و مجلس سوم درباره لطایف آیه ۶۹ سوره زمر. مجلسگویی در میان اهل تصوف سابقهای طولانی دارد و این مجالس نقش بسزایی در تکوین و گسترش تصوف و عرفان اسلامی داشتهاند. | ||
دومین بخش کتاب، متن "فرائد الفوائد" است که مجموعهای از نامههای سیفالدین باخرزی به دوستان، شاگردان و حاکمان زمان خود میباشد. در این مجموعه ۶۱ نامه گردآوری شده که بیشترین نامهها مربوط به ضیاءالدین امیر اجل حاکم شهر مرو (۹ مکتوب) و سعدالدین حمویه (۷ مکتوب) است. حدود نیمی از نامهها تاریخدار هستند که کهنترین آنها نامهای است که باخرزی در ۱۷ ربیعالثانی ۶۲۹ خطاب به یکی از مریدانش نوشته است. | دومین بخش کتاب، متن "فرائد الفوائد" است که مجموعهای از نامههای [[باخرزی، سعید بن مطهر|سیفالدین باخرزی]] به دوستان، شاگردان و حاکمان زمان خود میباشد. در این مجموعه ۶۱ نامه گردآوری شده که بیشترین نامهها مربوط به ضیاءالدین امیر اجل حاکم شهر مرو (۹ مکتوب) و سعدالدین حمویه (۷ مکتوب) است. حدود نیمی از نامهها تاریخدار هستند که کهنترین آنها نامهای است که باخرزی در ۱۷ ربیعالثانی ۶۲۹ خطاب به یکی از مریدانش نوشته است. | ||
متن سوم تصحیحشده در این کتاب، "شرح الاسماء الحسنی" نوشته باخرزی است. او در این کتاب نامهای نودونهگانه حضرت حق را شرح کرده و آداب سالک را در مواجهه با هر اسم تبیین نموده است. این کتاب را میتوان تلخیصی از کتاب "روح الارواح" رشیدالدین میبدی دانست. | متن سوم تصحیحشده در این کتاب، "شرح الاسماء الحسنی" نوشته [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] است. او در این کتاب نامهای نودونهگانه حضرت حق را شرح کرده و آداب سالک را در مواجهه با هر اسم تبیین نموده است. این کتاب را میتوان تلخیصی از کتاب "روح الارواح" رشیدالدین میبدی دانست. | ||
رساله چهارم کتاب درباره عشق است که باخرزی در آن کوشیده نگاهی متفاوت به مسئله عشق ارائه دهد. او رساله خود را با عشق مجازی و حدیث "من عشق و عف و کتم و مات مات شهیدا" آغاز کرده و سپس به بیان آثار و لوازم عشق پرداخته است. | رساله چهارم کتاب درباره عشق است که باخرزی در آن کوشیده نگاهی متفاوت به مسئله عشق ارائه دهد. او رساله خود را با عشق مجازی و حدیث "من عشق و عف و کتم و مات مات شهیدا" آغاز کرده و سپس به بیان آثار و لوازم عشق پرداخته است. | ||
| خط ۵۶: | خط ۵۶: | ||
ششمین متن کتاب، وصیتنامه باخرزی خطاب به یکی از شاگردانش به نام شمسالدین محمد بن حسن بن علی حسینی است که شامل ۱۵ دستورالعمل سلوکی میباشد. | ششمین متن کتاب، وصیتنامه باخرزی خطاب به یکی از شاگردانش به نام شمسالدین محمد بن حسن بن علی حسینی است که شامل ۱۵ دستورالعمل سلوکی میباشد. | ||
متن هفتم با عنوان "وقائع الخلوة" شامل واقعاتی است که باخرزی بعد از فراق از نجمالدین کبری و در خلوت دوم مشاهده کرده است. | متن هفتم با عنوان "وقائع الخلوة" شامل واقعاتی است که باخرزی بعد از فراق از [[نجمالدین کبری، احمد بن عمر|نجمالدین کبری]] و در خلوت دوم مشاهده کرده است. | ||
هشتمین متن تصحیحشده "اسرار الاربعین لاحیاء السائرین" است که گزیدهای از احادیثی است که باخرزی از مشایخ خود سماع کرده است. | هشتمین متن تصحیحشده "اسرار الاربعین لاحیاء السائرین" است که گزیدهای از احادیثی است که [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] از مشایخ خود سماع کرده است. | ||
نهمین متن کتاب "الاربعین الوجیز" میباشد که دربرگیرنده چهل حدیث با موضوع موعظه و امور معنوی است. | نهمین متن کتاب "الاربعین الوجیز" میباشد که دربرگیرنده چهل حدیث با موضوع موعظه و امور معنوی است. | ||
در پایان کتاب، مجموعهای از کلمات و اشعار و حکایات پراکنده باخرزی گردآوری شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13572 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | در پایان کتاب، مجموعهای از کلمات و اشعار و حکایات پراکنده [[باخرزی، سعید بن مطهر|باخرزی]] گردآوری شده است.<ref>[https://literaturelib.com/books/13572 ر.ک.پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات]</ref> | ||
==پانويس == | ==پانويس == | ||