پرش به محتوا

استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحه‌ای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURاستاد صوفی و عالم قرآنJ1.jpg | عنوان =استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات | عنوان‌های دیگر =ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات |پدیدآورندگان | پدیدآوران = نگوین، مارتین (نویسنده) کرمی، میثم (متر...» ایجاد کرد)
 
بدون خلاصۀ ویرایش
خط ۲۸: خط ۲۸:
}}
}}


'''استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات''' تألیف مارتین نگوین با ترجمه میثم کرمی (متولد ۱۳۶۰ش) و فاطمه نصرتی (متولد ۱۳۶۳ش)؛ این کتاب به بررسی سنت‌های فکری و معنوی اثرگذار بر تفسیر «لطائف الاشارات» و مؤلف آن، ابوالقاسم قشیری می‌پردازد. قشیری در قرن پنجم هجری در نیشابور می‌زیست و در آستانه شصت‌سالگی، تفسیر آیه به آیۀ قرآن را با عنوان «لطائف الاشارات» به رشته تحریر درآورد که منعکس‌کننده سنت‌های درهم‌آمیخته‌ای از فقه، کلام، حدیث و عرفان است.
'''استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات''' تألیف [[نگوین، مارتین|مارتین نگوین]] با ترجمه [[کرمی، میثم|میثم کرمی]] (متولد ۱۳۶۰ش) و [[نصرتی، فاطمه|فاطمه نصرتی]] (متولد ۱۳۶۳ش)؛ این کتاب به بررسی سنت‌های فکری و معنوی اثرگذار بر تفسیر «[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]» و مؤلف آن، [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|ابوالقاسم قشیری]] می‌پردازد. [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] در قرن پنجم هجری در نیشابور می‌زیست و در آستانه شصت‌سالگی، تفسیر آیه به آیۀ قرآن را با عنوان «[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]» به رشته تحریر درآورد که منعکس‌کننده سنت‌های درهم‌آمیخته‌ای از فقه، کلام، حدیث و عرفان است.


==ساختار==
==ساختار==
خط ۳۴: خط ۳۴:


==گزارش کتاب==
==گزارش کتاب==
کتاب "استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات" اثر مارتین نگوین با ترجمه میثم کرمی و فاطمه نصرتی، پژوهشی عمیق در مورد ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری، عالم برجسته قرن پنجم هجری و اثر ماندگارش "لطائف الاشارات" است. قشیری که در نیشابور می‌زیست، در سال ۴۳۷ قمری و در آستانه شصت‌سالگی، دست به نگارش تفسیر کاملی از قرآن کریم زد که "لطائف الاشارات" نام گرفت و به لایه‌های متعدد معنایی آیات اشاره دارد.
کتاب "استاد صوفی و عالم قرآن: ابوالقاسم قشیری و لطائف الاشارات" اثر [[نگوین، مارتین|مارتین نگوین]] با ترجمه [[کرمی، میثم|میثم کرمی]] و [[نصرتی، فاطمه|فاطمه نصرتی]]، پژوهشی عمیق در مورد [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن قشیری]]، عالم برجسته قرن پنجم هجری و اثر ماندگارش "[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]" است. [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] که در نیشابور می‌زیست، در سال ۴۳۷ قمری و در آستانه شصت‌سالگی، دست به نگارش تفسیر کاملی از قرآن کریم زد که "[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]" نام گرفت و به لایه‌های متعدد معنایی آیات اشاره دارد.


این کتاب منعکس‌کننده سنت‌های درهم‌آمیخته‌ای است که در طول زندگی و شغل قشیری در جریان بود. دغدغه اصلی قشیری در حرفه علمی خود، تفسیر قرآن بوده که در طول حیات وی و در میراث علمی او مشخص است. "لطائف الاشارات" پخته‌ترین اثر تفسیری قشیری محسوب می‌شود که شرح کاملی از افق دید تاریخی او را ارائه می‌دهد.
این کتاب منعکس‌کننده سنت‌های درهم‌آمیخته‌ای است که در طول زندگی و شغل [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] در جریان بود. دغدغه اصلی قشیری در حرفه علمی خود، تفسیر قرآن بوده که در طول حیات وی و در میراث علمی او مشخص است. "[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]" پخته‌ترین اثر تفسیری [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] محسوب می‌شود که شرح کاملی از افق دید تاریخی او را ارائه می‌دهد.


در سه فصل نخست کتاب به پیشینه زندگی قشیری پرداخته شده است. فصل اول به بررسی تحصیلات و زندگی حرفه‌ای قشیری اختصاص دارد. فصل دوم، سنت‌های عرفانی و صوفی شکل‌دهنده جهان‌بینی او را مورد بحث قرار داده و فصل سوم به اشتغال قشیری به امر تفسیر می‌پردازد که در نهایت به نگارش کتاب "لطائف الاشارات" منجر شد.
در سه فصل نخست کتاب به پیشینه زندگی [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] پرداخته شده است. فصل اول به بررسی تحصیلات و زندگی حرفه‌ای قشیری اختصاص دارد. فصل دوم، سنت‌های عرفانی و صوفی شکل‌دهنده جهان‌بینی او را مورد بحث قرار داده و فصل سوم به اشتغال [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] به امر تفسیر می‌پردازد که در نهایت به نگارش کتاب "لطائف الاشارات" منجر شد.


پس از بیان مطالب مقدماتی، در فصل پنجم، مراجع مختلف و اخبار نبوی نقل‌شده توسط قشیری مشخص گردیده و ارتباط احتمالی آنها با شبکه بزرگ‌تر اسناد تاریخی بررسی شده است. در فصل ششم، سه مطالعه موردی ارائه می‌شود که کوشیده‌اند سایر سنت‌های نهفته در این تفسیر را مشخص کنند.
پس از بیان مطالب مقدماتی، در فصل پنجم، مراجع مختلف و اخبار نبوی نقل‌شده توسط [[قشیری، عبدالکریم بن هوازن|قشیری]] مشخص گردیده و ارتباط احتمالی آنها با شبکه بزرگ‌تر اسناد تاریخی بررسی شده است. در فصل ششم، سه مطالعه موردی ارائه می‌شود که کوشیده‌اند سایر سنت‌های نهفته در این تفسیر را مشخص کنند.


در مطالعه موردی اول، تفسیر آیات یک تا هجده سوره "نجم" در کتاب "لطائف الاشارات" با تفسیر اولیه قشیری مقایسه شده تا عوامل درونی موجود در چارچوب تفسیری مؤلف به دست آید. در مطالعه موردی دوم، تفسیر قشیری درباره "حروف مقطعه" با مجموعه‌ای از تفاسیر معاصر یا تفاسیر نگاشته‌شده پیش از آن تطبیق داده شده است. در مطالعه موردی سوم، روایت قرآنی "ایوب" مطالعه شده تا "لطائف الاشارات" با ژانر مشابه قصص‌الانبیا مقایسه شود.
در مطالعه موردی اول، تفسیر آیات یک تا هجده سوره "نجم" در کتاب "[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]" با تفسیر اولیه قشیری مقایسه شده تا عوامل درونی موجود در چارچوب تفسیری مؤلف به دست آید. در مطالعه موردی دوم، تفسیر قشیری درباره "حروف مقطعه" با مجموعه‌ای از تفاسیر معاصر یا تفاسیر نگاشته‌شده پیش از آن تطبیق داده شده است. در مطالعه موردی سوم، روایت قرآنی "ایوب" مطالعه شده تا "[[لطائف الإشارات|لطائف الاشارات]]" با ژانر مشابه قصص‌الانبیا مقایسه شود.


فصل‌های هفتم و هشتم به ترتیب مربوط به محتوای حقوقی و کلامی این تفسیر هستند. فصل هشتم با توجه به مشغولیت نخستین اشاعره به مسئله زبان تشبیه، به بررسی کلامی می‌پردازد. در فصل نهم با بررسی و تحلیل تأویل عرفانی قشیری، بحث به پایان رسیده است.
فصل‌های هفتم و هشتم به ترتیب مربوط به محتوای حقوقی و کلامی این تفسیر هستند. فصل هشتم با توجه به مشغولیت نخستین اشاعره به مسئله زبان تشبیه، به بررسی کلامی می‌پردازد. در فصل نهم با بررسی و تحلیل تأویل عرفانی قشیری، بحث به پایان رسیده است.