۱۵۱٬۴۸۷
ویرایش
زمان تاریخی: پژوهشی فلسفی در تاریخنگری و تاریخنگاری دوره اسلامی: تفاوت میان نسخهها
زمان تاریخی: پژوهشی فلسفی در تاریخنگری و تاریخنگاری دوره اسلامی (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۸ اوت ۲۰۲۵، ساعت ۱۰:۱۳
، ۱۸ اوت ۲۰۲۵بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURزمان تاریخیJ1.jpg | عنوان =زمان تاریخی: پژوهشی فلسفی در تاریخنگری و تاریخنگاری دورۀ اسلامی | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = سلیم، رضوان (نویسنده) ناصری طاهری، عبدالله (مترجم) خسروی، لیلا (مترجم)...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۸: | خط ۲۸: | ||
}} | }} | ||
'''زمان تاریخی: پژوهشی فلسفی در تاریخنگری و تاریخنگاری دورۀ اسلامی''' تألیف رضوان سلیم با ترجمه عبدالله ناصری طاهری و لیلا | '''زمان تاریخی: پژوهشی فلسفی در تاریخنگری و تاریخنگاری دورۀ اسلامی''' تألیف [[سلیم، رضوان|رضوان سلیم]] با ترجمه [[عبدالله ناصری طاهری]] و [[خسروی، لیلا|لیلا خسروی]]؛ این کتاب به بررسی مفهوم زمان در اندیشۀ تاریخنگاران مسلمان میپردازد و نشان میدهد چگونه درک متفاوت از زمان، شیوههای تاریخنگاری در تمدن اسلامی را شکل داده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
==گزارش کتاب== | ==گزارش کتاب== | ||
کتاب «زمان تاریخی» اثر رضوان سلیم با ترجمه عبدالله ناصری طاهری و لیلا | کتاب «زمان تاریخی» اثر [[سلیم، رضوان|رضوان سلیم]] با ترجمه [[ناصری طاهری، عبدالله|عبدالله ناصری طاهری]] و [[خسروی، لیلا|لیلا خسروی]]، پژوهشی عمیق و نظاممند درباره مفهوم زمان در تاریخنگاری اسلامی است. نویسنده در این اثر نشان میدهد که چگونه مورخان مسلمان با چالشهای نظری درباره زمان مواجه بودهاند و چگونه این چالشها بر شیوههای تاریخنگاری آنان تأثیر گذاشته است. | ||
سلیم در فصل اول به بررسی مفهومشناسی واژه «تاریخ» و ارتباط آن با زمان میپردازد. او با تحلیل آثار مورخانی مانند کافیجی و سخاوی، نشان میدهد که چگونه تاریخنگاری اسلامی از ابتدا با مسئله زمان درگیر بوده است. فصل دوم به بررسی زمان در سیرهنویسی نبوی اختصاص دارد و نشان میدهد چگونه «زمان دینی» محور اصلی تنظیم رویدادهای تاریخی قرار گرفته است. | [[سلیم، رضوان|سلیم]] در فصل اول به بررسی مفهومشناسی واژه «تاریخ» و ارتباط آن با زمان میپردازد. او با تحلیل آثار مورخانی مانند کافیجی و سخاوی، نشان میدهد که چگونه تاریخنگاری اسلامی از ابتدا با مسئله زمان درگیر بوده است. فصل دوم به بررسی زمان در سیرهنویسی نبوی اختصاص دارد و نشان میدهد چگونه «زمان دینی» محور اصلی تنظیم رویدادهای تاریخی قرار گرفته است. | ||
در فصل سوم، نویسنده به تحلیل شکلگیری هویت اسلامی در تقابل با هویتهای پیشااسلامی میپردازد و نشان میدهد چگونه این تحول هویتی بر درک از زمان تاریخی تأثیر گذاشته است. فصل چهارم به بررسی گذار از «زمان دینی» به «زمان سیاسی» در دوره خلافت اسلامی میپردازد و تحلیل میکند که چگونه مفاهیمی مانند بیعت، ارتداد و فتنه به عنوان نقاط عطف زمانی در تاریخنگاری اسلامی عمل کردهاند. | در فصل سوم، نویسنده به تحلیل شکلگیری هویت اسلامی در تقابل با هویتهای پیشااسلامی میپردازد و نشان میدهد چگونه این تحول هویتی بر درک از زمان تاریخی تأثیر گذاشته است. فصل چهارم به بررسی گذار از «زمان دینی» به «زمان سیاسی» در دوره خلافت اسلامی میپردازد و تحلیل میکند که چگونه مفاهیمی مانند بیعت، ارتداد و فتنه به عنوان نقاط عطف زمانی در تاریخنگاری اسلامی عمل کردهاند. | ||
فصل پنجم به بررسی تأثیر اندیشههای مذهبی بر تاریخنگاری اسلامی، با تمرکز بر کتاب «ملل و نحل» شهرستانی اختصاص دارد. در فصل ششم، نویسنده با تحلیل آثار | فصل پنجم به بررسی تأثیر اندیشههای مذهبی بر تاریخنگاری اسلامی، با تمرکز بر کتاب «ملل و نحل» شهرستانی اختصاص دارد. در فصل ششم، نویسنده با تحلیل آثار [[ابن خلدون، عبدالرحمن بن محمد|ابن خلدون]] و [[مقدسی، مطهر بن طاهر|مقدسی]]، به بررسی رابطۀ فلسفه و تاریخ و تأثیر آن بر درک از زمان تاریخی میپردازد. | ||
فصل پایانی کتاب به بررسی «امور غیبی» و نسبت آن با زمان تاریخی اختصاص دارد. سلیم در این فصل با تحلیل آثاری مانند مقدمه ابنخلدون، چهار شکل از زمان (بیزمانی، غیرزمانی، بازگشت زمان و آخرالزمان) را در تاریخنگاری اسلامی شناسایی و تحلیل میکند. | فصل پایانی کتاب به بررسی «امور غیبی» و نسبت آن با زمان تاریخی اختصاص دارد. سلیم در این فصل با تحلیل آثاری مانند مقدمه ابنخلدون، چهار شکل از زمان (بیزمانی، غیرزمانی، بازگشت زمان و آخرالزمان) را در تاریخنگاری اسلامی شناسایی و تحلیل میکند. | ||