الإبدال: تفاوت میان نسخه‌ها

جز
جایگزینی متن - 'ابو الطیب لغوی، عبد الواحد بن علی' به 'ابوالطیب لغوی، عبدالواحد بن علی'
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'ابو الطیب لغوی، عبد الواحد بن علی' به 'ابوالطیب لغوی، عبدالواحد بن علی')
 
(۲ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۵: خط ۵:
| پدیدآورندگان
| پدیدآورندگان
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[ابو الطیب لغوی، عبد الواحد بن علی]] (نويسنده)
[[ابوالطیب لغوی، عبدالواحد بن علی]] (نويسنده)
[[تنوخی، عزالدین بن امین]] (محقق)
[[تنوخی، عزالدین بن امین]] (محقق)
|زبان
|زبان
| زبان = عربی
| زبان = عربی
| کد کنگره = /ت9ک2 6190 PJ  
| کد کنگره =/ت9ک2 6190 PJ  
| موضوع =
| موضوع =
|ناشر  
|ناشر  
خط ۲۵: خط ۲۵:
| پیش از =  
| پیش از =  
}}
}}
'''الإبدال'''، اثر [[ابو الطیب لغوی، عبد الواحد بن علی|ابوالطیب عبدالواحد بن علی حلبی]]، از علمای قرن چهارم هجری است که لقب «لغوی» به دلیل دانش و تبحر فراوان او در زمینه زبان عربی و نحو، به او داده شده است. کتاب به موضوع مهم ابدال (جانشینی یا جایگزینی حروف) در زبان عربی می‌پردازد و برای فهم تنوعات زبانی و لهجه‌های مختلف قبایل عرب اهمیت دارد.
'''الإبدال'''، اثر [[ابوالطیب لغوی، عبدالواحد بن علی|ابوالطیب عبدالواحد بن علی حلبی]]، از علمای قرن چهارم هجری است که لقب «لغوی» به دلیل دانش و تبحر فراوان او در زمینه زبان عربی و نحو، به او داده شده است. کتاب به موضوع مهم ابدال (جانشینی یا جایگزینی حروف) در زبان عربی می‌پردازد و برای فهم تنوعات زبانی و لهجه‌های مختلف قبایل عرب اهمیت دارد.


==مفهوم ابدال==
==مفهوم ابدال==
خط ۵۳: خط ۵۳:
و...
و...


در هر باب، مؤلف به ذکر کلماتی می‌پردازد که در لهجه‌های مختلف با ابدال آن دو حرف مشخص، به‌کار می‌روند. برای توضیح این پدیده، او شواهد و مثال‌هایی را از گفتار عرب‌های بادیه‌نشین ، شعر، حکایات و سایر کاربردهای زبانی گردآوری کرده است. این روش نشان‌دهنده تکیه مؤلف بر زبان رایج و لهجه‌های معتبر عرب در زمان خود است. این مثال‌ها شامل کاربردهای زبانی در شعر، حکایات و نمونه‌های متداول لهجه‌ای بوده‌اند<ref>برای نمونه، ر.ک: متن کتاب، همان، ص81، 86 و 89</ref>.
در هر باب، مؤلف به ذکر کلماتی می‌پردازد که در لهجه‌های مختلف با ابدال آن دو حرف مشخص، به‌کار می‌روند. برای توضیح این پدیده، او شواهد و مثال‌هایی را از گفتار عرب‌های بادیه‌نشین، شعر، حکایات و سایر کاربردهای زبانی گردآوری کرده است. این روش نشان‌دهنده تکیه مؤلف بر زبان رایج و لهجه‌های معتبر عرب در زمان خود است. این مثال‌ها شامل کاربردهای زبانی در شعر، حکایات و نمونه‌های متداول لهجه‌ای بوده‌اند<ref>برای نمونه، ر.ک: متن کتاب، همان، ص81، 86 و 89</ref>.


==ساختار کتاب==
==ساختار کتاب==