نامه‌هایی از کرمان به دوبلین: از دست‌نوشته‌های کتابخانه بریتانیا، لندن: تفاوت میان نسخه‌ها

در این نامه‌ها می‌خوانیم که تاجری سوئیسی بعد از ورود به کرمان در منزل بازرگان آلمانی اقامت می‌کند و در پایان آشپز و طراح فرش صاحبخانه را همراه خود می‌برد و کار به شکایت از میزبان از او می‌کشد. در یکی دیگر از دعواهای کارگزاران شرکت‌های اروپایی فرش، یکی از آنها متهم می‌شود کوشیده است پوشش روی فرشی را در کارگاه فرش‌بافی فرنگی دیگری به زور کنار بزند؛ زیرا صاحب کارگاه نمی‌خواسته او طرحش را ببیند. راوی ارزش و احترامی برای این افراد قائل نیست و فرش‌های تولیدی آنها را هم قبول ندارد. ستایشگر فرش‌هایی است که خود مردم قرن‌ها می بافته‌اند؛ یعنی ساده و در عین حال پر از ریزه‌کاری، نقش‌های کوچک انتزاعی با رنگ گیاهی برای نشستن روی آن و تماشا از فاصلۀ بسیار نزدیک. اعتقاد دارد طرح‌هایی ویترینی که شرکت‌های غربی سفارش می‌دهند بنجل و پرزرق‌وبرق است و به کاغذ دیواری می‌ماند.