شهرستانی، سید هبةالدین: تفاوت میان نسخه‌ها

بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' مى ' به ' مى‌')
بدون خلاصۀ ویرایش
 
(۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد)
خط ۱: خط ۱:
<div class="wikiInfo">
{{جعبه اطلاعات زندگی‌نامه
[[پرونده:NUR00228.jpg|بندانگشتی|شهرستانی، سید هبةالدین]]
| عنوان = سید هبةالدین شهرستانی
{| class="wikitable aboutAuthorTable" style="text-align:Right" |+ |
| تصویر = NUR00228.jpg
|-
| اندازه تصویر =
! نام!! data-type="authorName" |شهرستانی، سید هبةالدین
| توضیح تصویر = شهرستانی، سید هبةالدین
|-
| نام کامل = سید محمدعلی حسینی شهرستانی
|نام‎های دیگر
| نام‌های دیگر = هبةالدین شهرستانی
| data-type="authorOtherNames" | ح‍س‍ی‍ن‍ی‌ ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌، هبةالدین
| لقب = هبةالدین
 
| تخلص =
ح‍ائ‍ری‌ ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌، م‍ح‍م‍د ع‍ل‍ی
| نسب = حسینی (با سی واسطه به زید بن علی بن الحسین(ع))
 
| نام پدر = سید حسین
ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌، م‍ح‍م‍د ع‍ل‍ی‌ ب‍ن‌ ح‍س‍ی‍ن‌
| ولادت = ۲۴ رجب ۱۳۰۱ قمری (۱۲۶۳ شمسی / ۱۸۸۴ میلادی)
 
| محل تولد = سامرا
ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌، ه‍ب‍ه‌ال‍دی‍ن‌ م‍ح‍م‍د ع‍ل‍ی‌ ب‍ن‌ ح‍س‍ی‍ن‌
| کشور تولد = عراق
 
| محل زندگی = سامرا، کربلا، نجف، بحرین، هند، یمن، حجاز، بغداد
هبةالدین ال‍ح‍س‍ی‍ن‍ی‌ ال‍ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌
| رحلت = شب دوشنبه ۲۶ شوال ۱۳۸۶ قمری (۱۳۴۵ شمسی / ۱۹۶۷ میلادی)
 
| شهادت =
هبةالدین ال‍ش‍ه‍رس‍ت‍ان‍ی‌
| مدفن = حرم امام کاظم(ع)، کاظمین
|-
| طول عمر = ۸۵ سال
|نام پدر
| نام همسر =
| data-type="authorfatherName" |سید حسین
| فرزندان =
|-
| خویشاوندان =
|متولد
| دین = اسلام
| data-type="authorbirthDate" |1263 ش یا 1884 م
| مذهب = شیعه
|-
| پیشه = عالم، مجتهد، فقیه، مفسر، روزنامه‌نگار، مصلح اجتماعی
|محل تولد
| درجه علمی =
| data-type="authorBirthPlace" |سامرا
| دانشگاه =
|-
| حوزه = حوزه علمیه سامرا، کربلا، نجف
|رحلت
| علایق پژوهشی = تفسیر قرآن، فقه، اصول، هیئت و نجوم، تاریخ، ادبیات
| data-type="authorDeathDate" |1345 ش یا 1386 ق یا 1967 م
| منصب = وزیر معارف عراق، رئیس دیوان عالی تمییز (بر اساس مذهب جعفری)، نماینده مجلس شورای ملی عراق
|-
| پس از =
|اساتید
| پیش از =
| data-type="authorTeachers" |[[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|شیخ محمدکاظم خرسانى]]
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|محمدکاظم خراسانی (آخوند خراسانی)]] | [[یزدی، محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمدکاظم یزدی]] | [[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|فتح‌الله شریعت اصفهانی]] | سید مرتضی کشمیری}}
 
| مشایخ =
[[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید کاظم یزدى]]
| معاصرین =
 
| شاگردان =
[[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|شریعت اصفهانى]]
| اجازه اجتهاد از =
|-
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[در پیرامون نهج‌البلاغه (ط. جامعه مدرسین)]] | [[اسلام و هییت]] | المحیط فی تفسیر القرآن | فیض الباری (اصلاح منظومه سبزواری) | الشریعة و الطبیعة | الدلائل و المسائل | التوت و الملکوت | نور الناظر فی علم الرؤیا و المناظر | نهضة الحسین | الحسین فی طریقه الی الشهادة}}
|برخی آثار
| سبک نوشتاری =
| data-type="authorWritings" |[[در پیرامون نهج‌البلاغه (ط. جامعه مدرسین)]]
| وبگاه =
[[اسلام و هییت]]
| امضا =
 
| کد مؤلف = AUTHORCODE00228AUTHORCODE
نبذه من رساله صلاة الجمعه
}}
|- class="articleCode"
|کد مؤلف
| data-type="authorCode" |AUTHORCODE00228AUTHORCODE
|}
</div>
{{کاربردهای دیگر|شهرستانی (ابهام‌زدایی)}}
{{کاربردهای دیگر|شهرستانی (ابهام‌زدایی)}}


'''سید محمدعلی حسینی شهرستانی''' (1263-1345ش)، معروف به سید هبةالدین شهرستانی، عالم، مجتهد، فقیه، مفسر، روزنامه نگار مصلح و مجاهد مفسر قرآن، دانشور مصلح جهان اسلام  
'''سید محمدعلی حسینی شهرستانی''' (۱۳۰۱-۱۳۸۶ق)، معروف به سید هبةالدین شهرستانی، عالم، مجتهد، فقیه، مفسر قرآن، روزنامه‌نگار مصلح و از دانشوران برجسته جهان اسلام بود. وی در روز سه‌شنبه ۲۴ رجب ۱۳۰۱ق در سامرا متولد شد. نیاکانش با سی واسطه به [[زید بن علی بن الحسین(ع)]] می‌رسند. مادرش سیده مریم بانویی پرهیزگار و سرآمد زنان روزگار خود در ریاضیات، تاریخ جهان، شعر، ادب و علم الانساب بود. آموزش رسمی هبةالدین از ده سالگی آغاز شد و در مدت کوتاهی علوم مختلف را در کربلا به پایان رساند. پس از درگذشت پدر در ۱۳۱۹ق، به توصیه [[سید مرتضی کشمیری]] و با استخاره به قرآن، در ۲۱ شعبان ۱۳۲۰ق رهسپار نجف شد و از محضر آیات عظام [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|آخوند خراسانی]]، [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید محمدکاظم یزدی]] و [[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|شریعت اصفهانی]] بهره برد و به درجه اجتهاد نائل آمد. او به بیداری مسلمانان می‌اندیشید و با محمد عبده و دیگر اندیشمندان جهان اسلام ارتباط برقرار کرد و نخستین شماره ماهنامه «العلم» را در ۱۳۲۸ق منتشر ساخت. در بحرین با تأسیس دو مدرسه «اصلاح» و «اسلام» و سخنرانی‌های علمی، جمع ترسایان را پراکنده ساخت. در جنگ جهانی اول، همراه روحانیان بزرگ به جبهه شتافت و در نبرد با نیروهای بریتانیا شرکت جست. پس از اشغال عراق، انجمن سری «الجمعیة الوطنیة الاسلامیة» را برای استقلال عراق بنیان نهاد و در انقلاب ۱۹۲۰ عراق نقش ارزنده‌ای ایفا کرد. پس از تشکیل حکومت جدید عراق، وزارت معارف را پذیرفت و اصلاحات گسترده‌ای در نظام آموزشی انجام داد. سپس ریاست دیوان عالی تمییز بر اساس مذهب جعفری را بر عهده گرفت و بعداً به نمایندگی مجلس شورای ملی عراق انتخاب شد. در سال‌های پایانی عمر، کتابخانه «مکتبة الجوادین العامه» را در صحن [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام کاظم(ع)]] بنیاد نهاد و با وجود نابینایی، به تحقیق و نگارش ادامه داد و روزانه تا چهل صفحه می‌نوشت. از او بیش از ۱۰۹ کتاب و رساله به یادگار مانده که از جمله می‌توان به «المحیط فی تفسیر القرآن»، «فیض الباری»، «اسلام و هیئت»، «الشریعة و الطبیعة»، «نهضة الحسین» و «در پیرامون نهج‌البلاغه» اشاره کرد. وی سرانجام در شب دوشنبه ۲۶ شوال ۱۳۸۶ق در ۸۵ سالگی در بغداد درگذشت و در حریم [[امام موسی کاظم علیه‌السلام|امام کاظم(ع)]] به خاک سپرده شد.


== ولادت ==
== ولادت ==
خط ۷۲: خط ۶۷:
هبةالدین در حریم پاک امیرمؤمنان‌ علیه‌السلام از فقیهان نامور شیعه [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|شیخ محمدکاظم خرسانى]]، [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید کاظم یزدى]] و [[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|شریعت اصفهانى]] فیض برد و در شمار مجتهدان شیعه جاى گرفت. او که بیش از هر چیز به بیدارى مسلمانان مى‌اندیشید با [[عبده، محمد|شیخ محمد عبده]]، مفتى مصر، [[سید محمد دانشور]] شهره جهان اسلام و صاحب مجله «النهار» و گردانندگان مجلات «المقتطف» و «الهلال» ارتباط بر قرار ساخته، میان مراکز فرهنگى شیعه و سنى در عراق، مصر و سوریه پیوندى ناگسستنى پدید آورد و با انتشار مقاله‌ها، شعرها و گزارشهاى روشنگر در مجلات جهان عرب هدف بلند بیدارى و اتحاد مسلمانان را دنبال کرد. در این روزگار فریاد مشروطه‌خواهى در ایران بالا گرفت. فقیه بیدار سامرا به حمایت از این جنبش برخاسته، با شرکت در محافل آزادیخواهان، آنها را در گزینش شیوه‌هاى درست مبارزه یارى داد.
هبةالدین در حریم پاک امیرمؤمنان‌ علیه‌السلام از فقیهان نامور شیعه [[آخوند خراسانی، محمدکاظم بن حسین|شیخ محمدکاظم خرسانى]]، [[یزدی، سید محمدکاظم بن عبدالعظیم|سید کاظم یزدى]] و [[شریعت اصفهانی، فتح‌الله|شریعت اصفهانى]] فیض برد و در شمار مجتهدان شیعه جاى گرفت. او که بیش از هر چیز به بیدارى مسلمانان مى‌اندیشید با [[عبده، محمد|شیخ محمد عبده]]، مفتى مصر، [[سید محمد دانشور]] شهره جهان اسلام و صاحب مجله «النهار» و گردانندگان مجلات «المقتطف» و «الهلال» ارتباط بر قرار ساخته، میان مراکز فرهنگى شیعه و سنى در عراق، مصر و سوریه پیوندى ناگسستنى پدید آورد و با انتشار مقاله‌ها، شعرها و گزارشهاى روشنگر در مجلات جهان عرب هدف بلند بیدارى و اتحاد مسلمانان را دنبال کرد. در این روزگار فریاد مشروطه‌خواهى در ایران بالا گرفت. فقیه بیدار سامرا به حمایت از این جنبش برخاسته، با شرکت در محافل آزادیخواهان، آنها را در گزینش شیوه‌هاى درست مبارزه یارى داد.


در 1328ق تلاشهاى خستگى ناپذیر دانشور مصلح جهان اسلام به بار نشست و نخستین شماره ماهنامه دینى، فلسفى و علمى «العلم» انتشار یافت. این ماهنامه دو سال منتشر شد ولى خبر پیوستن گروهى از مسلمانان بحرین به آیین ترسایان هبةالدین را اندوهگین ساخته، سمت بحرین روانه کرد. بدین ترتیب دفتر مجله العلم براى همیشه بسته شد. فقیه دردمند سامرا با افتتاح دو مدرسه اسلامى به نامهاى «اصلاح» و «اسلام»، یک ساختمان ویژه براى ارشاد ناآگاهان و سخنرانیها و نشستهاى علمى فراوان سرانجام جمع ترسایان بحرین را پراکنده ساخته، مومنان آن سامان را قدرتى تازه بخشید.
در 1328ق تلاشهاى خستگى ناپذیر دانشور مصلح جهان اسلام به بار نشست و نخستین شماره ماهنامه دینى، فلسفى و علمى «العلم» انتشار یافت. این ماهنامه دو سال منتشر شد ولى خبر پیوستن گروهى از مسلمانان بحرین به آیین ترسایان هبةالدین را اندوهگین ساخته، سمت بحرین روانه کرد. بدین ترتیب دفتر مجله العلم براى همیشه بسته شد. فقیه دردمند سامرا با افتتاح دو مدرسه اسلامى به نامهاى «اصلاح» و «اسلام»، یک ساختمان ویژه براى ارشاد ناآگاهان و سخنرانی‌ها و نشستهاى علمى فراوان سرانجام جمع ترسایان بحرین را پراکنده ساخته، مومنان آن سامان را قدرتى تازه بخشید.


آنگاه راه هندوستان پیش گرفت تا پس از گفتگوهاى سازنده با دین باوران هند و تشکیل انجمنهاى مذهبى، رهسپار ژاپن شود؛ ولى دیدار با [[سید جلال‌الدین مویدالاسلام حسینى کاشانى|سید جلال‌الدین مؤیدالاسلام حسینى کاشانى]]، نویسنده روزنامه حبل المتین، در کلکته مسیرش را دگرگون ساخت.  
آنگاه راه هندوستان پیش گرفت تا پس از گفتگوهاى سازنده با دین باوران هند و تشکیل انجمنهاى مذهبى، رهسپار ژاپن شود؛ ولى دیدار با [[سید جلال‌الدین مویدالاسلام حسینى کاشانى|سید جلال‌الدین مؤیدالاسلام حسینى کاشانى]]، نویسنده روزنامه حبل المتین، در کلکته مسیرش را دگرگون ساخت.  
خط ۱۷۹: خط ۱۷۴:
# - گلشن ابرار: ج 2، ص 687
# - گلشن ابرار: ج 2، ص 687
{{الگو:مفسران شیعه}}
{{الگو:مفسران شیعه}}
{{سرور شهیدان}}


==وابسته‌ها==
==وابسته‌ها==