۱۵۳٬۵۷۸
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) (صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NURدرنگی در سکوت عرفانیJ1.jpg | عنوان =درنگی در سکوت عرفانی | عنوانهای دیگر = |پدیدآورندگان | پدیدآوران = ولیئی، قربان (نویسنده) |زبان | زبان = | کد کنگره = | موضوع = |ناشر | ناشر =کتاب نیستان | مکان نشر =تهران | سال نشر =1399...» ایجاد کرد) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (یک نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۸: | خط ۸: | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = | | زبان = | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره =BP ۲۸۸/۳/و۸د۴ ۱۳۹۹ | ||
| موضوع = | | موضوع =آداب طریقت,اخلاق عرفانی,سکوت | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر =کتاب نیستان | | ناشر =کتاب نیستان | ||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''درنگی در سکوت عرفانی''' تألیف قربان | '''درنگی در سکوت عرفانی''' تألیف [[ولیئی، قربان|قربان ولیئی]]؛ رویکرد بنیادی این کتاب، تبیین چیستی و چرایی خاموشی به مثابۀ مدار و محور اخلاق عرفانی و کشف آن با دیگر منازل و مراحل نظام سلوک عرفانی است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
کتاب در چهار فصل به نگارش درآمده است. | کتاب در چهار فصل به نگارش درآمده است. | ||
| خط ۳۸: | خط ۳۸: | ||
رویکرد بنیادی این کتاب، تبیین چیستی و چرایی خاموشی به مثابۀ مدار و محور اخلاق عرفانی و کشف آن با دیگر منازل و مراحل نظام سلوک عرفانی است. تأکید بر خاموشی در عرفان اسلامی و در متون ادبیات عرفانی، بسامد فراوانی دارد. در متون دینی (قرآن و روایات) نیز تأکید فراوانی بر خاموشی شده است. در ادیان دیگر و در نحلههای گوناگون عرفانی ملل دیگر نیز بر خاموشی بسیار تأکید شده است. | رویکرد بنیادی این کتاب، تبیین چیستی و چرایی خاموشی به مثابۀ مدار و محور اخلاق عرفانی و کشف آن با دیگر منازل و مراحل نظام سلوک عرفانی است. تأکید بر خاموشی در عرفان اسلامی و در متون ادبیات عرفانی، بسامد فراوانی دارد. در متون دینی (قرآن و روایات) نیز تأکید فراوانی بر خاموشی شده است. در ادیان دیگر و در نحلههای گوناگون عرفانی ملل دیگر نیز بر خاموشی بسیار تأکید شده است. | ||
مسئلۀ اصلی تحقیق آن است که انواع خاموشی و دلایل تأکید بر خاموشی را از مطاوی متون عرفانی کشف کند و به این پرسش پاسخ دهد که چرا عارفان با وجود تأکید بر خاموشی، خود بسیار سخن گفتهاند. در این تحقیق از آثار منثور مهم عرفانی (از قبیل کشف | مسئلۀ اصلی تحقیق آن است که انواع خاموشی و دلایل تأکید بر خاموشی را از مطاوی متون عرفانی کشف کند و به این پرسش پاسخ دهد که چرا عارفان با وجود تأکید بر خاموشی، خود بسیار سخن گفتهاند. در این تحقیق از آثار منثور مهم عرفانی (از قبیل [[كشف المحجوب (تصنیف)|کشف المحجوب]]، [[الرسالة القشيرية|رسالۀ قشیریه]]، [[مصباح الهداية و مفتاح الكفاية|مصباح الهدایه و مفتاح الکفایه]]، [[مقالات شمس تبریزی]] و [[فيه مافيه|فیه مافیه]]) و آثار منظوم ([[سنایی، مجدود بن آدم|سنایی]]، [[عطار، محمد بن ابراهیم|عطار]] و [[مولوی، جلالالدین محمد|مولوی]]) استفاده شده است. البته برای تبیین دقیق مقولات عرفانی به دیگر آثار منظوم و منثور عرفانی نیز رجوع شده است. | ||
خاموشی از عناصر اصلی سلوک عرفانی است و دو نوع دارد: خاموشی زبان و خاموشی ضمیر. خاموشی زبان، معنایی جز سخن گفتن ندارد؛ به عبارت دیگر همان لب فروبستن و اجتناب از تکلم ظاهری است. در واقع خاموشی زبان، کیفیتی فیزیکی دارد و عبارت است از تولیدنکردن اصوات. خاموشی ضمیر نیز به معنای قطع شدن حدیث نفس یا گفتگوی ذهنی است. فصل اول کتاب اختصاص به این دو مقوله دارد؛ یعنی در فصل اول دربارۀ انواع خاموشی بحث شده است. | خاموشی از عناصر اصلی سلوک عرفانی است و دو نوع دارد: خاموشی زبان و خاموشی ضمیر. خاموشی زبان، معنایی جز سخن گفتن ندارد؛ به عبارت دیگر همان لب فروبستن و اجتناب از تکلم ظاهری است. در واقع خاموشی زبان، کیفیتی فیزیکی دارد و عبارت است از تولیدنکردن اصوات. خاموشی ضمیر نیز به معنای قطع شدن حدیث نفس یا گفتگوی ذهنی است. فصل اول کتاب اختصاص به این دو مقوله دارد؛ یعنی در فصل اول دربارۀ انواع خاموشی بحث شده است. | ||
| خط ۶۰: | خط ۶۰: | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | |||
[[رده: تصوف و عرفان]] | |||
[[رده:طرائق صوفیه]] | |||
[[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]] | [[رده:مقالات(آبان) باقی زاده]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 آبان 1403]] | ||
[[رده:فاقد اتوماسیون]] | [[رده:فاقد اتوماسیون]] | ||