۱۵۹٬۹۴۳
ویرایش
شیعیان بحرین و احساء از سقوط عباسیان تا سقوط عثمانیان (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱۰ آوریل ۲۰۲۴، ساعت ۲۲:۰۸
، ۱۰ آوریل ۲۰۲۴بدون خلاصۀ ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'علیهم السلام' به 'علیهمالسلام') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۵: | خط ۲۵: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''شیعیان بحرین و احساء از سقوط عباسیان تا سقوط عثمانیان''' تألیف فاطمه | '''شیعیان بحرین و احساء از سقوط عباسیان تا سقوط عثمانیان''' تألیف [[علیخانی، فاطمه|فاطمه علیخانی]]؛ سرزمین بحرین قدیم، وسعتی از بصره تا عمان را شامل میشد، اسلام با حب اهل بیت ـ علیهمالسلام ـ وارد این سرزمین شد. در این کتاب سعی شده اوضاع سیاسی، اقتصادی و فرهنگی این منطقه شیعه نشین طی حدود 700 سال یعنی از سقوط عباسیان تا سقوط امپراتوری عثمانی بررسی شود. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
بیشتر ساکنان بحرین و احساء از عربها بویژه بنی عبدالقیس و بنی تمیم بودند. در اثبات قدمت تشیع در اینجا، همین بس که جارود بن معلی در سنة الوفود از نام جانشیان پس از پیامبر پرسش میکرد و آن حضرت به او پاسخ دادند و همو مانع ارتداد قومش شد. | بیشتر ساکنان بحرین و احساء از عربها بویژه بنی عبدالقیس و بنی تمیم بودند. در اثبات قدمت تشیع در اینجا، همین بس که جارود بن معلی در سنة الوفود از نام جانشیان پس از پیامبر پرسش میکرد و آن حضرت به او پاسخ دادند و همو مانع ارتداد قومش شد. | ||
بحرین از جمله سرزمینهای دارای عقاید شیعی بود که به سبب موقعیت خاص جغرافیاییاش به دور از چشم نامحرمان توانست در فضایی نسبتا امن، زندگی شیعیان را توسعه بخشد، اگر چه با وجود استعداد تشیع و مهرورزی به اهل بیت ـ علیهمالسلام ـ برخی فرصتطلبان همچون صاحب زنگ و ابوسعید قرمطی توانستند تا مدتی از این بستر به نفع خویش سوء استفاده کرده، عدهای را به سوی خود جذب کنند. لیکن در مقابل ریشههای مقاوم شیعیان نتوانستند به ادعاهای دروغین خود ادامه دهند. | |||
نخستین دولت مقتدر شیعه در اواخر خلافت عباسیان با نام آل عیون تأسیس گردید؛ دوتلی که در تمام ابعاد فرهنگی، اقتصادی و سیاسی مروج عقاید شیعه بود، به گونهای که حتی گروههای شیعی آل عصفور و بنی جروان وامدار این حکومت شدند. | نخستین دولت مقتدر شیعه در اواخر خلافت عباسیان با نام آل عیون تأسیس گردید؛ دوتلی که در تمام ابعاد فرهنگی، اقتصادی و سیاسی مروج عقاید شیعه بود، به گونهای که حتی گروههای شیعی آل عصفور و بنی جروان وامدار این حکومت شدند. | ||