۱۶۰٬۸۴۳
ویرایش
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) |
||
| (۸ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = هانری کربن | |||
| تصویر = NUR02681.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = کربن، هانری | |||
| | | نام کامل = هانری کربن | ||
| | | نامهای دیگر = Henry Corbin | ||
| | | لقب = | ||
| تخلص = | |||
| نسب = | |||
| نام پدر = | |||
| ولادت = ۱۴ آوریل ۱۹۰۳ میلادی | |||
| محل تولد = فرانسه | |||
| کشور تولد = فرانسه | |||
| محل زندگی = پاریس، تهران، اصفهان | |||
| رحلت = ۷ ژوئیه ۱۹۷۸ میلادی | |||
| شهادت = | |||
| مدفن = پاریس، فرانسه | |||
| طول عمر = ۷۵ سال | |||
| نام همسر = | |||
| فرزندان = | |||
| خویشاوندان = | |||
| دین = | |||
| مذهب = | |||
| پیشه = فیلسوف، شیعهشناس، ایرانشناس، استاد دانشگاه، خاورشناس | |||
| درجه علمی = دکتری فلسفه و مطالعات شرقی | |||
| دانشگاه = دانشگاه سوربن، مدرسه السنه شرقی پاریس | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = فلسفه اسلامی، عرفان شیعی، حکمت اشراق، تصوف، ایرانشناسی، فلسفه تطبیقی | |||
| منصب = رئیس انستیتو فرانسه و ایران | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = {{فهرست جعبه عمودی | [[ماسینیون، لویی|لویی ماسینیون]] | ادموند هوسرل | امیل بریه | اتین ژیلسون}} | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[آشتیانی، سید جلالالدین|سید جلالالدین آشتیانی]]، [[نصر، سید حسین|سید حسین نصر]] | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[مجموعه مصنفات شیخ اشراق]] (تصحیح و مقدمه) | [[تاریخ فلسفه اسلامی (هانری کربن)|تاریخ فلسفه اسلامی]] | [[اسلام ایرانی]] (۴ جلد) | [[ارض ملکوت: کالبد انسان در روز رستاخیز]] | [[المشاعر]] (تصحیح و مقدمه) | [[جامع الأسرار و منبع الأنوار]] (تصحیح و مقدمه) | [[تخیل خلاق در عرفان ابن عربی]] | [[انسان نورانی در تصوف ایرانی]]}} | |||
| سبک نوشتاری = | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE02681AUTHORCODE | |||
}} | |||
'''هانرى كربن''' (۱۹۰۳-۱۹۷۸م)، فیلسوف، شیعهشناس و ایرانشناس برجسته فرانسوی بود که نقش بیبدیلی در شناساندن عرفان و تفکر ایرانی-اسلامی به جهان غرب ایفا کرد. وی در پاریس زاده شد و تحصیلات خود را در دانشگاه سوربن و مدرسه السنه شرقی پاریس به پایان رساند و از شاگردان فیلسوفان بزرگی چون ادموند هوسرل، امیل بریه، اتین ژیلسون و لویی ماسینیون بود. او نخستین مترجم آثار مارتین هایدگر به زبان فرانسه است. نقطه عطف زندگی علمی کربن هنگامی رخ داد که استادش [[ماسینیون، لویی|ماسینیون]] نسخهای از کتاب «[[حکمة الإشراق|حکمة الاشراق]]» [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]] را به او داد و این واقعه تأثیر روحی عمیقی بر او نهاد و او را راهی شرق کرد. کربن مدتها ریاست انستیتو فرانسه و ایران را بر عهده داشت و به همت او، چهرههایی چون [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردی]]، [[روزبهان بقلی، روزبهان بن ابینصر|روزبهان بقلی]] و [[صدرالدین شیرازی، محمد بن ابراهیم|ملاصدرا]] برای جامعه علمی اروپا شناسانده شدند. وی ۲۵ سال به ایران سفر میکرد و با متفکرانی چون [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]]، [[آشتیانی، سید جلالالدین|سید جلالالدین آشتیانی]] و [[نصر، سید حسین|سید حسین نصر]] به گفتگو درباره فلسفه اسلامی میپرداخت. جلسات منظم او با [[طباطبایی، سید محمدحسین|علامه طباطبایی]] در محفلی به نام «حلقه اصحاب تأویل» زمینهساز شناخت عمیقتر تشیع برای جهان غرب شد. کربن تشیع را «حرم معرفت باطنی اسلام» میدانست و به نقش امام دوازدهم(عج) در الهیات شیعی توجه ویژهای داشت. از مهمترین آثار او میتوان به تصحیح و مقدمه «مجموعه مصنفات شیخ اشراق»، «تاریخ فلسفه اسلامی»، «اسلام ایرانی» در چهار جلد، «ارض ملکوت»، «تخیل خلاق در عرفان ابن عربی» و «انسان نورانی در تصوف ایرانی» اشاره کرد. وی سرانجام در ۷ ژوئیه ۱۹۷۸م در پاریس درگذشت. | |||
| | |||
| | |||
| | |||
[[ | |||
[[ | |||
| | |||
| | |||
== ولادت == | == ولادت == | ||
| خط ۵۸: | خط ۵۶: | ||
وى بعدها، نزد [[ماسینیون، لویی|لويى ماسينيون]] رفت و نسخهاى از كتاب «حكمة الاشراق» [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]] را از او دريافت كرد. اين كار تاثير روحى فراوانى بر كربن نهاد و او را راهى شرق نمود. نخستين مقالهاش در نشريه بررسىهاى فلسفى، درباره يكى از آثار [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]] به طبع رسيد و اولين اثر مستقل او به زبان فرانسه، در خصوص سهروردى، در سال 1939م تحت عنوان «سهروردى مؤسس حكمت اشراق» چاپ شد. | وى بعدها، نزد [[ماسینیون، لویی|لويى ماسينيون]] رفت و نسخهاى از كتاب «حكمة الاشراق» [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]] را از او دريافت كرد. اين كار تاثير روحى فراوانى بر كربن نهاد و او را راهى شرق نمود. نخستين مقالهاش در نشريه بررسىهاى فلسفى، درباره يكى از آثار [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]] به طبع رسيد و اولين اثر مستقل او به زبان فرانسه، در خصوص سهروردى، در سال 1939م تحت عنوان «سهروردى مؤسس حكمت اشراق» چاپ شد. | ||
كربن مدتها رياست انستيتو فرانسه و ايران را عهدهدار بود و به همت او، مشاهيرى چون [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]]، روزبهان و ملاصدرا براى جامعه علمى و فرهنگى اروپا به نامهايى آشنا مبدل گرديد. در جهانى كه برخورد ميان فرهنگهاى گوناگون، پيوسته با شكافهاى بيشتر مواجه مىشد، وى نمونهاى از تلاش | كربن مدتها رياست انستيتو فرانسه و ايران را عهدهدار بود و به همت او، مشاهيرى چون [[سهروردی، یحیی بن حبش|سهروردى]]، روزبهان و ملاصدرا براى جامعه علمى و فرهنگى اروپا به نامهايى آشنا مبدل گرديد. در جهانى كه برخورد ميان فرهنگهاى گوناگون، پيوسته با شكافهاى بيشتر مواجه مىشد، وى نمونهاى از تلاش فوقالعاده براى تفاهم بود. | ||
كربن را بايد فيلسوف و مفسر حكمت معنوى شيعه ناميد. مطالعات او در آثار عرفانى، لطف و جذبه وصفناپذيرى به آثارش بخشيده است. كربن خود در اين باره مىگويد: پرورش من از آغاز فلسفى بود. به همين دليل، نه به معناى دقيق كلمه متخصص زبان و فرهنگ آلمانى هستم و نه مستشرق؛ فيلسوفى رهروام به هر ديارى كه راهبرم شوند. اگر چه در اين سير و سلوك از فرايبورگ، تهران و اصفهان سر درآوردهام؛ اما اين شهرها از نظر من، مدينههاى تمثيلىاند؛ منازلى نمادين از راه و سفرى هميشگى و پايدار.<ref>سخنان ايراد شده در سمينار پيرامون آثار هانرى كربن، انجمن ايران شناسى فرانسه در ايران، ص18</ref> | كربن را بايد فيلسوف و مفسر حكمت معنوى شيعه ناميد. مطالعات او در آثار عرفانى، لطف و جذبه وصفناپذيرى به آثارش بخشيده است. كربن خود در اين باره مىگويد: پرورش من از آغاز فلسفى بود. به همين دليل، نه به معناى دقيق كلمه متخصص زبان و فرهنگ آلمانى هستم و نه مستشرق؛ فيلسوفى رهروام به هر ديارى كه راهبرم شوند. اگر چه در اين سير و سلوك از فرايبورگ، تهران و اصفهان سر درآوردهام؛ اما اين شهرها از نظر من، مدينههاى تمثيلىاند؛ منازلى نمادين از راه و سفرى هميشگى و پايدار.<ref>سخنان ايراد شده در سمينار پيرامون آثار هانرى كربن، انجمن ايران شناسى فرانسه در ايران، ص18</ref> | ||
| خط ۱۰۲: | خط ۱۰۰: | ||
[[مجموعه مصنفات شیخ اشراق]] | [[مجموعه مصنفات شیخ اشراق]] | ||
[[المقدمات من كتاب نص النصوص في شرح فصوص الحكم]] | [[المقدمات من كتاب نص النصوص في شرح فصوص الحكم]] | ||
[[سید حیدر آملی: شرح احوال، آثار و آراء و جهانشناسی]] | |||
[[جامع الأسرار و منبع الأنوار]] | [[جامع الأسرار و منبع الأنوار]] | ||
[[یونگ، آیین بودا و تجسد سوفیا]] | |||
[[سفر و پیام آور: ایران و فلسفه]] | |||
[[آیین جوانمردی]] | [[آیین جوانمردی]] | ||
| خط ۱۱۹: | خط ۱۲۳: | ||
[[مجموعه رسائل مشهور به کتاب الانسان الکامل]] | [[مجموعه رسائل مشهور به کتاب الانسان الکامل]] | ||
[[كشف المحجوب (سجستانی)]] | |||
[[رسالة في اعتقاد الحکماء]] | [[رسالة في اعتقاد الحکماء]] | ||
| خط ۱۵۲: | خط ۱۵۸: | ||
[[ابن سینا و دور اندیشی شهودی او]] | [[ابن سینا و دور اندیشی شهودی او]] | ||
[[ | [[چشماندازهای معنوی و فلسفی اسلام ایرانی]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
| خط ۱۵۹: | خط ۱۶۵: | ||
[[رده:استادان دانشگاه]] | [[رده:استادان دانشگاه]] | ||
[[رده:شاگردان ماسینیون]] | [[رده:شاگردان ماسینیون]] | ||
[[رده:مصححان]] | |||