۱۶۱٬۲۶۷
ویرایش
جز
جایگزینی متن - 'ابنع' به 'ابن ع'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'ابنع' به 'ابن ع') |
||
| (۱۰ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
| پس از = | | پس از = | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
| اساتید = | | اساتید =نصر بن عاصم لیثی، مجاهد بن جبر، سعید بن جبیر، عکرمة بن خالد، عطاء بن ابی رباح، ابن کثیر مکی، ابن محیصن، حمید بن قیس، ابوجعفر یزید بن قعقاع، ابن رومان، شیبة بن نصاح، حسن بصری، یحیی بن یعمر؛ | ||
| مشایخ = انس بن مالک، امام جعفر صادق (ع)، حسن بصری، عطاء بن ابی رباح، محمد بن سیرین، محمد بن عبدالرحمن بن ابی لیلی، محمد بن شهاب زهری، نافع مولای عمر، ابوالزبیر مکی؛ | | مشایخ = انس بن مالک، امام جعفر صادق(ع)، حسن بصری، عطاء بن ابی رباح، محمد بن سیرین، محمد بن عبدالرحمن بن ابی لیلی، محمد بن شهاب زهری، نافع مولای عمر، ابوالزبیر مکی؛ | ||
| معاصرین = حجاج بن یوسف ثقفی، فرزدق، جریر، هشام بن عبدالملک، عبدالوهاب بن ابراهیم عباسی، شعبه، عیسی بن عمر ثقفی، عمرو بن عبید؛ | | معاصرین = حجاج بن یوسف ثقفی، فرزدق، جریر، هشام بن عبدالملک، عبدالوهاب بن ابراهیم عباسی، شعبه، عیسی بن عمر ثقفی، عمرو بن عبید؛ | ||
| شاگردان = ابومحمد یحیی بن مبارک یزیدی، شجاع بن ابی نصر بلخی، عباس بن فضل انصاری، عبدالوارث بن سعید تنوری، ابوزید انصاری، عبدالملک بن قریب اصمعی، یونس ابن حبیب، حمزة بن حبیب کوفی، خلیل بن احمد، سیبویه، ابوعبیده؛ | | شاگردان = ابومحمد یحیی بن مبارک یزیدی، شجاع بن ابی نصر بلخی، عباس بن فضل انصاری، عبدالوارث بن سعید تنوری، ابوزید انصاری، عبدالملک بن قریب اصمعی، یونس ابن حبیب، حمزة بن حبیب کوفی، خلیل بن احمد، سیبویه، ابوعبیده؛ | ||
| اجازه اجتهاد از = | | اجازه اجتهاد از = | ||
| درجه علمی = از قراء سبعه، ادیب، اخباری؛ | | درجه علمی = از قراء سبعه، ادیب، اخباری؛ | ||
| خط ۴۱: | خط ۴۰: | ||
| وبگاه = | | وبگاه = | ||
| امضا = | | امضا = | ||
| کد مؤلف = AUTHORCODE56845AUTHORCODE | | کد مؤلف =AUTHORCODE56845AUTHORCODE | ||
}} | }} | ||
''' اَبوعَمْرِو بْنِ عَلاء، زبّان بن علاء بن عمّار بن عریان '''(۶۸-۱۵۴ ق / ۶۸۷-۷۷۱ م)، از قراء سبعه، ادیب و اخباری بصری. | ''' اَبوعَمْرِو بْنِ عَلاء، زبّان بن علاء بن عمّار بن عریان'''(۶۸-۱۵۴ ق / ۶۸۷-۷۷۱ م)، از قراء سبعه، ادیب و اخباری بصری. | ||
==نام، نسب== | ==نام، نسب== | ||
| خط ۶۵: | خط ۶۳: | ||
به هر روی ابوعمرو در بصره، کوفه، مکه و مدینه از بسیاری مشایخ دانش آموخت. | به هر روی ابوعمرو در بصره، کوفه، مکه و مدینه از بسیاری مشایخ دانش آموخت. | ||
این تعدد و تنوع استادان که در توفیق وی نقش بسزایی داشت، از طرف برخی شرح حالنویسان نیز مورد تأیید قرار گرفته است. چنانکه ابن جزری یادآور شده که هیچیک از قاریان هفتگانه از اینهمه استاد برخوردار نبودهاند. در زمرۀ استادان بنامی که ابوعمرو از آنان قرائت آموخت، میتوان از مجاهد بن جبر، [[سعید بن جبیر]]، [[عکرمة بن خالد]]، عطاء بن ابی | این تعدد و تنوع استادان که در توفیق وی نقش بسزایی داشت، از طرف برخی شرح حالنویسان نیز مورد تأیید قرار گرفته است. چنانکه ابن جزری یادآور شده که هیچیک از قاریان هفتگانه از اینهمه استاد برخوردار نبودهاند. در زمرۀ استادان بنامی که ابوعمرو از آنان قرائت آموخت، میتوان از مجاهد بن جبر، [[سعید بن جبیر]]، [[عکرمة بن خالد]]، [[عطاء بن ابیرباح|عطاء بن ابی رباح]]، [[ابن کثیر، اسماعیل بن عمر|ابن کثیر]]، [[ابن محيصن، محمد بن عبدالرحمان سهمى|ابن محیصن]] و [[حمید بن قیس]] از قاریان مکه، ابوجعفر یزید بن قعقاع، [[ابن رومان]] و شیبة بن نصاح از قراء مدینه و [[بصری، حسن|حسن بصری]] و [[یحیی بن یعمر]] از قاریان بصره نام برد. | ||
==رئیس قراء بصره== | ==رئیس قراء بصره== | ||
ابوعمرو به زودی احترام اهل قرائت بصره را جلب کرد و به عنوان رئیس قراء شناخته شد و در حیات استاد نامدارش حسن بصری (د ۱۱۰ ق) در مسجد بصره بر مسند اقراء نشست. | ابوعمرو به زودی احترام اهل قرائت بصره را جلب کرد و به عنوان رئیس قراء شناخته شد و در حیات استاد نامدارش حسن بصری (د ۱۱۰ ق) در مسجد بصره بر مسند اقراء نشست. | ||
[[فرزدق]]، شاعر مشهور آن روزگار، در ملاقاتی که با ابوعمرو داشت، مجذوب شخصیت علمی او گردید و مدیحهای در ستایش وی سرود. در فاصلۀ ۱۰۵-۱۱۵ ق، ابوعمرو همراه جریر، دیگر شاعر نامی آن دوره، برای دیدار با هشام بن عبدالملک خلیفۀ اموی سفری به شام داشته است. | |||
| خط ۹۸: | خط ۹۸: | ||
==مقایسه قرائت ابوعمرو و دیگر قراء سبع== | ==مقایسه قرائت ابوعمرو و دیگر قراء سبع== | ||
در مقایسه بین قرائت ابوعمرو و دیگر قراء سبع، قرابت بسیاری بین او و استادش ابن کثیر مکی دیده میشود. همچنین در موارد زیادی قرائت ابوعمرو با کوفیان همخوانی دارد و موارد همراهی او با نافع و | در مقایسه بین قرائت ابوعمرو و دیگر قراء سبع، قرابت بسیاری بین او و استادش ابن کثیر مکی دیده میشود. همچنین در موارد زیادی قرائت ابوعمرو با کوفیان همخوانی دارد و موارد همراهی او با نافع و ابن عامر نیز در سطح محدودتری دیده میشود، اما در مواردی که ابوعمرو از شش قاری دیگر منفرد شده است، غالباً اختیار وی جهت نحوی دارد و گاه نیز جنبۀ لغوی (مثلاً رُشْداً به جای رَشَداً). | ||
| خط ۱۲۸: | خط ۱۲۸: | ||
== ابوعمرو در حدیث== | == ابوعمرو در حدیث== | ||
ابوعمرو در طول تحصیل خود از برخی تابعین عراق و حجاز حدیث نیز شنیده بود و حتی در میان شیوخ وی نام انس بن مالک صحابی به چشم میخورد. از جمله کسانی که وی از آنان روایت کرده، میتوان امام جعفر صادق (ع)، حسن بصری، عطاء بن ابی رباح، محمد بن سیرین، محمد بن عبدالرحمن بن ابی لیلی، محمد بن شهاب زهری، نافع مولای عمر و ابوالزبیر مکی را یاد کرد. در میان راویان ابوعمرو نیز نام کسانی چون حماد بن زید، شریک نخعی، شعبة بن حجاج، معمر بن راشد و وکیع بن جراح دیده میشود. | ابوعمرو در طول تحصیل خود از برخی تابعین عراق و حجاز حدیث نیز شنیده بود و حتی در میان شیوخ وی نام انس بن مالک صحابی به چشم میخورد. از جمله کسانی که وی از آنان روایت کرده، میتوان امام جعفر صادق(ع)، حسن بصری، عطاء بن ابی رباح، محمد بن سیرین، محمد بن عبدالرحمن بن ابی لیلی، محمد بن شهاب زهری، نافع مولای عمر و ابوالزبیر مکی را یاد کرد. در میان راویان ابوعمرو نیز نام کسانی چون حماد بن زید، شریک نخعی، شعبة بن حجاج، معمر بن راشد و وکیع بن جراح دیده میشود. | ||
| خط ۱۴۶: | خط ۱۴۶: | ||
==ابوعمرو و گویشهای قبایل و گروههای مختلف عرب== | ==ابوعمرو و گویشهای قبایل و گروههای مختلف عرب== | ||
ابوعمرو با زبان و گویشهای قبایل و | ابوعمرو با زبان و گویشهای قبایل و گروههای مختلف عرب چون تمیم، قضاعه، ربیعه، اهل مکه و اهل نجران آشنا بوده و به نقل و مقایسۀ آنها پرداخته است. | ||
اظهارنظر او مبنی بر اینکه زبان اقوام پیشین جنوب عربستان در مقایسه با آنچه در زمان وی به عنوان زبان عربی شناخته میشده، زبانی دیگر است و ساختاری دیگر دارد، حتی با تحقیقات زبانشناختی جدید نیز عالمانه به نظر میرسد. وی در اظهار نظرهای خود در موارد اختلاف بین گویشهای قبایل، بنا را بر اکثر میگذارد و موارد دیگر را به عنوان گویش ویژه محسوب میدارد. | اظهارنظر او مبنی بر اینکه زبان اقوام پیشین جنوب عربستان در مقایسه با آنچه در زمان وی به عنوان زبان عربی شناخته میشده، زبانی دیگر است و ساختاری دیگر دارد، حتی با تحقیقات زبانشناختی جدید نیز عالمانه به نظر میرسد. وی در اظهار نظرهای خود در موارد اختلاف بین گویشهای قبایل، بنا را بر اکثر میگذارد و موارد دیگر را به عنوان گویش ویژه محسوب میدارد. | ||
| خط ۱۷۶: | خط ۱۷۶: | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی | [[رده:مقالات بازبینی شده2 دی 1402]] | ||