إرشاد الحيران إلی توجیهات القرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

| کد کنگره =   ‎‏/‎‏الف‎‏27‎‏ ‎‏الف‎‏4 98 BP  

یا مثلاً، «ظهور» را در آیه '''وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّك مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِيتَهُمْ'''، به بیرون ‌آمدن و حرکت آدمی به‌سوی زندگی معنا کرده است. پس ظهور را مصدر این حرکت دانسته و «مِن» که پیش از آن آمده، نشانگر آغاز حرکت است. بنابراین، معنای آیه چنین می‌شود: خداوند از هنگام پیدایش پدران و توانشان بر ازدواج، به ایجاد فرزندان آغازید.

او «عصمت» را از آیه 67 سوره مائده: '''وَ اللَّهُ يعصِمُك مِنَ النّاسِ''' در معنایی فراتر از محافظت پیامبر(ص) از قتل - که معنای شایع میان مفسران است - ‌می‌گیرد؛ بلکه، عصمت را صیانت ایشان از کشته شدن، سحر و نیرنگ دشمنان می‌داند.

او «نار» را در آیه 46 سوره غافر: '''النَّارُ يعْرَضُونَ عَلَيها غُدُوًّا وَ عَشِيَّا'''، به معنای آنچه از رِجز و عقوبت‌هایی مانند طوفان، ملخ، شپش، قورباغه، خون و دیگر مجازات‌ها است، می‌داند.

او گوناگونی زبان‌ها و رنگ‌های آدمیان را در آیه 22 سوره روم: '''وَ اخْتِلَافُ أَلْسِنَتِكمْ وَ أَلْوَانِكمْ'''، به گوناگونی صداها و پوست چهره‌ها معنا می‌کند<ref>ر.ک: مقدمه ناشر، ج1، ص27-24</ref>‏.

# کدخدا، راضیه، «روش تفسیری إرشاد الحيران إلی توجيهات القرآن»، پایگاه اینترنتی ویرا ساینس:

 

[[رده:مقالات بازبینی نشده2]]