۱۵۱٬۹۵۳
ویرایش
غایة الحکیم في الإرصاد الفلکیة و الطلاسم الروحیة و التنجیم (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳، ساعت ۰۶:۵۲
، ۲۶ ژانویهٔ ۲۰۲۳جایگزینی متن - 'مـ' به 'م'
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - 'مـ' به 'م') |
||
| خط ۲۷: | خط ۲۷: | ||
'''غایة الحکیم في الإرصاد الفلکیة و الطلاسم الروحیة و التنجیم''' اثر [[مجریطی، مسلمه بن احمد|ابومسلمه محمد بن ابراهیم مجریطی]] (398-338ق) از کیمیاگران قرن چهارم ساکن در قرطبه بود. او این کتاب را بین سالهای 348-343ق در موضوع علم سحر و طلسمات نوشته است.<ref>ر.ک: مقدمه، ص9</ref> این طبع از کتاب با استفاده از نسخه تحقیق شده [[ریتر، هلموت|هلموت ریتر]] منتشر شده است. | '''غایة الحکیم في الإرصاد الفلکیة و الطلاسم الروحیة و التنجیم''' اثر [[مجریطی، مسلمه بن احمد|ابومسلمه محمد بن ابراهیم مجریطی]] (398-338ق) از کیمیاگران قرن چهارم ساکن در قرطبه بود. او این کتاب را بین سالهای 348-343ق در موضوع علم سحر و طلسمات نوشته است.<ref>ر.ک: مقدمه، ص9</ref> این طبع از کتاب با استفاده از نسخه تحقیق شده [[ریتر، هلموت|هلموت ریتر]] منتشر شده است. | ||
ابو القاسم مسلمة بن احمد | ابو القاسم مسلمة بن احمد مجریطی از دانشمندان معروف اسپانیاست که در سال 398ق وفات یافته است. از آثار معروف او «رتبة الحکیم» و «غایة الحکیم» اسـت. ابـن خلدون در فصلی که در باره سحر و طلسمات بحث میکند میگوید «مجریطی کتابهائی را که پیـش از ایـن در ایـن فن نوشته شده بود تلخیص و تهذیب کرد و در کتاب غایة الحکیم خود آورد و کسی پس از او چیزی در این علم ننوشت».<ref>ر.ک: محقق، مهدی، ص442</ref> | ||
اغلب مورخان، ابومسلمه مجریطی، کیمیاگر اوایل قرن پنجم هجری را با منجم مشهور ابوالقاسم مسلمه بن احمد مجریطی در قرن چهارم هجری به سبب تشابه کنیه ابومسلمه و همچنین نسبت هر دو به مجریطی اشتباه میگیرند. به نظر میرسد این اشتباه از مدتها پیش بین نویسندگان بهوجود آمده است، چنانکه آقا بزرگ طهرانی در الذریعه و حاجی خلیفه در کشف الظنون و دیگران کاملاً این دو شخصیت را اشتباه گرفتهاند و آن دو را یکی دانستهاند.<ref>ر.ک: بینام، ص92</ref> | اغلب مورخان، ابومسلمه مجریطی، کیمیاگر اوایل قرن پنجم هجری را با منجم مشهور ابوالقاسم مسلمه بن احمد مجریطی در قرن چهارم هجری به سبب تشابه کنیه ابومسلمه و همچنین نسبت هر دو به مجریطی اشتباه میگیرند. به نظر میرسد این اشتباه از مدتها پیش بین نویسندگان بهوجود آمده است، چنانکه آقا بزرگ طهرانی در الذریعه و حاجی خلیفه در کشف الظنون و دیگران کاملاً این دو شخصیت را اشتباه گرفتهاند و آن دو را یکی دانستهاند.<ref>ر.ک: بینام، ص92</ref> | ||