۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
الفكر السامي في تاريخ الفقه الإسلامي (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۷
، ۹ سپتامبر ۲۰۲۱بدون خلاصۀ ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۵۵: | خط ۵۵: | ||
صحابه و تابعینی که در این دوران، به شرح حال ایشان پرداخته شده است، عبارتند از: عایشه، حفصه، انس، ابوهریره، عبدالله بن عمرو بن عاص، ابوایوب، امالمؤمنین میمونه، سعد بن ابیوقاص، سعید بن زید، زبیر بن عوام، بلال حبشی، عقبة بن عامر، عقبة بن عمرو، عمران بن حصین، معقل بن یسار، ابوبکر ثقفی، شریح قاضی، علقمه نخعی، عبدالرحمن بن غنم، ابوادریس خولانی، عبیده سلمانی، سوید بن غفله، عمرو بن شرحبیل، عبدالله بن عتبه، عمرو بن میمون، زر بن حبیش، ربیع بن خیثم<ref>ر.ک: همان، ص305-524</ref>. | صحابه و تابعینی که در این دوران، به شرح حال ایشان پرداخته شده است، عبارتند از: عایشه، حفصه، انس، ابوهریره، عبدالله بن عمرو بن عاص، ابوایوب، امالمؤمنین میمونه، سعد بن ابیوقاص، سعید بن زید، زبیر بن عوام، بلال حبشی، عقبة بن عامر، عقبة بن عمرو، عمران بن حصین، معقل بن یسار، ابوبکر ثقفی، شریح قاضی، علقمه نخعی، عبدالرحمن بن غنم، ابوادریس خولانی، عبیده سلمانی، سوید بن غفله، عمرو بن شرحبیل، عبدالله بن عتبه، عمرو بن میمون، زر بن حبیش، ربیع بن خیثم<ref>ر.ک: همان، ص305-524</ref>. | ||
ج)- دوران کهولت: این دوران از ابتدای قرن سوم آغاز شده و تا آخر قرن چهارم ادامه داشته است. از جمله علمایی که در این بخش، به معرفی آنها پرداخته شده است، عبارتند از: [[ابن راهویه، اسحاق بن ابراهیم|ابن راهویه]]، ابوثور، [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]]، داود ظاهری، ابن ابیعاصم، ابن حزم، ابن جریر | ج)- دوران کهولت: این دوران از ابتدای قرن سوم آغاز شده و تا آخر قرن چهارم ادامه داشته است. از جمله علمایی که در این بخش، به معرفی آنها پرداخته شده است، عبارتند از: [[ابن راهویه، اسحاق بن ابراهیم|ابن راهویه]]، ابوثور، [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]]، داود ظاهری، [[ابن ابیعاصم، احمد بن عمرو|ابن ابیعاصم]]، [[ابن حزم، علی بن احمد|ابن حزم]]، [[طبری، محمد بن جریر بن یزید|ابن جریر طبری]]، یحیی بن سعید زاهد بن قاسم رسی، احمد بن مرتضی حسین مهدوی، ابونعیم الفضل بن دکین، ابوایوب سلیمان بن داود بن علی، ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسلمة بن قعنب و ابوایوب سلیمان بن حر ازدی و...<ref>ر.ک: همان، ج2، ص18-79</ref>. | ||
د)- دوران شیخوخیت: این دوران بعد از انتهای قرن چهارم و ابتدای قرن پنجم آغاز و تاکنون، ادامه داشته است. از جمله فقهای این عصر که به شرح حال ایشان، پرداخته شده، عبارتند از: ابوالحسن احمد بن محمد قدوری، ابوزید عبدالله بن عمر دبوسی سمرقندی، ابوعبدالله حسین بن علی صیمری، علی بن محمد بزدوی، ابوعبدالله محمد بن علی دامغانی، شمسالائمه بکر بن محمد زرنجری، ابومحمد عمرو بن عبدالعزیز بن عمر بن مازه معروف به صدرالشهید، [[نسفی، عمر بن محمد|ابوحفص عمر بن محمد نسفی]]، [[زمخشری، محمود بن عمر|ابوالقاسم محمود بن عمر زمخشری]]، شمسالأئمه محمد بن احمد سرخسی، طاهر بن احمد بن عبدالرشید بخاری، ابواسحاق ابراهیم بن اسماعیل صفار، ابوبکر بن مسعود بن احمد کاشانی، فخرالدین حسن بن منصور اوزجندی فرغانی<ref>ر.ک: همان، ص206-210</ref>. | د)- دوران شیخوخیت: این دوران بعد از انتهای قرن چهارم و ابتدای قرن پنجم آغاز و تاکنون، ادامه داشته است. از جمله فقهای این عصر که به شرح حال ایشان، پرداخته شده، عبارتند از: ابوالحسن احمد بن محمد قدوری، ابوزید عبدالله بن عمر دبوسی سمرقندی، ابوعبدالله حسین بن علی صیمری، علی بن محمد بزدوی، ابوعبدالله محمد بن علی دامغانی، شمسالائمه بکر بن محمد زرنجری، ابومحمد عمرو بن عبدالعزیز بن عمر بن مازه معروف به صدرالشهید، [[نسفی، عمر بن محمد|ابوحفص عمر بن محمد نسفی]]، [[زمخشری، محمود بن عمر|ابوالقاسم محمود بن عمر زمخشری]]، شمسالأئمه محمد بن احمد سرخسی، طاهر بن احمد بن عبدالرشید بخاری، ابواسحاق ابراهیم بن اسماعیل صفار، ابوبکر بن مسعود بن احمد کاشانی، فخرالدین حسن بن منصور اوزجندی فرغانی<ref>ر.ک: همان، ص206-210</ref>. | ||