۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
الفكر السامي في تاريخ الفقه الإسلامي (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۹ سپتامبر ۲۰۲۱، ساعت ۱۰:۵۵
، ۹ سپتامبر ۲۰۲۱بدون خلاصۀ ویرایش
(صفحهای تازه حاوی «{{جعبه اطلاعات کتاب | تصویر =NUR58097J1.jpg | عنوان =الفكر السامي في تاريخ الفقه الإسل...» ایجاد کرد) |
بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| خط ۲۶: | خط ۲۶: | ||
}} | }} | ||
'''الفكر السامي في تاريخ الفقه الإسلامي'''، اثر محمد بن حسن حجوی ثعالبی فاسی (1291-1376ق)، کتابی است پیرامون فقه اسلامی و تاریخ تطور و شکلگیری و زندگینامه فقهای دورههای مختلف که با تحقیق ایمن صالح شعبان به چاپ رسیده است. | '''الفكر السامي في تاريخ الفقه الإسلامي'''، اثر [[حجوی ثعالبی، محمد بن حسن|محمد بن حسن حجوی ثعالبی فاسی]] (1291-1376ق)، کتابی است پیرامون فقه اسلامی و تاریخ تطور و شکلگیری و زندگینامه فقهای دورههای مختلف که با تحقیق [[شعبان، ایمن صالح|ایمن صالح شعبان]] به چاپ رسیده است. | ||
==ساختار== | ==ساختار== | ||
| خط ۴۶: | خط ۴۶: | ||
نویسنده، علم فقه در دوران اسلام را به چهار دوره زیر تقسیم نموده و در ذیل هر دوره، پس از اشاره به مشخصات و ویژگیهای آن دوره و سیر تطور فقه در آن، بهصورت مختصر، به بیان تاریخ سیاسی آن دوره در امم اسلامی پرداخته و در هر دوره، شرح حالی از مشاهیر فقهای مربوطه را ارائه نموده است: | نویسنده، علم فقه در دوران اسلام را به چهار دوره زیر تقسیم نموده و در ذیل هر دوره، پس از اشاره به مشخصات و ویژگیهای آن دوره و سیر تطور فقه در آن، بهصورت مختصر، به بیان تاریخ سیاسی آن دوره در امم اسلامی پرداخته و در هر دوره، شرح حالی از مشاهیر فقهای مربوطه را ارائه نموده است: | ||
الف)- دوران طفولیت: دورانی که فقه، از حالت جنینی آغاز شده و به مرحله کمال خلقت رسیده و شکل کودکی را به خود گرفته است. این دوره عبارت است از ابتدای بعثت پیامبر(ص) تا زمان وفات ایشان در سال یازدهم هجری<ref>ر.ک: متن کتاب، ج1، ص73</ref>. | الف)- دوران طفولیت: دورانی که فقه، از حالت جنینی آغاز شده و به مرحله کمال خلقت رسیده و شکل کودکی را به خود گرفته است. این دوره عبارت است از ابتدای بعثت پیامبر(ص) تا زمان وفات ایشان در سال یازدهم هجری<ref>ر.ک: متن کتاب، ج1، ص73</ref>. | ||
از جمله افرادی که در این قسمت، به معرفی آنها، پرداخته شده است، عبارتند از: ابوبکر، عمر، عثمان، امیرالمؤمنین علی(ع)، عبدالرحمن بن عوف، زید بن ثابت، معاذ بن جبل، ابوموسی اشعری، ابوالدرداء، عبادة بن صامت، عمار بن یاسر، حذیفة بن یمان، ابوذر غفاری، سلمان فارسی، ابوعبیدة بن جراح، مصعب بن عمیر، سالم بن معقل، سعد بن معاذ، ثمان بن مظعون، جعفر بن ابیطالب، زید بن حارثه، خالد بن سعید، خبیب بن عدی، عبدالله بن جحش، حمزه، حضرت فاطمه زهرا(س)، خزیمة بن ثابت، خالد بن ولید، عبدالله بن رواحه، اسامة بن زید، ابوسعید خدری، عمرو بن عاص، ابوقتاده، قتادة بن نعمان، امالمؤمنین امسلمه، امالمؤمنین زینب<ref>ر.ک: همان، ص236-274</ref>. | از جمله افرادی که در این قسمت، به معرفی آنها، پرداخته شده است، عبارتند از: ابوبکر، عمر، عثمان، [[امام علی علیهالسلام|امیرالمؤمنین علی(ع)]]، عبدالرحمن بن عوف، زید بن ثابت، معاذ بن جبل، ابوموسی اشعری، ابوالدرداء، عبادة بن صامت، عمار بن یاسر، حذیفة بن یمان، ابوذر غفاری، سلمان فارسی، ابوعبیدة بن جراح، مصعب بن عمیر، سالم بن معقل، سعد بن معاذ، ثمان بن مظعون، جعفر بن ابیطالب، زید بن حارثه، خالد بن سعید، خبیب بن عدی، عبدالله بن جحش، حمزه، حضرت فاطمه زهرا(س)، خزیمة بن ثابت، خالد بن ولید، عبدالله بن رواحه، اسامة بن زید، ابوسعید خدری، عمرو بن عاص، ابوقتاده، قتادة بن نعمان، امالمؤمنین امسلمه، امالمؤمنین زینب<ref>ر.ک: همان، ص236-274</ref>. | ||
ب)- دوران جوانی: دورانی است فقه، پس از شکلگیری، به بالندگی و قدرت خود رسید و بهصورت جوانی توانمند درآمده که عبارت است از پس از وفات پیامبر(ص)، از ابتدای زمان خلفای راشدین، تا اواخر قرن دوم هجری که مصادف بود با کثرت فتوحات و افزایش ممالک اسلامی، از هند تا اندلس و ورود و امتزاج تمدنها و فرهنگهای ایرانی و رومی با تمدن عربی<ref>ر.ک: همان، ص278</ref>. | ب)- دوران جوانی: دورانی است فقه، پس از شکلگیری، به بالندگی و قدرت خود رسید و بهصورت جوانی توانمند درآمده که عبارت است از پس از وفات پیامبر(ص)، از ابتدای زمان خلفای راشدین، تا اواخر قرن دوم هجری که مصادف بود با کثرت فتوحات و افزایش ممالک اسلامی، از هند تا اندلس و ورود و امتزاج تمدنها و فرهنگهای ایرانی و رومی با تمدن عربی<ref>ر.ک: همان، ص278</ref>. | ||
صحابه و تابعینی که در این دوران، به شرح حال ایشان پرداخته شده است، عبارتند از: عایشه، حفصه، انس، ابوهریره، عبدالله بن عمرو بن عاص، ابوایوب، امالمؤمنین میمونه، سعد بن ابیوقاص، سعید بن زید، زبیر بن عوام، بلال حبشی، عقبة بن عامر، عقبة بن عمرو، عمران بن حصین، معقل بن یسار، | صحابه و تابعینی که در این دوران، به شرح حال ایشان پرداخته شده است، عبارتند از: عایشه، حفصه، انس، ابوهریره، عبدالله بن عمرو بن عاص، ابوایوب، امالمؤمنین میمونه، سعد بن ابیوقاص، سعید بن زید، زبیر بن عوام، بلال حبشی، عقبة بن عامر، عقبة بن عمرو، عمران بن حصین، معقل بن یسار، ابوبکر ثقفی، شریح قاضی، علقمه نخعی، عبدالرحمن بن غنم، ابوادریس خولانی، عبیده سلمانی، سوید بن غفله، عمرو بن شرحبیل، عبدالله بن عتبه، عمرو بن میمون، زر بن حبیش، ربیع بن خیثم<ref>ر.ک: همان، ص305-524</ref>. | ||
ج)- دوران کهولت: این دوران از ابتدای قرن سوم آغاز شده و تا آخر قرن چهارم ادامه داشته است. از جمله علمایی که در این بخش، به معرفی آنها پرداخته شده است، عبارتند از: ابن راهویه، ابوثور، احمد بن | ج)- دوران کهولت: این دوران از ابتدای قرن سوم آغاز شده و تا آخر قرن چهارم ادامه داشته است. از جمله علمایی که در این بخش، به معرفی آنها پرداخته شده است، عبارتند از: [[ابن راهویه، اسحاق بن ابراهیم|ابن راهویه]]، ابوثور، [[ابن حنبل، احمد بن محمد|احمد بن حنبل]]، داود ظاهری، ابن ابیعاصم، ابن حزم، ابن جریر طبری، یحیی بن سعید زاهد بن قاسم رسی، احمد بن مرتضی حسین مهدوی، ابونعیم الفضل بن دکین، ابوایوب سلیمان بن داود بن علی، ابوعبدالرحمن عبدالله بن مسلمة بن قعنب و ابوایوب سلیمان بن حر ازدی و...<ref>ر.ک: همان، ج2، ص18-79</ref>. | ||
د)- دوران شیخوخیت: این دوران بعد از انتهای قرن چهارم و ابتدای قرن پنجم آغاز و تاکنون، ادامه داشته است. از جمله فقهای این عصر که به شرح حال ایشان، پرداخته شده، عبارتند از: ابوالحسن احمد بن محمد قدوری، ابوزید عبدالله بن عمر دبوسی سمرقندی، ابوعبدالله حسین بن علی صیمری، علی بن محمد بزدوی، ابوعبدالله محمد بن علی دامغانی، شمسالائمه بکر بن محمد زرنجری، ابومحمد عمرو بن عبدالعزیز بن عمر بن مازه معروف به صدرالشهید، ابوحفص عمر بن محمد | د)- دوران شیخوخیت: این دوران بعد از انتهای قرن چهارم و ابتدای قرن پنجم آغاز و تاکنون، ادامه داشته است. از جمله فقهای این عصر که به شرح حال ایشان، پرداخته شده، عبارتند از: ابوالحسن احمد بن محمد قدوری، ابوزید عبدالله بن عمر دبوسی سمرقندی، ابوعبدالله حسین بن علی صیمری، علی بن محمد بزدوی، ابوعبدالله محمد بن علی دامغانی، شمسالائمه بکر بن محمد زرنجری، ابومحمد عمرو بن عبدالعزیز بن عمر بن مازه معروف به صدرالشهید، [[نسفی، عمر بن محمد|ابوحفص عمر بن محمد نسفی]]، [[زمخشری، محمود بن عمر|ابوالقاسم محمود بن عمر زمخشری]]، شمسالأئمه محمد بن احمد سرخسی، طاهر بن احمد بن عبدالرشید بخاری، ابواسحاق ابراهیم بن اسماعیل صفار، ابوبکر بن مسعود بن احمد کاشانی، فخرالدین حسن بن منصور اوزجندی فرغانی<ref>ر.ک: همان، ص206-210</ref>. | ||
==وضعیت کتاب== | ==وضعیت کتاب== | ||