پرش به محتوا

حمل قرآن: تفاوت میان نسخه‌ها

۱۲۱ بایت اضافه‌شده ،  ‏۲۹ نوامبر ۲۰۲۴
جز (جایگزینی متن - 'ت‎د' به 'ت‌د')
 
(۵ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۲ کاربر نشان داده نشد)
خط ۲: خط ۲:
| تصویر =NUR12857J1.jpg
| تصویر =NUR12857J1.jpg
| عنوان =‏حمل قرآن
| عنوان =‏حمل قرآن
| عنوان‌های دیگر =پژوهشي در روش شناسی تعليم و تحفيظ قرآن مجيد  
| عنوان‌های دیگر =پژوهشی در روش‌شناسی تعليم و تحفيظ قرآن مجيد  
| پدیدآوران =  
| پدیدآوران =  
[[خوش‌منش، ابوالفضل]] (نویسنده)
[[خوش‌منش، ابوالفضل]] (نویسنده)
خط ۱۹: خط ۱۹:
| شابک =978-600-5486-00-1  
| شابک =978-600-5486-00-1  
| تعداد جلد =1
| تعداد جلد =1
| کتابخانۀ دیجیتال نور =18972
| کتابخانۀ دیجیتال نور =12857
| کتابخوان همراه نور =12857
| کتابخوان همراه نور =12857
| کد پدیدآور =4522
| کد پدیدآور =4522
خط ۲۶: خط ۲۶:
}}
}}
   
   
'''حمل قرآن'''، اثر [[خوش‌منش، ابوالفضل|ابوالفضل خوش‎منش]]، پژوهشی است در روش‌شناسی تعلیم و تحفیظ و شیوه‌های رایج در زمینه آموزش قرآن.
'''حمل قرآن'''، اثر [[خوش‌منش، ابوالفضل|ابوالفضل خوش‌‎منش]]، پژوهشی است در روش‌شناسی تعلیم و تحفیظ و شیوه‌های رایج در زمینه آموزش قرآن.


کتاب حاضر به‌عنوان منبع درسی برای دانشجویان مقطع کارشناسی رشته علوم قرآنی تهیه شده است.<ref>ر.ک: سخن پژوهشگاه، صفحه چهار</ref>.
کتاب حاضر به‌عنوان منبع درسی برای دانشجویان مقطع کارشناسی رشته علوم قرآنی تهیه شده است.<ref>ر.ک: سخن پژوهشگاه، صفحه چهار</ref>.
خط ۷۰: خط ۷۰:
کتاب حاضر در پی تبیین و ارائه «شیوه‌های حفظ قرآن» به مفهوم مصطلح نیست؛ زیرا درباره آن، کتاب‌های متعددی نوشته شده است. همچنین این کتاب در پی انباشت دایرةالمعارف‎گونه اطلاعات مربوط به حافظان و قاریان قرآن نیز نمی‌باشد و نقل‎های تاریخی این کتاب که حجمی را نیز به خود اختصاص داده‌اند، به‌صورتی گزینش‌شده و به قصد بررسی و تحلیل کارشناسی آورده شده‌اند. هدف نویسنده از نقل این مطالب، عینی و ملموس بودن آنهاست. او در پی یافتن مطالبی برگرفته از متن زندگی امروز و دیروز آحاد امت اسلامی بوده است تا در اثرش، به نقل کلیات و آموزه‌ها اکتفا نشود<ref>ر.ک: همان، ص5-‎6</ref>.
کتاب حاضر در پی تبیین و ارائه «شیوه‌های حفظ قرآن» به مفهوم مصطلح نیست؛ زیرا درباره آن، کتاب‌های متعددی نوشته شده است. همچنین این کتاب در پی انباشت دایرةالمعارف‎گونه اطلاعات مربوط به حافظان و قاریان قرآن نیز نمی‌باشد و نقل‎های تاریخی این کتاب که حجمی را نیز به خود اختصاص داده‌اند، به‌صورتی گزینش‌شده و به قصد بررسی و تحلیل کارشناسی آورده شده‌اند. هدف نویسنده از نقل این مطالب، عینی و ملموس بودن آنهاست. او در پی یافتن مطالبی برگرفته از متن زندگی امروز و دیروز آحاد امت اسلامی بوده است تا در اثرش، به نقل کلیات و آموزه‌ها اکتفا نشود<ref>ر.ک: همان، ص5-‎6</ref>.


در این کتاب به مباحث اساسی و ارزشمندی اشاره شده است که در صورت توجه و عمل بدان‌ها، انس بیشتر آحاد مردم را با متن و محتوای قرآن به دنبال خواهد داشت. با وجود این، در این کتاب، به مطالبی پرداخته شده است که صحیح به نظر نمی‌رسد؛ از جمله: مؤلف بر این باور است که احکام قرآن و کارکردهای آن در جامعه، فقط در صورتی ضمانت اجرایی و تحقق پیدا می‌کند که در تعلیم قرآن، از روش پیامبر(ص) و اهل‎بیت(ع) استفاده شود. وی هرگونه تخطی از آن را باعث ایجاد مانع در اثربخشی قرآن و بی‌جاذبه گشتن آن برای مخاطبان می‌داند.
در این کتاب به مباحث اساسی و ارزشمندی اشاره شده است که در صورت توجه و عمل بدان‌ها، انس بیشتر آحاد مردم را با متن و محتوای قرآن به دنبال خواهد داشت. با وجود این، در این کتاب، به مطالبی پرداخته شده است که صحیح به نظر نمی‌رسد؛ از جمله: مؤلف بر این باور است که احکام قرآن و کارکردهای آن در جامعه، فقط در صورتی ضمانت اجرایی و تحقق پیدا می‌کند که در تعلیم قرآن، از روش پیامبر(ص) و اهل‎‌بیت(ع) استفاده شود. وی هرگونه تخطی از آن را باعث ایجاد مانع در اثربخشی قرآن و بی‌جاذبه گشتن آن برای مخاطبان می‌داند.
در اینکه باید از شیوه پیامبر(ص) و اهل‎بیت(ع) در تعلیم و تحفیظ قرآن سود جست، تردیدی نیست، اما اینکه شیوه تعلیم و تحفیظ قرآن را منحصر در شیوه آن حضرات(ع) بدانیم، صحیح نیست؛ زیرا اولا روش آنان در آموزش قرآن، برای فراگیرانی بود که زبان آنان، زبان قرآن (عربی) بود؛ درصورتی‌که فراگیرانی که ما در صدد آموزش آنان هستیم، اغلب با زبان قرآن، آشنایی چندانی ندارند؛ ثانیا، همواره روش‌های آموزش مهارت‎ها در حال تغییر و تحول است؛ پس نمی‌توان در فراگیری قرآن تنها به یک روش بسنده نمود<ref>ر.ک: آسه، جواد، ص51</ref>.
در اینکه باید از شیوه پیامبر(ص) و اهل‎‌بیت(ع) در تعلیم و تحفیظ قرآن سود جست، تردیدی نیست، اما اینکه شیوه تعلیم و تحفیظ قرآن را منحصر در شیوه آن حضرات(ع) بدانیم، صحیح نیست؛ زیرا اولا روش آنان در آموزش قرآن، برای فراگیرانی بود که زبان آنان، زبان قرآن (عربی) بود؛ درصورتی‌که فراگیرانی که ما در صدد آموزش آنان هستیم، اغلب با زبان قرآن، آشنایی چندانی ندارند؛ ثانیا، همواره روش‌های آموزش مهارت‎ها در حال تغییر و تحول است؛ پس نمی‌توان در فراگیری قرآن تنها به یک روش بسنده نمود<ref>ر.ک: آسه، جواد، ص51</ref>.


==وضعیت کتاب==
==وضعیت کتاب==
خط ۷۹: خط ۷۹:


==پانویس==
==پانویس==
<references/>
<references />


==منابع مقاله==
==منابع مقاله==
خط ۸۶: خط ۸۶:


==وابسته‌ها==
==وابسته‌ها==
{{وابسته‌ها}}
[[نظماهنگ قرآن؛ ائتلاف لفظ و معنا در کلام وحی]]
[[آموزش ترجمه و مفاهیم قرآن]]  
[[آموزش ترجمه و مفاهیم قرآن]]  


۱۱٬۵۶۸

ویرایش