ألفية الحديث و يليها شرحها فتح المغيث بشرح ألفية الحديث: تفاوت میان نسخه‌ها

}}

مشهورترین اثر حافظ عراقی، «التبصرة و التذكرة» است که معمولاً با نام الفیه عراقى شناخته می‌شود. برای این اثر شروح متعددى نوشته شده است. این کتاب منظومه‌ای هزاربیتى در علم حدیث است که عراقى آن را بر اساس کتاب مشهور مقدمه، اثر ابن صلاح شهرزورى (متوفى 643)، فراهم آورده است. سرودن الفیه در جمادی‌الآخر 768 پایان یافت<ref>ر.ک: کرمی، محمدتقی، ج12، ص415</ref>.

===ألفية الحديث===

حافظ عراقی در ابتدای الفیه، به معرفی خویش پرداخته است:

و بعد از حمد و ثنای الهی و فرستادن درود بر پیامبر(ص) می‌گوید: این کتاب را به‌عنوان تبصره برای آغازگر در این دانش و تذکره و یادآوری برای به‌سرانجام‌رساننده و روایت‌کننده حدیث با اسناد خویش به نظم آوردم:

نویسنده به نقل از عالمان علم حدیث، حدیث را به سه قسم صحیح، ضعیف و حسن تقسیم نموده است، سپس تعریف صحیح و نظرات متفاوت در این بحث را ذکر کرده است<ref>ر.ک: همان، ص5-6</ref>.

به نظر مصنف، صحیح بخاری و بعد از آن صحیح مسلم، پیشتاز در جمع احادیث صحیح هستند؛ هرچند برخی از علما، صحیح مسلم را مقدم می‌دانند.

علاوه بر این او معتقد است، بالاترین مرتبه روایت صحیح آن است که بخاری و مسلم نقل کرده‌اند و مرتبه بعدی منفردات بخاری و سپس منفردات مسلم و... است.

حافظ عراقی بعد از ذکر مباحث صحیح، به حدیث حسن و ضعیف می‌پردازد و به نقل از بستی برای ضعیف چهل‌ونه قسم ذکر می‌کند<ref>ر.ک: همان، ص8-9</ref>.

از انواع فنون حدیث، معرفت متفق و مفترق است و آن چیزی است که خط و لفظش متفق و مسمیاتش مفترق باشد و خود دارای اقسامی است.

همچون خلیل بن احمد که نام شش نفر و احمد بن جعفر بن حمدان که نام چهار نفر است<ref>ر.ک: همان، ص52</ref>.

آخرین بیت این الفیه با درود بر پیامبر(ص) خاتمه می‌یابد.

در انتهای این اثر زندگی‌نامه محقق و نویسنده کتاب آمده است.

==وابسته‌ها==

[[رده:کتاب‌شناسی]]