تفسیر القاشي المسمی المعتمد من المنقول فيما أوحی إلی الرسول صلی‌الله‌عليه‌وسلم: تفاوت میان نسخه‌ها

اين اثر، تفسيرى است روايى بر مذاق اهل سنّت كه با بهره‌گيرى از آثارى همچون: [[صحيح بخارى]]، [[صحيح مسلم]]، [[سنن ترمذى]]، [[سنن ابن ماجه]]، [[المجتبی من السنن (المشهور بسنن النسائی)|سنن نسائى]]، [[سنن ابى‌داود]]، سنن دارمى و نيز شرح السنة تأليف حسين بن مسعود بغوى (درگذشته سال 516ق) نوشته شده است..<ref>متقى، حسين، ص103-104</ref>

اين كتاب را مرحوم آغابزرگ تهرانى در «[[طبقات أعلام الشيعة]]» و اسماعيل پاشا بغدادى در «هدية العارفين» و نيز [[عمر رضا كحاله]] در «معجم المؤلفين» و [[کربن، هانری|هانرى كربن]] هم در مقدمه «جامع الأسرار»، ضمن تأليفات بهاءالدين سيد حيدر بن على بن حيدر آملى، صاحب تفسير «المحيط الأعظم» برشمرده‌اند؛ درحالى‌كه برخى با آن مخالف بوده و اين انتساب را صحيح نمى‌دانند..<ref>ر.ک: متقى، حسين، ص102</ref>

كاتب نسخه‌اى كه كتاب بر اساس آن تصحيح شده، شرف‌الدين حسين بن عبدالله بن محمّد الطيبى (درگذشته سال 743ق) بوده كه در پايان نسخه كتاب، اجازه از سوى مؤلّف به وى صادر شده است كه نشان مى‌دهد استنساخ اين اثر، در مرآى و منظر مؤلّف بوده و طيبى اين اثر را نزد كاشى خوانده است..<ref>ر.ک: همان، ص104</ref>

برخى از ويژگى‌هاى كتاب آن است كه هر سوره با عناوين «القول في تراجمها»، «القول في الأخبار و الآثار» نوشته شده است و مؤلّف از [[اميرالمؤمنين على(ع)]] با عنوان «على كرّم الله وجهه» ياد كرده و از خلفاى ديگر با دعاى «رضى الله عنه» ياد نموده است..<ref>متقى، حسين، ص104</ref>

#متقى، حسين، «[[قاشی، حیدر بن علی|سيد حيدر آملى]] و تشكيك در انتصاب يك اثر به نام او»، پايگاه مجلات تخصصى نور، مجله: پيام بهارستان، دوره دوم، شماره 3، بهار 1388.