تاريخ آل زرارة: تفاوت میان نسخه‌ها

[[موحد ابطحی، محمدعلی]] (نويسنده)

 

== ساختار ==

== گزارش محتوا ==

از فرزندان حمران بن اعين، محمّد، ابراهيم بن محمّد، حمزة بن حمران، عقبة بن حمران نيز از اصحاب آن امام بودند.

از فرزندان زرارة بن اعين، حسن، حسين، رومى، عبداللّه، عبيد، محمّد، يحيى و يعقوب نيز از اصحاب آن امام بودند.

مؤلف در برابر شبهات مطرح‌شده در ذم زراره، چنين مى‌گويد كه امام براى صيانت زراره از دشمنان، او را قدح كرده است و بر مدعاى خود روايتى از [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] مى‌آورد كه آن حضرت، به عبدالله بن زراره فرمودند: «سلام مرا به پدرت برسان و به او بگو همانا اگر من بر تو عيبى گذاشتم، به‌خاطر دفاع از تو بود؛ زيرا مردم و دشمنان، در آزار رساندن به تمام كسانى كه به ما نزدیک ند، شتابان هستند و آنها را به جرم محبت ما طرد مى‌كنند و به هركسى كه ما وى را دوست بخوانيم و به خود نزدیک كنيم، آزار مى‌رسانند و اقدام به قتل او مى‌كنند و هركس را كه ما از او مذمت كنيم و از خود دور نماييم، ستايش مى‌كنند. همانا من از تو بدگويى كردم؛ زيرا تو مردى هستى كه در داشتن محبت به ما شهرت دارى و به‌سوى ما مايل هستى و به همين علت در نزد مردم مذمت مى‌شوى و من دوست داشتم با اين كار، شر را از تو دفع كنم؛ چنان‌كه خداوند در قرآن، ماجراى سوراخ كردن كشتى آن انسان‌هاى محروم را بيان مى‌كند تا به دست حاكمى كه كشتى‌هاى سالم را غصب مى‌كرد، نيفتد... اين مثل را درياب؛ خدا تو را مورد رحمت قرار دهد! به خدا قسم محبوب‌ترين مردم نزد من و محبوب‌ترين اصحاب پدرم از بين زندگان و مردگان تو هستى. همانا تو برترين كشتى آن درياى بزرگ و بسيار پرآبى و از پشت سر تو پادشاهى ظالم و غاصب، در كمين هر كشتى سالمى است كه از درياى هدايت عبور مى‌كند، تا آن را غصب و اهلش را اسير نمايد...».<ref>ر.ک: همان، ص67</ref>

==پانویس ==

<references />

== منابع مقاله ==