۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - '== منابع مقاله == ' به '== منابع مقاله == ') |
(لینک درون متنی) |
||
| خط ۲۴: | خط ۲۴: | ||
| پیش از = | | پیش از = | ||
}} | }} | ||
'''''حق المبين في تصويب المجتهدين و تخطئة الاخباريين'''''، تأليف [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شيخ جعفر کاشفالغطاء]]، به زبان عربى است. نويسنده، در اين اثر، به بررسى آراء علماى اصولى و اخبارى پرداخته است. در حاشيه چاپ سنگى اين اثر، كتاب ديگرى به نام «فاروق الحق» به قلم سيد محمد دزفولى نگارش شده است. در واقع شيخ جعفر در «الحق المبين»، فرقهاى ميان اخباريان و اصوليان را مورد بررسى قرار داده و سيد محمد دزفولى در «فاروق الحق»، اختلافات را به 86 رسانيده است. | |||
== ساختار == | == ساختار == | ||
| خط ۳۶: | خط ۳۶: | ||
در برابر علماى اخبارى كه غالباً معتقد به عدم حجيت ظواهر كتاب هستند، انديشمندان اصولى، به حجيت ظواهر آيات قرآن اعتقاد دارند. آنان با ردّ استدلالهاى اخبارىها به استدلال بر حجيت ظواهر كتاب مىپردازند. | در برابر علماى اخبارى كه غالباً معتقد به عدم حجيت ظواهر كتاب هستند، انديشمندان اصولى، به حجيت ظواهر آيات قرآن اعتقاد دارند. آنان با ردّ استدلالهاى اخبارىها به استدلال بر حجيت ظواهر كتاب مىپردازند. | ||
شيخ جعفر كاشف | [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شيخ جعفر كاشف الغطا]]، از بزرگان مكتب اصولى است كه مبارزات علمى و عملى زيادى در برابر اخبارىها داشت. وى، در ردّ اولين استدلال اخبارىها، در كتاب «الحق المبين» مىنويسد: | ||
«منع از عمل به ظواهر كتاب مگر به واسطه ائمه اطهار(ع)، با آيات فراوانى كه در كتاب وجود دارد، تعارض دارد؛ آياتى با اين مضمون كه قرآن، عربى مبين است و كتاب هدايت و تبيان به سوى حق و صراط مستقيم است و بشارت مىدهد مؤمنان را و انذار مىكند كافران را و مذمت مىكند كسانى را كه در آن تدبّر نمىكنند و...». | «منع از عمل به ظواهر كتاب مگر به واسطه ائمه اطهار(ع)، با آيات فراوانى كه در كتاب وجود دارد، تعارض دارد؛ آياتى با اين مضمون كه قرآن، عربى مبين است و كتاب هدايت و تبيان به سوى حق و صراط مستقيم است و بشارت مىدهد مؤمنان را و انذار مىكند كافران را و مذمت مىكند كسانى را كه در آن تدبّر نمىكنند و...». | ||
كاشف | [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|كاشف الغطا]]، در ادامه، چنين نتيجهگيرى مىكند: اگر كه قائل به عدم حجيت ظواهر كتاب باشيم، چنين اعتقادى با «اعجاز قرآن» منافات دارد؛ اعجاز قرآن به آن است كه در تمامى زمانها بيان كننده احكام براى مردم خواهد بود. | ||
وى، چنين ادامه مىدهد: آيا با اعتقاد شما (اخباريان)، مسلمانان مورد تشنيع و اهانت ساير ملل واقع نمىشوند كه آنان (مسلمانان) قرآنشان را نمىفهمند و از آن فايدهاى نمىبرند. | وى، چنين ادامه مىدهد: آيا با اعتقاد شما (اخباريان)، مسلمانان مورد تشنيع و اهانت ساير ملل واقع نمىشوند كه آنان (مسلمانان) قرآنشان را نمىفهمند و از آن فايدهاى نمىبرند. | ||
| خط ۵۰: | خط ۵۰: | ||
گويا اين ناقل، اخبارى را كه دلالت دارد بر عدم وقوع رؤيت در غيبت كبرى نديده و كلمات علما را كه بر اين مطلب دلالت مىكند، تتبع نكرده است. | گويا اين ناقل، اخبارى را كه دلالت دارد بر عدم وقوع رؤيت در غيبت كبرى نديده و كلمات علما را كه بر اين مطلب دلالت مىكند، تتبع نكرده است. | ||
شيخ | [[کاشفالغطاء، جعفر بن خضر|شيخ جعفر]]، فرقهاى ميان اخباريان و اصوليان را مورد بررسى قرار داده، به ذكر اختلافات اين دو گروه پرداخته است كه به برخى از عمدهترين اين اختلافات اشاره مىشود: | ||
1. اخباريان، اجتهاد را حرام مىدانند، اما اصوليان آن را واجب كفايى و حتى برخى از آنان واجب عينى مىدانند، چنانكه ملا محمد امين استرابادى در كتاب «الفوائد المدنية»، منكر اجتهاد شده و گفته است كه روش علماى پيشين، اجتهادى نبوده است؛ | 1. اخباريان، اجتهاد را حرام مىدانند، اما اصوليان آن را واجب كفايى و حتى برخى از آنان واجب عينى مىدانند، چنانكه [[استرآبادی، محمدامین|ملا محمد امين استرابادى]] در كتاب «الفوائد المدنية»، منكر اجتهاد شده و گفته است كه روش علماى پيشين، اجتهادى نبوده است؛ | ||
2. اخباريان، ادله را به كتاب و سنت منحصر مىدانند و بر خلاف اصوليان، اجماع و عقل را حجت نمىشمارند؛ | 2. اخباريان، ادله را به كتاب و سنت منحصر مىدانند و بر خلاف اصوليان، اجماع و عقل را حجت نمىشمارند؛ | ||
| خط ۷۸: | خط ۷۸: | ||
2. مقاله امكان يا عدم امكان كشف احكام سياسى از قرآن در نگاه فقها، سيد محسن آل غفور، مجله علوم سياسى، پاييز 1380، شماره 15، ص245 - 246. | 2. مقاله امكان يا عدم امكان كشف احكام سياسى از قرآن در نگاه فقها، سيد محسن آل غفور، مجله علوم سياسى، پاييز 1380، شماره 15، ص245 - 246. | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
ویرایش