۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' (ع)' به '(ع)') |
جز (جایگزینی متن - 'على بن ابىطالب' به 'على بن ابىطالب ') |
||
| خط ۶۲: | خط ۶۲: | ||
#منزلت انسان در مشاعر: [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «زمانى كه آدم(ع) بر زمين هبوط كرد بر كوه صفا واقع شد؛ ازاينرو، به آن كوه صفا گفتند؛ زيرا آدم(ع) برگزيده خدا بر آن هبوط نمود، پس اسم كوه را از اسم آدم گرفتند. خداوند عز و جل مىفرمايد: همانا خدا آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد و حوا بر كوه مروه پايين آمد و به كوه مروه گفتند؛ زيرا زن بر آن فرود آمد، پس نام كوه را از نام مرأة گرفتند»<ref>همان، ص54-55</ref> | #منزلت انسان در مشاعر: [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «زمانى كه آدم(ع) بر زمين هبوط كرد بر كوه صفا واقع شد؛ ازاينرو، به آن كوه صفا گفتند؛ زيرا آدم(ع) برگزيده خدا بر آن هبوط نمود، پس اسم كوه را از اسم آدم گرفتند. خداوند عز و جل مىفرمايد: همانا خدا آدم و نوح و آل ابراهيم و آل عمران را بر جهانيان برگزيد و حوا بر كوه مروه پايين آمد و به كوه مروه گفتند؛ زيرا زن بر آن فرود آمد، پس نام كوه را از نام مرأة گرفتند»<ref>همان، ص54-55</ref> | ||
#تواضع، محبوبترين عمل نزد خدا: قال أبوعبدالله(ع): «ما لله عز و جل منسك أحب إلى الله تبارك و تعالى من موضع السعي و ذلك أنه يذل فيه كل جبار عنيد»؛ [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «محبوبترين محل عبادت نزد خدا محل سعى بين صفا و مروه است؛ زيرا در اين مكان، هر سركش عنودى خوار مىشود»<ref>همان، ص73</ref> | #تواضع، محبوبترين عمل نزد خدا: قال أبوعبدالله(ع): «ما لله عز و جل منسك أحب إلى الله تبارك و تعالى من موضع السعي و ذلك أنه يذل فيه كل جبار عنيد»؛ [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «محبوبترين محل عبادت نزد خدا محل سعى بين صفا و مروه است؛ زيرا در اين مكان، هر سركش عنودى خوار مىشود»<ref>همان، ص73</ref> | ||
#حجرالاسود دست خدا در روى زمين: عن أبيعبدالله(ع)قال مر عمر بن الخطاب على الحجرالأسود فقال: و الله يا حجر إنا لنعلم أنك حجر لا تضر و لا تنفع إلا أنا رأينا رسولالله(ص) يحبك فنحن نحبك. فقال له أميرالمؤمنين(ع): «كيف يا ابن الخطاب فو الله ليبعثنه يوم القيامة و له لسان و شفتان فيشهد لمن وافاه و هو يمين الله فى أرضه يبايع بها خلقه». فقال عمر: لا أبقانا الله في بلد لا يكون فيه علي بن أبيطالب؛ [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «عمر بن خطاب بر حجرالاسود گذر كرد و گفت: به خدا سوگند اى سنگ ما مىدانيم كه تو سنگى و هيچ سود و زيانى نمىرسانى، مگر اينكه ديديم رسول خدا(ص) تو را دوست دارد، پس ما هم تو را دوست داريم. امير مؤمنان(ع) فرمود: اى پسر خطاب چه مىگويى؟ به خدا سوگند روز قيامت اين سنگ را خدا مبعوث مىكند، درحالىكه داراى زبان و دو لب است (يعنى سخن مىگويد)، پس به نفع كسانى كه به عهد و پيمان خود با خدا وفا كردند، شهادت مىدهد. حجرالاسود دست راست خدا در روى زمين است كه بندگان بهوسيله آن با خدا بيعت مىكنند. عمر گفت: خدا مرا در شهرى كه على بن ابىطالب آنجا نباشد، باقى ندارد»<ref>همان، ص75-76</ref> | #حجرالاسود دست خدا در روى زمين: عن أبيعبدالله(ع)قال مر عمر بن الخطاب على الحجرالأسود فقال: و الله يا حجر إنا لنعلم أنك حجر لا تضر و لا تنفع إلا أنا رأينا رسولالله(ص) يحبك فنحن نحبك. فقال له أميرالمؤمنين(ع): «كيف يا ابن الخطاب فو الله ليبعثنه يوم القيامة و له لسان و شفتان فيشهد لمن وافاه و هو يمين الله فى أرضه يبايع بها خلقه». فقال عمر: لا أبقانا الله في بلد لا يكون فيه علي بن أبيطالب؛ [[امام جعفر صادق(ع)|امام صادق(ع)]] فرمود: «عمر بن خطاب بر حجرالاسود گذر كرد و گفت: به خدا سوگند اى سنگ ما مىدانيم كه تو سنگى و هيچ سود و زيانى نمىرسانى، مگر اينكه ديديم رسول خدا(ص) تو را دوست دارد، پس ما هم تو را دوست داريم. امير مؤمنان(ع) فرمود: اى پسر خطاب چه مىگويى؟ به خدا سوگند روز قيامت اين سنگ را خدا مبعوث مىكند، درحالىكه داراى زبان و دو لب است (يعنى سخن مىگويد)، پس به نفع كسانى كه به عهد و پيمان خود با خدا وفا كردند، شهادت مىدهد. حجرالاسود دست راست خدا در روى زمين است كه بندگان بهوسيله آن با خدا بيعت مىكنند. عمر گفت: خدا مرا در شهرى كه [[امام على(ع)|على بن ابىطالب]] آنجا نباشد، باقى ندارد»<ref>همان، ص75-76</ref> | ||
== وضعيت كتاب == | == وضعيت كتاب == | ||
ویرایش