۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
الإفصاح عن متواتري من الأحاديث المسانيد و السنن و الصحاح (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۷، ساعت ۱۴:۰۷
، ۴ ژوئیهٔ ۲۰۱۷جایگزینی متن - 'صحیح بخاری' به 'صحيح البخاري'
جز (جایگزینی متن - 'امام علی(ع)' به 'امام على(ع)') |
جز (جایگزینی متن - 'صحیح بخاری' به 'صحيح البخاري') |
||
| خط ۴۵: | خط ۴۵: | ||
این کتاب دو جلدی دوازده فصل دارد. مقدمه گروه تحقیق و نویسنده و فصلهای اول تا هشتم در جلد اول و فصول نهم تا آخر در جلد دوم آمده است. | این کتاب دو جلدی دوازده فصل دارد. مقدمه گروه تحقیق و نویسنده و فصلهای اول تا هشتم در جلد اول و فصول نهم تا آخر در جلد دوم آمده است. | ||
نویسنده در این اثر از منابع متعددی استفاده کرده است که برخی از آنها عبارتاند از؛ | نویسنده در این اثر از منابع متعددی استفاده کرده است که برخی از آنها عبارتاند از؛ [[صحيح البخاري]]، [[صحيح مسلم]] ، شرح نهجالبلاغه ابن ابیالحدید، فتح الباری، تهذیب الکمال مزی، عقیدة أهل السُنة و الجماعة، مسند الإمام أحمد بن حنبل، مجموع الفتاوى، کتاب التوحید و إثبات صفات الرب عزّوجلّ إبن خزیمة، تفسیر جامعالبیان، تفسیر [[فتح القدير]] و ... . | ||
==گزارش محتوا== | ==گزارش محتوا== | ||
| خط ۶۴: | خط ۶۴: | ||
فصل دوم به بررسی روایاتی درباره قرآن پرداخته و در آن مباحث ذیل مطرح شده است؛ جمعآوری قرآن توسط ابوبکر، تفسیر «ثَمَانِيَةٌ» در آیه «وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ» (حاقه: 17﴾، تفسیر آیه شریفه «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ» ﴿بقره: 223﴾، اتهام به ابن مسعود که معوّذتین را از قرآن نمیدانست، استفاده از تعابیر جمعی در حق یک نفر مانند قوم در آیه 11 سوره مائده درباره (غورث بن حارث) و ناس در آیه 173 آلعمران درباره ابوسفیان و الذین آمنوا و ... در آیه 55 سوره مائده درباره [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] و ... و تأکید بخاری و مسلم در صحاحشان بر وجود نقص در قرآن کریم..<ref>ر.ک: همان، ص41-65 </ref> | فصل دوم به بررسی روایاتی درباره قرآن پرداخته و در آن مباحث ذیل مطرح شده است؛ جمعآوری قرآن توسط ابوبکر، تفسیر «ثَمَانِيَةٌ» در آیه «وَ يَحْمِلُ عَرْشَ رَبِّكَ فَوْقَهُمْ يَوْمَئِذٍ ثَمَانِيَةٌ» (حاقه: 17﴾، تفسیر آیه شریفه «نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّى شِئْتُمْ» ﴿بقره: 223﴾، اتهام به ابن مسعود که معوّذتین را از قرآن نمیدانست، استفاده از تعابیر جمعی در حق یک نفر مانند قوم در آیه 11 سوره مائده درباره (غورث بن حارث) و ناس در آیه 173 آلعمران درباره ابوسفیان و الذین آمنوا و ... در آیه 55 سوره مائده درباره [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین علی(ع)]] و ... و تأکید بخاری و مسلم در صحاحشان بر وجود نقص در قرآن کریم..<ref>ر.ک: همان، ص41-65 </ref> | ||
فصل سوم، درباره رسولالله(ص) است. مباحث ذیل در این فصل مطرح شده؛ پیامبری محمد مصطفی(ص) درزمانی که آدم هنوز خلقت نیافته بود، غذا خوردن آن حضرت از قربانیهایی که برای بتها نذر شده بودند، نسبت خودکشی به پیامبر(ص) در | فصل سوم، درباره رسولالله(ص) است. مباحث ذیل در این فصل مطرح شده؛ پیامبری محمد مصطفی(ص) درزمانی که آدم هنوز خلقت نیافته بود، غذا خوردن آن حضرت از قربانیهایی که برای بتها نذر شده بودند، نسبت خودکشی به پیامبر(ص) در [[صحيح البخاري]] به این نحو که آن حضرت میخواست خودش را از کوه به پایین پرتاب کند، بد دانستن صدای مزمار و درعینحال انتساب شنیده شدن آن از خانه پیامبر(ص)، عدم رعایت عدالت بین همسران توسط آن حضرت(ص)، کاهلی در نماز، مباشرت با عایشه در حالت حیض، نسبت ساحری به آن حضرت(ص)، نهی پیامبر از دراز کردن و روی هم انداختن پا و نسبت این کار به ایشان، بوسیدن و مکیدن زبان عایشه در حالت روزه، ازدواج آن حضرت با صفیه قبل از پایان یافتن عده او، نماز خواندن به جماعت در حالت جنابت، فراموشی نماز یا برخی آیات قرآن، لخت شدن، بول کردن شیطان در گوش پیامبر(ص)، پوشیدن حریر، شک در خدا و همچنین شک در قضاوت به هنگام حکم کردن بر چیزی و ... از نسبتهایی است که در صحاح اهل تسنن به پیامبر اکرم(ص) داده شده است..<ref>ر.ک: همان، ص69-267 </ref> | ||
نویسنده در فصل چهارم روایات کذبی از صحاح اهل سنت درباره ابوطالب عموی پیامبر(ص) را متذکر میشود. علاوه بر آن روایاتی درباره فاطمه بنت اسد، [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]]، فاطمه زهرا(س) و حسنین(ع) را در این فصل میآورد. ازجمله مطالبی که درباره علی(ع) آورده این است که [[امام على(ع)]] به برخی از احکام شرعی جهل داشت، یا اینکه شهادت صحابه غیر از علی(ع) و امایمن پذیرفته است، تفسیر سکوت آن حضرت(ع) در ماجرای سقیفه به ترسیدن ایشان، دشنام دادن به آن حضرت(ع)، تفسیر ثقلین به کتاب خدا و سنت رسول(ص) بجای تفسیر آن به کتاب خدا و اهلبیت رسول(ص)، و برخی نسبتهای ناروای دیگر به حضرت زهرا(س)، فتنه و شر دانستن خروج امام حسین(ع) به سمت کربلا و ... ..<ref>ر.ک: همان، ص271-394 </ref> | نویسنده در فصل چهارم روایات کذبی از صحاح اهل سنت درباره ابوطالب عموی پیامبر(ص) را متذکر میشود. علاوه بر آن روایاتی درباره فاطمه بنت اسد، [[امام على(ع)|امیرالمؤمنین(ع)]]، فاطمه زهرا(س) و حسنین(ع) را در این فصل میآورد. ازجمله مطالبی که درباره علی(ع) آورده این است که [[امام على(ع)]] به برخی از احکام شرعی جهل داشت، یا اینکه شهادت صحابه غیر از علی(ع) و امایمن پذیرفته است، تفسیر سکوت آن حضرت(ع) در ماجرای سقیفه به ترسیدن ایشان، دشنام دادن به آن حضرت(ع)، تفسیر ثقلین به کتاب خدا و سنت رسول(ص) بجای تفسیر آن به کتاب خدا و اهلبیت رسول(ص)، و برخی نسبتهای ناروای دیگر به حضرت زهرا(س)، فتنه و شر دانستن خروج امام حسین(ع) به سمت کربلا و ... ..<ref>ر.ک: همان، ص271-394 </ref> | ||