موسوی اردبیلی، سید عبدالغنی
سید عبدالغنی موسوی اردبیلی (۱۳۱۸-۱۳۵۶ش) از فضلا و روحانیون معاصر، از شاگردان حضرات آیات سید ابوالقاسم خویی و سید محمود شاهرودی و از ملازمان سید محمدباقر صدر و نویسنده تقریرات فلسفه امام خمینی(ره). در سال ۱۳۵۸ق (۱۳۱۸ش) در اردبیل متولد شد. پدرش آیتالله سید احمد نجفی اردبیلی بود. در هفتسالگی به همراه پدر به نجف اشرف مهاجرت کرد. مقدمات و سطوح عالیه حوزوی را نزد پدر و دیگر علما فراگرفت و سپس سالیان متمادی در درس خارج فقه و اصول آیات عظام سید محمود شاهرودی و سید ابوالقاسم خویی شرکت جست و به مقامات عالیه علمی دست یافت. از ملازمین دروس مختلف علوم اسلامی شهید آیتالله سید محمدباقر صدر بود و سالها در سفر و حضر و در مواقع خفقان و خطر رژیم بعثی عراق، مصاحب و همراه آن شهید بود. بیانات جانسوز شهید صدر در جریان وفات سید عبدالغنی نشان از منزلت والای علمی و معنوی وی نزد استاد دارد. در ایام تحصیل، در شهر کرکوک عراق حضور تبلیغی گسترده داشت و به همت وی مسجد «جامع الإمام علي(ع)» و کتابخانهای مجلل احداث گردید. به امر پدر و علیرغم میل استادش به زادگاه خود اردبیل بازگشت و با برنامه منظمی به فعالیتهای دینی و فرهنگی گسترده از جمله تعلیم و تربیت جوانان، احداث مساجد، رسیدگی به مراکز دینی، تأسیس کتابخانه و اعزام مبلغ به روستاها و مساجد پرداخت. از آثار علمی او میتوان به تقریرات دروس اساتید به ویژه تقریرات دروس فقه، اصول و اخلاق شهید صدر، مقالات فقهی و کتابی فقهی-استدلالی در موضوع خمس اشاره کرد. از آثار منتشر شده او «تقریرات فلسفه امام خمینی قدسسره» و «إحياء الموات في فقه الإسلامي» میباشد. سرانجام در ۲۸ رجب ۱۳۹۷ق (۱۳۵۶ش) در حادثهای ناگوار در جاده اردبیل به آستارا هنگام عزیمت برای رسیدگی به امور مساجد درگذشت و در قبرستان بهشت فاطمه اردبیل در کنار جد بزرگوارش آقا سید محمد به خاک سپرده شد.
| سید عبدالغنی موسوی اردبیلی | |
|---|---|
 | |
| نام کامل | سید عبدالغنی نجفی اردبیلی |
| نامهای دیگر | موسوی اردبیلی، سید عبدالغنی |
| نام پدر | سید احمد نجفی اردبیلی |
| ولادت | ۱۳۵۸ق / ۱۳۱۸ش |
| محل تولد | اردبیل، ایران |
| محل زندگی | اردبیل، نجف |
| رحلت | ۲۸ رجب ۱۳۹۷ق / ۱۳۵۶ش |
| مدفن | قبرستان بهشت فاطمه اردبیل، کنار جدش آقا سید محمد |
| طول عمر | ۳۸ سال |
| دین | اسلام |
| مذهب | تشیع |
| پیشه | روحانی، فقیه |
| اطلاعات علمی | |
| علایق پژوهشی | فقه، اصول، فلسفه |
| اساتید | |
| برخی آثار | |
ولادت
سیّد عبدالغنی نجفی اردبیلی فرزند آیتالله سیّد احمد نجفی اردبیلی در سال 1358ق (1318ش) در اردبیل متولد گردید.
تحصیلات
در هفتسالگی بههمراه پدرش به نجف اشرف مهاجرت نمود. مقدمات و سطوح عالیه حوزوی را نزد پدر و دیگر علما و اساتید حوزه آنجا آموخت، سپس سالیان متمادی در درس خارج فقه و اصول حضرات آیات عظام: سیّد محمود شاهرودی و سیّد ابوالقاسم خویی شرکت جست و به مقامات عالیه علمی دست یافت.
وی از ملازمین دروس رشتههای مختلف علوم اسلامی شهید عظیمالشأن آیتالله سیّد محمدباقر صدر محسوب میگردید که سالها در سفر و حضر و در مواقع خفقان و خطر رژیم بعثی عراق، مصاحب و همراه آن شهید عالیمقام شد و از برجستهترین شاگردان حوزه درس آن بزرگوار بشمار میآمد که بیانات مفصل و جانسوز و ناله از فراق و تأسف و تأثر شدید شهید صدر در جریان وفات سیّد عبدالغنی نشان از منزلت و عظمت علمی و معنوی و طهارت نفس و نبوغ و استعداد و جایگاه رفیع وی نزد استاد دارد. سیّد عبدالغنی علاوه بر کمالات علمی، چهرهای بسیار فعال بود و در مدتزمان تحصیل خود در ایام تبلیغ حضوری گسترده در شهر کرکوک عراق داشت و به همت وی مسجدی به نام «جامع الإمام علي(ع)» و نیز کتابخانه مجللی احداث گردید.
بازگشت به وطن
ایشان به امر پدر بزرگوار خود و علیرغم میل استاد خویش به زادگاهش، اردبیل مراجعت کرد و با برنامه منظم و منسجمی به فعالیتهای دینی و فرهنگی گستردهای چون تعلیم و تربیت جوانان و احداث مساجد و رسیدگی به مراکز دینی و تأسیس کتابخانه و اعزام مبلغین به روستاها و مساجد اقدام نمود.
وفات
سید عبدالغنی موسوی در 28 رجب 1397ق (1356ش)، در حادثهای ناگوار که در جاده مابین اردبیل و آستارا به هنگام عزیمت برای رسیدگی به امور مساجد، رخ داد، جان به جانآفرین تسلیم کرد و به جوار رحمت حق شتافت. پیکر پاک آن عالم عزیز در قبرستان بهشت فاطمه اردبیل در کنار جد بزرگوارش آقا سیّد محمد به خاک سپرده شد.
آثار
از آثار علمی ایشان میتوان تقریرات دروس اساتید عظیمالشأن، بهویژه تقریرات دروس فقه و اصول و اخلاق شهید صدر و مقالات فقهی و نیز کتابی فقهی - استدلالی از ایشان در موضوع خمس نام برد[۱].
پانویس
- ↑ ر.ک: مولایی، عادل، پایگاه اینترنتی دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله سید حسن عاملی
منابع مقاله
مولایی، عادل، پایگاه اینترنتی دفتر حفظ و نشر آثار آیتالله سید حسن عاملی، اول خرداد 1400