مددی، سید احمد

    از ویکی‌نور
    سید احمد مددی
    NUR13952.jpg
    نام کاملسید احمد مددی الموسوی
    نسباز سادات موسوی (نواده دختری سید ابوالحسن اصفهانی)
    نام پدرسید محمدعلی مددی
    ولادت۱۳۲۹ خورشیدی (۱۳۷۰ قمری)
    محل تولدنجف اشرف، عراق
    محل زندگیمشهد، نجف، قم
    خویشاوندانسید ابوالحسن اصفهانی (جد مادری)
    سید محمود هاشمی شاهرودی (پسر عمه)
    سید محمد موسوی بجنوردی (پسر خاله)
    دیناسلام
    مذهبشیعه اثنی‌عشری
    پیشهاستاد درس خارج فقه و اصول، پژوهشگر
    منصبعضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم
    اطلاعات علمی
    درجه علمیآیت‌الله
    علایق پژوهشیفقه، اصول، رجال، حدیث، تاریخ حوزه‌ها، فقه حکومتی، طب سنتی
    اساتید
    • سید ابوالقاسم خویی
    • سید روح‌الله خمینی
    • سید علی سیستانی
    • سید حسن بجنوردی
    • میرزا صدرا بادکوبه‌ای
    • ادیب نیشابوری (محمدتقی نیشابوری)
    • سید محمدعلی مددی (پدر)
    • مرتضی حائری یزدی
    • سید محمدعلی موحد ابطحی
    • سید محمد مهدی بجنوردی
    • شیخ علی آزاد قزوینی
    شاگردان
    • سید محمدرضا سیستانی
    • سید حسن نصرالله
    • شیخ محمد سند
    • سید یدالله یزدان پناه
    • رضا رمضانی
    • علی امینی نژاد
    • علی رضائی تهرانی
    • سید علی موسوی
    • حسین نجاتی
    برخی آثار
    • نگاهی به دریا (جلد ۱)
    • نظام قانونی ولائی در فقه و اصول
    • شرح مکاسب محرمه (تقریرات یحیی عبداللهی و کاظم دلیری)
    • روش‌شناسی بحارالانوار
    • نجف، آشیانه علم و اخلاق
    وبگاه رسمی
    https://www.ostadmadadi.ir/

    سید احمد مددی موسوی (متولد ۱۳۲۹ ش) فقیه، اصولی، محقق و استاد برجسته درس خارج فقه و اصول در حوزه علمیه قم است. وی از شاگردان نامدار سید ابوالقاسم خویی و از زمره عالمانی است که روش تحقیق سید حسین بروجردی را ادامه داده و در این مسیر دارای ابتکارات فراوانی می‌باشد. ایشان از اساتید برتر حوزه علمیه قم و عضو جامعه مدرسین حوزه علمیه قم است.

    ولادت

    سید احمد مددی موسوی، فرزند آیت‌الله سید محمدعلی مددی، در سال ۱۳۲۹ خورشیدی (۱۳۷۰ قمری) در نجف اشرف چشم به جهان گشود.[۱] جد پدری وی، آیت‌الله سید علی‌مدد قائنی، از شاگردان برجسته میرزای نائینی بود و از طرف مادری، نوه دختری آیت‌الله العظمی سید ابوالحسن اصفهانی محسوب می‌شود.[۲] ایشان در پنج‌سالگی به همراه خانواده به مشهد مقدس مهاجرت کرد.[۳]

    تحصیلات

    مددی تحصیلات خود را در مشهد آغاز کرد و در سال ۱۳۴۶ شمسی وارد حوزه علمیه مشهد شد. مقدمات، بخش اعظم مغنی و سیوطی را نزد ادیب نیشابوری (محمدتقی نیشابوری) و مقداری از لمعه را نزد پدرش آموخت.[۱] ایشان در سال ۱۳۴۷ برای ادامه تحصیل عازم نجف شد. در نجف، سطوح عالی را نزد اساتیدی چون سید ابراهیم حجازی، آیت‌الله کلباسی و آیت‌الله رضازاده خواند و مکاسب و کفایه را نزد شیخ صدرا بادکوبه‌ای به پایان رساند.[۴]

    اساتید اصلی ایشان در درس خارج عبارتند از:[۳][۱]

    در قم نیز در درس مرتضی حائری یزدی شرکت کرد.[۵]

    فعالیت‌های علمی

    تدریس و تحقیق

    استاد مددی پس از بازگشت به ایران، تدریس دروس خارج فقه، اصول، رجال، تاریخ و فرقه‌شناسی را در قم برپا کرد. وی در حوزه‌های علمیه شناخته شده است و یکی از معدود کسانی به شمار می‌آید که «روش تحقیق آیت‌الله بروجردی» را ادامه داده و با رویکردی تاریخی و فهرستی در فقه و اصول، نوآوری‌هایی ماندگار خلق کرده است.[۶] ایشان با احیای «مسلک فهرستی» در قبال «مسلک رجالی» برای اعتبارسنجی حدیث، نقش تعیین‌کننده‌ای در تحول نگاه اصولی به متون دینی داشته است.[۷]

    وی همچنین به طب سنتی اشراف دارد و معتقد است اکثر یا همه روایات طب اسلامی، باطل و عاری از اعتبار می‌باشند.[۸]

    آثار و تألیفات

    مهم‌ترین آثار مکتوب و تقریرات دروس ایشان عبارتند از:[۷][۸]

    • «نگاهی به دریا» (جلد اول)؛ مجموعه‌ای از مقالات و مباحث در تاریخ حوزه‌ها، حدیث، فهرست‌نگاری، فقه و اصول.
    • «نظام قانونی ولائی در فقه و اصول» (تقریرات درس خارج، به قلم یحیی عبداللهی).
    • «شرح مکاسب محرمه» (تقریرات سال‌های ۱۳۸۹ و ۱۳۹۳ به قلم کاظم دلیری و یحیی عبداللهی).
    • «روش‌شناسی بحارالانوار».
    • «نجف، آشیانه علم و اخلاق».
    • همچنین ایشان در مجلات تخصصی مانند «رهنامه پژوهش»، «روش شناسی اجتهاد»، «فقه»، «نقد و نظر»، «پژوهش و حوزه»، «کتاب ماه دین» و «نامه مفید» مقالات متعددی منتشر کرده است.[۹]

    جایگاه علمی و مرجعیت

    در رده علمای قم که احتمال می‌رود به عنوان مراجع تقلید دهه‌های آینده مطرح شوند، از آیت‌الله مددی نام برده شده است.[۵] وی به عنوان یکی از علمای طیف نجفی در قم شناخته می‌شود و توانسته با بسط و تکامل بخشیدن روش سید علی سیستانی و با ابداعات رجالی و حدیثی خویش، استقبال طلاب قمی را به مباحث جدیدش جلب کند.[۳]

    در سال ۱۳۹۳، کتاب «ارج‌نامه آیت‌الله سید احمد موسوی مددی» به قلم محمد غفوریان‌نژاد منتشر شد که در چهار بخش شامل گفتگوها، مقالات ناظر به دیدگاه‌ها، مقالات انتقادی و مقالات اهدایی تدوین شده است.[۸]

    شاگردان

    از جمله شاگردان ایشان می‌توان به افراد زیر اشاره کرد:[۵][۳]

    دیدگاه‌ها

    فقه ولایی

    استاد مددی نظریه «فقه ولایی» را به عنوان مبنایی برای حکمرانی دینی مطرح کرده است. او معتقد است در اصول فقه کنونی، بیش از حد بر «حجیت ظنون» (حجیت خبر ثقه و اجماع) تکیه شده، در حالی که باید با بهره‌گیری از تاریخ و شواهد، به سمت «واقع‌گرایی» حرکت کرد. این روش، کل ساختار استنباط را متحول می‌کند.[۶]

    تاریخ و سیره

    در باور او، تفکیک علوم تاریخ و سیره از رجال ضروری است. سیره، بار ارزشی و فقهی دارد، اما تاریخ شرح حوادث صرف است. این نگاه دقیق، به بازسازی علمی وقایع و آرای فقهای گذشته یاری می‌رساند.[۶]

    طب اسلامی

    وی معتقد است اکثر روایات منسوب به طب اسلامی معتبر نیستند و نمی‌توان بر اساس آن‌ها نظام پزشکی اسلامی را پی ریزی کرد.[۸]

    پانويس

    منابع مقاله

    وابسته‌ها