طرز غزل (مروری بر زندگی. شعر خواجه شمس‌الدين محمد حافظ شيرازی)

    از ویکی‌نور
    طرز غزل (مروري بر زندگي و شعر خواجه شمس الدين محمد حافظ شيرازي)
    طرز غزل (مروری بر زندگی. شعر خواجه شمس‌الدين محمد حافظ شيرازی)
    پدیدآوراناحمدی دارانی، علی‌اکبر (نویسنده)

    هراتیان، اکرم (نویسنده)

    مختارپور قهرودی، علیرضا (زیر نظر)
    ناشرهمشهری
    مکان نشرتهران
    سال نشر1389
    شابک978-964-241-038-5
    موضوعحافظ، شمس‌الدین محمد، - 792ق. - نقد و تفسیر
    حافظ، شمس‌الدین محمد، - 792ق. - سرگذشتنامه
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    PIR 5434 /ح2 الف3 1389

    طرز غزل (مروری بر زندگی و شعر خواجه شمس‌الدین محمد حافظ شیرازی) تألیف علی‌اکبر احمدی آرانی و اکرم هراتیان، با زیرنظر علیرضا مختارپور قهرودی؛ کتابی است که به زندگی، زمانه، ویژگی‌های شعری و تأثیرپذیری‌های حافظ شیرازی می‌پردازد و به عنوان یکی از مجلدات مجموعه «اندیشمندان ایران و اسلام» منتشر شده است.

    ساختار

    کتاب حاضر از یک پیش‌گفتار و چند بخش اصلی تشکیل شده است که به ترتیب عبارتند از: زندگی‌نامه، دیوان حافظ، ویژگی‌های شعر حافظ، در راه شناخت حافظ، تصاویر و در پایان منابع و مآخذ معرفی شده است.

    گزارش کتاب

    کتاب «طرز غزل» کوششی است برای ارائه یک مرور کلی و نسبتاً جامع بر ابعاد مختلف شخصیت و شعر حافظ شیرازی. نویسندگان با این دیدگاه که حافظ نه تنها شاعری بی‌بدیل، بلکه پدیده‌ای تقریباً منحصربه‌فرد در تاریخ شعر فارسی است، به بررسی دلایل این تمایز می‌پردازند. آنان معتقدند جادوی کلمات، موسیقی ملایم، اندیشه‌های بلند انسانی و عرفانی و بهره‌گیری هوشمندانه از مضامین شعر پیشینیان، در دیوانی نسبتاً کوچک گرد آمده است. به باور ایشان، اگر حافظ ظهور نمی‌کرد، شعر فارسی چیزی کم داشت و ظهور او پس از سعدی بیشتر به معجزه می‌ماند؛ چراکه حافظ در محیط و شرایطی خاص پا به عرصه وجود نهاد که برای هیچ شاعر دیگری تکرار نشد.

    در بخش نخست کتاب، نگاهی گذرا به زندگی‌نامه حافظ و سپس به تاریخچه آرامگاه وی در شیراز و دگرگونی‌های آن در طی قرون انداخته شده است.

    در بخش سوم، زمانه و محیط زندگی حافظ، یعنی شیراز قرن هشتم هجری، مورد بررسی قرار می‌گیرد. بخش چهارم به دیوان حافظ به عنوان مهم‌ترین سند باقی‌مانده از او اختصاص دارد. نویسندگان در ادامه به بررسی تأثیرپذیری عمیق حافظ از قرآن می‌پردازند و معتقدند لقب «حافظ» صرفاً یک نام نیست و در شعر او نمود یافته است. همچنین آشنایی او با موسیقی و بهره‌گیری از آن در آفرینش‌های هنری اش از دیگر مباحث مطرح شده است. در بخش هفتم، بهره‌مندی حافظ از شعر پیشینیان و معاصرانش و چگونگی تلفیق و لطیف‌سازی مضامین آنان بررسی شده است.

    در بخش هشتم، مهم‌ترین ویژگی‌های شعر حافظ گردآوری و تحلیل شده و در بخش پایانی کتاب، گزیده‌ای از مهم‌ترین تحقیقات و آثاری که در دوران معاصر درباره حافظ از منظرهای گوناگون (عرفانی، فلسفی و ادبی) نوشته شده، به اختصار معرفی گردیده است.[۱]

    پانویس

    منابع مقاله

    پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات

    وابسته‌ها