دانش تخریج حدیث در شیعه

    از ویکی‌نور
    دانش تخریج حدیث در شیعه
    دانش تخریج حدیث در شیعه
    پدیدآورانمحمودی، عباس (نويسنده) مؤسسه معارف اهل البیت علیهم‌السلام (سایر)
    عنوان‌های دیگرسرآغاز و زیرساخت‌ها
    سال نشر1399ش
    چاپ1
    شابک978-922-968176-3
    موضوعاحادیث شیعه - تدوین
    زبانفارسی
    تعداد جلد1
    کد کنگره
    2د3م 106/5 BP
    نورلایبمطالعه و دانلود pdf

    دانش تخریج حدیث در شیعه (سرآغاز و زیرساخت‌ها)، تألیف عباس محمودی (متولد 1355)، به گونه‌شناسی تخریج حدیث و بررسی عملکرد شیعه و سنی و نیز قواعد و فایده‌های تخریج حدیث پرداخته است.

    هدف این پژوهش، سنجش اعتبار روایات به‌واسطه تحصیل قواعد منظم دانش تخریج و فایده آن، شناسایی طرق نقل حدیث، شناخت رابطه منبع، سند و متن و تأثیر هریک بر اعتبار حدیث، گونه‌شناسی احادیث معصومان(ع)، ذوق، سلیقه و تخصص هر راوی در نقل روایات، شناخت تعامل منابع حدیثی نسبت به یکدیگر و تفاوت روش آنان، به‌ویژه در نقل روایت و دفاع از برخی احادیث مشکل‌دار و اعتباربخشی به آن است[۱]‏.

    این اثر پایان‌نامه سطح سه حوزه نویسنده بوده است و ازآن‌رو که پرداختن به دانش تخریج حدیث به‌صورت مستقل در شیعه سابقه زیادی ندارد، در این پایان‌نامه بیشتر به سرآغاز و زیرساخت‌های این موضوع اشاره شده است[۲].

    این کتاب در چهار بخش مبادی و مبانی تخریج، مفهوم‌شناسی و منبع‌شناسی دانش تخریج، گونه‌شناسی تخریج و عملکرد عالمان شیعه و سنی و قواعد و فایده‌های تخریج حدیث تنظیم شده است[۳].

    بررسی کتاب‌های تطبیقی تخریج نشان می‌دهد که ضرورت تألیف چنین کتاب‌هایی از زمانی احساس شد که احادیث، با سند ناقص یا متن تقطیع‌شده در آثار فقهی، تفسیری و اخلاقی مؤلفان آورده شد. به همین دلیل، اولین کتاب تخریج در قرن سوم نوشته شد. گرچه بیشتر تخریج‌نویسان اهل سنت، به تخریج روایات یک کتاب خاص پرداخته‌اند، اما مبنای اغلب آنها در ارجاع احادیث و برگرداندن آنها به اصل، دو کتاب صحیح بخاری و صحیح مسلم بوده است و همین باعث تکراری بودن بسیاری از مطالب آنها شده است[۴].

    علمای شیعه، گرچه در اصول، قواعد و مبانی دانش تخریج، کتابی تألیف نکرده‌اند، اما بیشتر آنها به مسئله تخریج حدیث توجه داشته‌اند و با شیوه‌های گوناگونی به تخریج حدیث پرداخته‌اند. از احمد بن محمد بن خالد برقی، محمد بن حسن بن فروخ صفار و محمد بن ابراهیم نعمانی تا صاحبان جوامع اولیه، همگی به تخریج حدیث دقت داشته‌اند و نمونه‌های فراوانی از تخریج در آثار آنها دیده می‌شود. تخریج در شیعه محدود به این دوران نیست و در جوامع ثانویه نیز ادامه یافت؛ به‌گونه‌ای که می‌توان گفت بیشترین و کامل‌ترین تخریج‌ها را شیخ حر عاملی انجام داده است[۵].

    پانویس

    1. ر.ک: مقدمه، ص18
    2. ر.ک: سخن مؤسسه، ص14
    3. ر.ک: مقدمه، ص18
    4. ر.ک: متن کتاب، ص316
    5. ر.ک: همان

    منابع مقاله

    سخن مؤسسه، مقدمه و متن کتاب.


    وابسته‌ها