الإشهاد علی الطلاق و الطلاق ثلاثا
| الإشهاد علی الطلاق و الطلاق ثالثا | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | سبحانی تبریزی، جعفر (نويسنده) |
| ناشر | مؤسسة الإمام الصادق علیه السلام |
| مکان نشر | ایران - قم |
| سال نشر | 1430ق |
| چاپ | 2 |
| شابک | 978-964-357-364-5 |
| موضوع | طلاق - فقه تطبیقی |
| زبان | عربی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | /س2الف5 189/6 BP |
| نورلایب | مطالعه و دانلود pdf |
الإشهاد علی الطلاق و الطلاق ثلاثا، از آثار نویسنده، مفسر قرآن و مرجع تقلید شیعه معاصر، آیتالله جعفر سبحانی (متولد 1308ش)، پژوهشی است که دو مسئله (شرط حضور دو شاهد عادل در اجرای صیغه طلاق و شرط تعدد مجالس در طلاق سوم) را بهصورت تحلیلی و اجتهادی از دیدگاه موافقان و مخالفان بررسی میکند. این اثر، چهاردهمین و پانزدهمین شماره از مجموعه مسائل فقهی است.
هدف و روش
- آیتالله جعفر سبحانی، با تأکید بر آنکه منشأ اختلافهای فقهی فقیهان در برخی از مسائل فرعی و عملی، به تفاوت دیدگاهها در تحلیل و تفسیر روایات منقول از پیامبر(ص) بازمیگردد، پس اختلاف در اساس دین نیست و باعث دشمنی نیز نخواهد شد، افزوده است: با توجه به آنکه با پژوهش میتوان به حقیقت رسید، در این سلسله پیاپی (مجموعه مسائل فقهی)، مباحث اختلافی (از جمله «لزوم حضور دو شاهد عادل در طلاق و شرایط طلاق سوم») را مورد بررسی قرار میدهیم؛ شاید باعث همبستگی مذاهب اسلامی و تقریب دیدگاهها شود[۱].
ساختار و محتوا
- اثر حاضر از دو رساله به ترتیب ذیل تشکیل شده است:
- «الإشهاد علی الطلاق»: آیا حضور دو شاهد عادل در اجرای صیغه طلاق، لازم است؟ این رساله همین مسئله را واکاوی میکند و به بررسی ادله موافقان و مخالفان میپردازد.
- «الطلاق ثلاثا»: این رساله، به بررسی ادله این مسئله اختصاص دارد که «آیا 3 بار طلاق دادن در یک مجلس، از نظر شرعی سه بار طلاق دادن شمرده میشود یا حکم یک بار طلاق دادن را دارد؟» به تعبیر دیگر: آیا در 3 بار طلاق دادنی که باعث نیاز به محلّل میشود، تعدد مجالس، شرط لازم است یا سه بار اجرای صیغه طلاق در یک مجلس هم کافی است؟
نمونه مباحث
- قاضی شرعی مصر احمد محمد شاکر، کتابی درباره نظام طلاق در اسلام نوشت و آن را همراه با نامهای به فقیه بزرگ شیعه محمدحسین کاشفالغطاء هدیه کرد و نوشت: من معتقد به اشتراط حضور دو شاهد در هنگام طلاق هستم و اگر این شرط موجود نباشد، طلاقی نیست و اثری ندارد و این نظر هرچند مخالف مذاهب فقهی چهارگانه است، ولی دلیل شرعی آن را تأیید میکند و موافق با مکتب اهلبیت(ع) است....[۲].
پانویس
منابع مقاله
مقدمه و متن کتاب.