چمران، مصطفی
مصطفی چمران (اسفند 1311-31 خرداد 1360ش) مهندس، سیاستمدار و فرمانده نظامی ایرانی، وزیر دفاع دولت موقت جمهوری اسلامی ایران و فرمانده ستاد جنگهای نامنظم در جنگ ایران و عراق بود. وی از شخصیتهای مبارز انقلاب اسلامی و از شاگردان مهدی بازرگان و سید محمود طالقانی محسوب میشود. چمران پس از تحصیلات عالی در آمریکا به لبنان رفت و در کنار امام موسی صدر به فعالیتهای فرهنگی و نظامی پرداخت. پس از انقلاب اسلامی به ایران بازگشت و در مناصب مختلفی از جمله معاون نخستوزیر، وزیر دفاع و نماینده امام در شورای عالی دفاع خدمت کرد. سرانجام در جبهه جنگ ایران و عراق به شهادت رسید.
ولادت
مصطفی چمران در اسفند ماه سال 1311 شمسی در شهر قم به دنیا آمد.[۱] خانواده وی اصالتاً اهل ساوه بودند و پدرش کارگر ساده و جورابباف بود که از این راه زندگی خانواده را میگذراند.[۲] مادرش بانویی آشنا با سیاست و فردی مذهبی بود. چمران یکساله بود که همراه خانواده به تهران مهاجرت کرد و در محله سرپولک ساکن شدند.[۳]
تحصیلات
چمران تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان انتصاریه در نزدیکی منطقه پامنار تهران گذراند و دوره متوسطه را در دبیرستانهای البرز و دارالفنون به پایان رساند.[۴] از پانزدهسالگی در جلسات دینی، از جمله درس تفسیر قرآن آیتالله طالقانی در مسجد هدایت شرکت میکرد.[۵]
در سال 1332 شمسی در رشته الکترومکانیک دانشکده فنی دانشگاه تهران پذیرفته شد و در سال 1335 با رتبه ممتاز فارغالتحصیل گردید.[۶] در دوران تحصیل، دانشجویی ممتاز و مورد توجه استادش مهدی بازرگان بود.[۷]
در سال 1337 شمسی با استفاده از بورس تحصیلی شاگردان ممتاز برای ادامه تحصیل راهی آمریکا شد. درجه کارشناسی ارشد مهندسی برق را از دانشگاه تگزاس گرفت و برای ادامه تحصیل به دانشگاه برکلی رفت و دوره دکتری در رشته الکترونیک و فیزیک پلاسما (مهندسی گرافت هستهای) را با درجه ممتاز به پایان رساند.[۸]
فعالیتها== =
فعالیتهای سیاسی در ایران و آمریکا=== پس از کودتای 28 مرداد 1332 و سقوط دولت دکتر مصدق، چمران به کمیته نهضت مقاومت ملی دانشکده فنی پیوست.[۹] در واقعه 16 آذر 1332، در اعتراض دانشجویان به دیدار ریچارد نیکسون از ایران، چمران مصدوم شد.[۱۰]
در دوران تحصیل در آمریکا، وی و چند تن از دانشجویان، شاخهای از جبهه ملی را با عنوان «جبهه ملی ایران در آمریکا» تأسیس کردند و او به عضویت شورای مرکزی و هیئت اجرایی آن انتخاب شد.[۱۱] همچنین به همراه دانشجویان ایرانی و دانشجویان مسلمان سایر کشورهای اسلامی، «انجمن اسلامی دانشجویان در آمریکا و کانادا» را پایهگذاری کرد.[۱۲]
فعالیت در لبنان
در پایان سال 1349 شمسی به دعوت امام موسی صدر به لبنان مهاجرت کرد و مدیریت مدرسه صنعتی جبل عامل در شهر صور لبنان را بر عهده گرفت.[۱۳] در این مدرسه به فرزندان یتیم شیعه آموزش میداد و هنرجویان با علوم و فناوری روز آشنا میشدند.[۱۴] چمران همکاری نزدیکی با امام موسی صدر در تشکیل حرکت محرومین و سپس جناح نظامی آن، سازمان الافواج المقاومة اللبنانیة (امل) داشت.[۱۵]
فعالیتهای پس از انقلاب اسلامی
پس از پیروزی انقلاب اسلامی، چمران همراه گروه 92 نفری از نخبگان مذهبی و سیاسی لبنان به ایران آمد و به دیدار امام خمینی رفت.[۱۶] در تیر 1358 به عنوان معاون نخستوزیر در امور انقلاب منصوب شد.[۱۷]
در تابستان سال 1358 برای فرونشاندن توطئههای جداییطلبانه ضد انقلاب در کردستان، به این منطقه رفت و در آزادسازی شهر پاوه نقش اساسی ایفا کرد.[۱۸]
امام خمینی در حکمی در هشتم مهر 1358 به پیشنهاد نخستوزیر دولت موقت و تصویب کلی شورای انقلاب، وی را وزیر دفاع در دولت موقت منصوب کرد.[۱۹]
پس از آغاز جنگ ایران و عراق در شهریور 1359، چمران به خوزستان رفت و ستاد جنگهای نامنظم را تشکیل داد و فرماندهی آن را بر عهده گرفت.[۲۰] وی واحد مهندسی فعالی را برای ستاد جنگهای نامنظم سازماندهی کرد و خدمات مؤثری مانند ایجاد پل متحرک روی آب، تعمیر و ساخت جادهها و کانال بیستکیلومتری ارائه داد.[۲۱]
چمران از سوی مردم تهران در سال 1359 در اولین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی به نمایندگی برگزیده شد.[۲۲]
وفات
مصطفی چمران پس از چندبار مجروحشدن در جبهه، ظهر 31 خرداد 1360 در روستای دهلاویه، حوالی سوسنگرد، با ترکش خمپاره دشمن در 49 سالگی به شهادت رسید.[۲۳] پیکر وی در مراسمی به تهران منتقل و در بهشت زهرا (س) به خاک سپرده شد.[۲۴]
امام خمینی در پیامی به مناسبت شهادت چمران فرمودند: «شهادت انسانساز سردار پر افتخار اسلام و مجاهد بیدار و متعهد راه تعالی و پیوستن به ملأ اعلی، دکتر مصطفی چمران را به پیشگاه ولی عصر تسلیت و تبریک عرض میکنم.»[۲۵]
آثار
خاطرات کردستان لبنان یادداشتهای سیاسی مقاله «16 آذر» درباره واقعه 16 آذر 1332 نوشتهها و نامههای سیاسی از دوران اقامت در لبنان
پانويس
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص221
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص221
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص221
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص221
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه جهان اسلام، ج12، ص111
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص222
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص224
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص222
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص224
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص224
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص224
- ↑ ر.ک: مجموعه آثار امام خمینی، ج10، ص163
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص226
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص226
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص225
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص227
- ↑ ر.ک: دانشنامه امام خمینی، ج4، ص227
- ↑ ر.ک: مجموعه آثار امام خمینی، ج14، ص478
منابع مقاله
دانشنامه جهان اسلام، جلد 12، بنیاد دایرةالمعارف اسلامی، تهران، 1386ش. دانشنامه امام خمینی، جلد 4، مرکز تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، 1390ش. مجموعه آثار امام خمینی، جلد 10 و 14، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، 1378ش. ایثار و شهادت در مکتب امام خمینی، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، تهران، 1385ش. حماسههای ناگفته، علی اکبر ابوترابی، تهران، 1380ش.
وابستهها
- لبنان: گزیده ای از مجموعه سخنرانی ها و دست نوشته های سردار پرافتخار اسلام شهید دکتر مصطفی چمران درباره لبنان
- دعای کميل
- عارفانه
- خدا بود و ديگر هيچ نبود
- مجموعه بينش و نيايش: یک مقاله و متن یک سخنرانی و گزیده ای از راز و نیازهای سردار پر افتخار اسلام شهید دکتر مصطفی چمران
- علی زيباترين سرودهی هستی
- رقصی چنين ميانه ميدانم آرزوست
- چهار گفتار پيرامون شناخت انسان و خدا
- کردستان
- نیایشها
- مجموعة مختارة من أحاديث و کتابات جندی الإسلام الباسل الشهيد الدکتور مصطفی شمران حول لبنان
- لبنان به روایت امام موسی صدر و دکتر چمران