۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
جز (جایگزینی متن - 'جرجى زيدان' به 'جرجى زيدان ') |
جز (جایگزینی متن - 'كلينى' به 'كلينى ') |
||
خط ۱۰۹: | خط ۱۰۹: | ||
3. در شرح حال ابراهيم بن محمد بن عرفه بهصراحت مىگويد: «ابن حجر در «لسان الميزان» آورده كه در او تمايلى به تشيع بود» <ref>ر.ك: همان</ref>. | 3. در شرح حال ابراهيم بن محمد بن عرفه بهصراحت مىگويد: «ابن حجر در «لسان الميزان» آورده كه در او تمايلى به تشيع بود» <ref>ر.ك: همان</ref>. | ||
د)- صاحب ترجمه در طريق روايتى فقهاى شيعه باشد: در شمار ادله براى تشيع يك دانشور، آوردهاند كه: يكى از فقهاى بزرگ اماميه از او روايت كند، يا او از يك فقه بزرگ شيعى روايت كند، يا شاگرد يكى از بزرگان شيعه باشد. تهرانى اين قرينه را به قرائن ديگر مىپيوندد تا تشيع دانشمندى را نتيجه بگيرد و در كتاب طبقات از او ياد كند؛ بهعنوان نمونه، تهرانى در شرح حال احمد بن محمد بن حسين بزاز تذكر مىدهد كه صدوق در «كمال الدين» از او روايت كرده است. همچنين در شرح حال حسن بن ابراهيم بن جعفر به اين نكته اشاره مىكند كه او از ابوعبدالله محمد بن ابراهيم نعمانى شاگرد كلينى روايت كرده و [[شيخ مفيد]] نيز از او روايت كرده است <ref>ر.ك: همان، ص204</ref>. | د)- صاحب ترجمه در طريق روايتى فقهاى شيعه باشد: در شمار ادله براى تشيع يك دانشور، آوردهاند كه: يكى از فقهاى بزرگ اماميه از او روايت كند، يا او از يك فقه بزرگ شيعى روايت كند، يا شاگرد يكى از بزرگان شيعه باشد. تهرانى اين قرينه را به قرائن ديگر مىپيوندد تا تشيع دانشمندى را نتيجه بگيرد و در كتاب طبقات از او ياد كند؛ بهعنوان نمونه، تهرانى در شرح حال احمد بن محمد بن حسين بزاز تذكر مىدهد كه صدوق در «كمال الدين» از او روايت كرده است. همچنين در شرح حال حسن بن ابراهيم بن جعفر به اين نكته اشاره مىكند كه او از ابوعبدالله محمد بن ابراهيم نعمانى شاگرد [[کلینی، محمد بن یعقوب|كلينى]] روايت كرده و [[شيخ مفيد]] نيز از او روايت كرده است <ref>ر.ك: همان، ص204</ref>. | ||
ه)- صاحب ترجمه، كتابى درباره اهلالبيت(ع) نوشته باشد: اين قرينه دليلى بر تشيع صاحب ترجمه است؛ بهعنوان نمونه، محقق تهرانى در شرح حال احمد بن عبدالله [[ابونعیم، احمد بن عبدالله|ابونعيم اصفهانى]] اشاره مىكند كه او را آثارى درباره اهلبيت(ع) است <ref>ر.ك: همان</ref>. | ه)- صاحب ترجمه، كتابى درباره اهلالبيت(ع) نوشته باشد: اين قرينه دليلى بر تشيع صاحب ترجمه است؛ بهعنوان نمونه، محقق تهرانى در شرح حال احمد بن عبدالله [[ابونعیم، احمد بن عبدالله|ابونعيم اصفهانى]] اشاره مىكند كه او را آثارى درباره اهلبيت(ع) است <ref>ر.ك: همان</ref>. |
ویرایش