۱۶۱٬۳۲۹
ویرایش
التذييل و التکميل في شرح کتاب التسهيل (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۱ سپتامبر ۲۰۲۵، ساعت ۱۸:۲۹
، ۱ سپتامبر ۲۰۲۵جایگزینی متن - ' ' به ''
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) جز (جایگزینی متن - ' ' به '') |
||
| (۳ نسخهٔ میانیِ ایجادشده توسط همین کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۶: | خط ۶: | ||
| پدیدآوران = | | پدیدآوران = | ||
[[ابوحیان، محمد بن یوسف]] (نويسنده) | [[ابوحیان، محمد بن یوسف]] (نويسنده) | ||
[[هنداوی، حسن ]] (محقق) | [[هنداوی، حسن]] (محقق) | ||
|زبان | |زبان | ||
| زبان = عربی | | زبان = عربی | ||
| کد کنگره = | | کد کنگره = /الف2ت4 82/7 BP | ||
| موضوع = | | موضوع = | ||
|ناشر | |ناشر | ||
| ناشر = دار القلم ** دار کنوز اشبیلیا | | ناشر = دار القلم ** دار کنوز اشبیلیا | ||
| مکان نشر = سوریه - دمشق ** عربستان - ریاض | | مکان نشر = سوریه - دمشق ** عربستان - ریاض | ||
| سال نشر = 1418ق - 1419ق - 1420ق - 1421ق - 1422ق - 1426ق - 1429ق - 1997م - 1998م - 2000م - 2002م - 2005م - 2008م | | سال نشر = 1418ق - 1419ق - 1420ق - 1421ق - 1422ق - 1426ق - 1429ق - 1997م - 1998م - 2000م - 2002م - 2005م - 2008م | ||
| خط ۳۴: | خط ۳۴: | ||
این اثر که در فاصله سالهای 711 تا 727ق تألیف شده، از ارزشمندترین آثار تألیفشده در حوزه ادبیات عرب بشمار آمده است که شارحان بعدی در تدوین آثارشان بر آن تکیه کردهاند<ref>ر.ک: همان، ص11</ref>. | این اثر که در فاصله سالهای 711 تا 727ق تألیف شده، از ارزشمندترین آثار تألیفشده در حوزه ادبیات عرب بشمار آمده است که شارحان بعدی در تدوین آثارشان بر آن تکیه کردهاند<ref>ر.ک: همان، ص11</ref>. | ||
شارح در این کتاب از آثار و مصادر متقدم، استادان و همعصران خود بهره برده است. از جمله مصادری که شارح به شکل گسترده از آن استفاده کرده | شارح در این کتاب از آثار و مصادر متقدم، استادان و همعصران خود بهره برده است. از جمله مصادری که شارح به شکل گسترده از آن استفاده کرده «[[كتاب سيبويه و يليه تحصيل عين الذهب من معدن جوهر الأدب في علم مجازات العرب|الكتاب]]» [[سیبویه، عمرو بن عثمان|سیبویه]]، «البسيط» [[ضیاءالدین بن علج]] و «[[الإفصاح]]» [[ابن برذعی، محمد بن یحیی|ابن هشام خضراوی]] است<ref>ر.ک: همان، ص12</ref>. | ||
روش شارح در این اثر، نخست ذکر کلام ابن مالک در یک مسئله و توجه دادن به شرح وی و فرزندش بدرالدین در ابوابی که شرح دادهاند و به دنبال آن تعلیق بر سخن نویسنده و تفسیر و توضیح آن بهاضافه ذکر آراء و مذاهب نحویان، استشهاد، تحلیل، استدلال و ترجیح در تعارض آراء است<ref>ر.ک: همان، ص11</ref>. | روش شارح در این اثر، نخست ذکر کلام ابن مالک در یک مسئله و توجه دادن به شرح وی و فرزندش بدرالدین در ابوابی که شرح دادهاند و به دنبال آن تعلیق بر سخن نویسنده و تفسیر و توضیح آن بهاضافه ذکر آراء و مذاهب نحویان، استشهاد، تحلیل، استدلال و ترجیح در تعارض آراء است<ref>ر.ک: همان، ص11</ref>. | ||