۲۰٬۶۶۶
ویرایش
جز
جایگزینی متن - ']] ↵' به ' [['
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
جز (جایگزینی متن - ']] ↵' به ' [[') |
||
| (۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط یک کاربر دیگر نشان داده نشد) | |||
| خط ۲۹: | خط ۲۹: | ||
مصنف خاستگاه تصوف اسلامی را به آموزههای قرآنی و سیرۀ پیامبر(ص) نسبت میدهد. نیمه قرن دوم هجری به عنوان آغاز نهضت فکری و فرهنگی تصوف مطرح شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 16</ref> او ویژگیهای این دوره -عصر پیدایش- را شرح کرده است؛ ورود دانشهای یونانی به جهان اسلام یکی از برجستگیهای دوره پیدایش است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 17</ref>مصنف تألیفات این دوره را دارای ویژگیهای خاصی میداند؛ دارابودن نثر ساده و دوربودن از هرگونه اطناب یا ایجاز و آرایههای ادبی از آنها به شمار میآیند<ref>ر.ک: همان، ص 19</ref> | مصنف خاستگاه تصوف اسلامی را به آموزههای قرآنی و سیرۀ پیامبر(ص) نسبت میدهد. نیمه قرن دوم هجری به عنوان آغاز نهضت فکری و فرهنگی تصوف مطرح شده است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 16</ref> او ویژگیهای این دوره -عصر پیدایش- را شرح کرده است؛ ورود دانشهای یونانی به جهان اسلام یکی از برجستگیهای دوره پیدایش است.<ref>ر.ک: متن کتاب، ص 17</ref>مصنف تألیفات این دوره را دارای ویژگیهای خاصی میداند؛ دارابودن نثر ساده و دوربودن از هرگونه اطناب یا ایجاز و آرایههای ادبی از آنها به شمار میآیند<ref>ر.ک: همان، ص 19</ref> | ||
بخش دوم کتاب را عصر تحول دربرگرفته است. این عصر از آغاز قرن پنجم تا ظهور | بخش دوم کتاب را عصر تحول دربرگرفته است. این عصر از آغاز قرن پنجم تا ظهور [[ابن عربی، محمد بن علی|محییالدین عربی]] است. در این دوره، فقه چیره گشته است و متشرعان بر اهل عرفان سخت میگرفتند. با این حال، مردم پذیرای عرفان و عارفان بودند.<ref>ر.ک: همان، ص 86</ref> | ||
بخش سوم درباره عصر تکامل عرفان در قرنهای هفتم، هشتم و نهم است. عرفان این دوره (که مقارن با حمله مغول به خلافت اسلامی است) شکوفا میشود. ظهور ابن عربی و سید حیدر آملی از برجستگیهای این دوره است.<ref>ر.ک: همان، ص 310و 312</ref> | بخش سوم درباره عصر تکامل عرفان در قرنهای هفتم، هشتم و نهم است. عرفان این دوره (که مقارن با حمله مغول به خلافت اسلامی است) شکوفا میشود. ظهور ابن عربی و سید حیدر آملی از برجستگیهای این دوره است.<ref>ر.ک: همان، ص 310و 312</ref> | ||
چهارمین بخش از کتاب را عصر زوال عرفان شکل داده است. فرقههای تصوف در این دوره (در قرنهای هشتم و نهم هجری) به سوی مسائل اجتماعی و سیاسی گرایش یافتند. پادشاهی صفوی نمونه بارز سیاسی شدن آنان است<ref>ر.ک: همان، ص 513</ref>تصوف در اواخر دوره صفویه فروکش کرد و در دوره زندیه با سلسله | چهارمین بخش از کتاب را عصر زوال عرفان شکل داده است. فرقههای تصوف در این دوره (در قرنهای هشتم و نهم هجری) به سوی مسائل اجتماعی و سیاسی گرایش یافتند. پادشاهی صفوی نمونه بارز سیاسی شدن آنان است<ref>ر.ک: همان، ص 513</ref>تصوف در اواخر دوره صفویه فروکش کرد و در دوره زندیه با سلسله نعمتاللهی دوباره رونق گرفت.<ref>ر.ک: همان، ص 527</ref>نهایتاً اینکه، تصوف در دوره قاجار رونق نسبی یافت و گرایش ویژهای به سیاست پیدا کرد. حاجی میرزا آقاسی در این دوره به وزارت هم رسید و صفیعلیشاه (علیرغم مخالفت فقیهان) در دربار شاه قاجار منزلت والایی یافت<ref>ر.ک: همان، ص 529-528</ref> | ||
فهرست محتوا در آغاز و فهرست آیات، روایات، عبارات و اشعار عربی، اشعار فارسی، اشخاص، جایها، اصطلاحات و کتابنامه در پایان کتاب آمده است. | فهرست محتوا در آغاز و فهرست آیات، روایات، عبارات و اشعار عربی، اشعار فارسی، اشخاص، جایها، اصطلاحات و کتابنامه در پایان کتاب آمده است. | ||
| خط ۴۷: | خط ۴۷: | ||
==وابستهها== | ==وابستهها== | ||
{{وابستهها}} | {{وابستهها}} | ||
[[رده:کتابشناسی]] | [[رده:کتابشناسی]] | ||
[[رده:مقالات شهریور 01 حسینی هاشمی]] | [[رده:مقالات شهریور 01 حسینی هاشمی]] | ||
[[رده:مقالات بازبینی شده1]] | [[رده:مقالات بازبینی شده1]] | ||
[[رده:کتابشناسی]] | |||
[[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | [[رده:اسلام، عرفان، غیره]] | ||
[[رده: تصوف و عرفان]] | [[رده: تصوف و عرفان]] | ||
[[رده:آثار کلی تصوف و عرفان | [[رده:آثار کلی تصوف و عرفان]] | ||
[[رده:فاقد تصویر روی جلد1]] | [[رده:فاقد تصویر روی جلد1]] | ||