۱۶۱٬۰۱۰
ویرایش
بدون خلاصۀ ویرایش
جز (جایگزینی متن - ' {{' به '{{') |
Hbaghizadeh (بحث | مشارکتها) بدون خلاصۀ ویرایش |
||
| (۲۳ نسخهٔ میانی ویرایش شده توسط ۶ کاربر نشان داده نشد) | |||
| خط ۱: | خط ۱: | ||
{{جعبه اطلاعات زندگینامه | |||
| عنوان = محمود بن علی خواجوی کرمانی | |||
| تصویر = NUR02532.jpg | |||
| | | اندازه تصویر = | ||
| توضیح تصویر = خواجوی کرمانی، محمود بن علی | |||
| | | نام کامل = کمالالدین ابوالعطا محمود بن علی بن محمود | ||
| | | نامهای دیگر = خواجوی کرمانی | ||
| | | لقب = نخلبند شعرا، خلاق المعانی، ملک الفضلا | ||
| | | تخلص = خواجو | ||
| | | نسب = | ||
| | | نام پدر = علی | ||
| | | ولادت = ۲۰ ذیالحجه ۶۸۹ قمری (۳ دی ۶۶۹ شمسی) | ||
| | | محل تولد = کرمان | ||
| | | کشور تولد = ایران | ||
| | | محل زندگی = کرمان، بغداد، اصفهان، شیراز | ||
| | | رحلت = ۷۵۳ قمری | ||
| | | شهادت = | ||
| | | مدفن = دامنه کوه صبوی، تنگ الله اکبر، شیراز | ||
| | | طول عمر = ۶۴ سال | ||
| | | نام همسر = | ||
| | | فرزندان = | ||
|اساتید | | خویشاوندان = | ||
| | | دین = اسلام | ||
| | | مذهب = | ||
| | | پیشه = شاعر، عارف | ||
| | | درجه علمی = | ||
| دانشگاه = | |||
| حوزه = | |||
| علایق پژوهشی = شعر فارسی، عرفان، مثنویسرایی، غزل | |||
| منصب = | |||
| پس از = | |||
| پیش از = | |||
| اساتید = | |||
| مشایخ = | |||
| معاصرین = حافظ شیرازی | |||
| شاگردان = | |||
| اجازه اجتهاد از = | |||
| آثار = {{فهرست جعبه عمودی | [[دیوان اشعار خواجو کرمانی]] | [[خمسه خواجوی کرمانی]] (شامل: هما و همايون، گل و نوروز، روضة الأنوار، کمالنامه، گوهرنامه) | [[سامنامه]] | [[غزلیات خواجوی کرمانی]] | [[مجموعه رسائل عوارف المعارف]] | [[رساله البادیه]] | [[رساله سبع المثانی]] | [[مناظره شمس و سحاب]]}} | |||
| سبک نوشتاری = سبک عراقی | |||
| وبگاه = | |||
| امضا = | |||
| کد مؤلف = AUTHORCODE02532AUTHORCODE | |||
}} | |||
{{کاربردهای دیگر|کرمانی (ابهامزدایی)}} | |||
[[ | '''كمالالدين ابوالعطا محمود بن على بن محمود''' (۶۸۹-۷۵۳ق)، معروف به خواجوی کرمانی، شاعر غزلسرا و عارف بزرگ ایرانی سده هشتم هجری و از پیروان سبک عراقی بود. وی در سوم دی ماه سال ۶۶۹ش در کرمان به دنیا آمد و به «نخلبند شعرا»، «خلاق المعانی» و «ملک الفضلا» ملقب گردید. هنوز پسر بچهای بیش نبود که شایستگی خود را با سرودن قصیده تاریخ حمام یزد نشان داد. دوران کودکی را در کرمان گذراند و سپس سفرهای طولانی به حجاز، شام، بیتالمقدس، عراق، مصر و برخی بندرهای خلیج فارس کرد و در این سفرها توشههایی از دانش و تحقیق اندوخت. چندگاهی در بغداد اقامت گزید و در سال ۷۳۲ق مثنوی «هما و همايون» را به نام سلطان ابوسعید و وزیرش غیاثالدین محمد در آن شهر به انجام رسانید. در سال ۷۳۶ق به ایران بازگشت و پس از مدتی به اصفهان رفت و سپس به کرمان و فارس سفر کرد و در پناه خاندان اینجو و در ظل عنایت شاه شیخ ابواسحق قرار گرفت. از میان معاصران خواجو، [[حافظ، شمسالدین محمد|حافظ شیرازی]] از همه مشهورتر است که در مدتی که خواجو در شیراز مقیم بود، بر اندیشه حافظ پرتو تعلیم افکنده بود و به همین سبب در دیوان حافظ ابیات بسیاری به تقلید یا استقبال از غزلهای خواجو دیده میشود. خواجو قصیدههای زیادی در نعت ائمه(ع) و بالاخص [[امام علی علیهالسلام|حضرت علی(ع)]] سروده و در غزلیاتش از سبک عراقی و سعدی پیروی کرده است. از آثار او میتوان به «دیوان اشعار»، پنج مثنوی به نامهای «هما و همايون»، «گل و نوروز»، «روضة الأنوار»، «کمالنامه» و «گوهرنامه» (که مجموعاً خمسه خواجو را تشکیل میدهند)، «سامنامه» و رسالههایی مانند «البادیه»، «سبع المثانی» و «مناظره شمس و سحاب» اشاره کرد. وی سرانجام در سال ۷۵۳ق در شیراز درگذشت و در دامنه کوه صبوی، در ابتدای جاده شیراز - اصفهان، در تنگه الله اکبر به خاک سپرده شد. | ||
== ولادت == | |||
در تاريخ سوم دى ماه سال 669ش، مطابق با 20 ذىالحجه سال 689ق در کرمان به دنيا آمد. او را نخلبند شعرا، خلاق المعانى و ملك الفضلا ناميدهاند. | |||
هنوز پسر بچهاى بيش نبود كه شايستگى خود را با سرودن قصيده تاريخ حمام يزد نشان داد. اين قصيده بر ديوارهاى اين بنا نقش شد و براى هميشه باقى ماند. | هنوز پسر بچهاى بيش نبود كه شايستگى خود را با سرودن قصيده تاريخ حمام يزد نشان داد. اين قصيده بر ديوارهاى اين بنا نقش شد و براى هميشه باقى ماند.وى كه از خانوادهاى سرشناس بود، | ||
== مسافرتها == | |||
دوران كودكى را در کرمان گذرانيد و سپس سفرهاى طولانى به حجاز، شام، بيتالمقدس، عراق، مصر و بعضى از بندرهاى خليج فارس كرد و در اين سفرها، توشهها از دانش و تحقيق اندوخت. خواجو چندگاهى در بغداد اقامت گزيد و در سال 732ق مثنوى هماى و همايون را بنام سلطان ابوسعيد و وزيرش غياثالدين محمد در آن شهر به انجام رسانيد و در سال736ق به ايران بازگشت اما چون ابوسعيد بهادرخان را مقتول يافت و غياثالدين محمد هم مدتى، پس از ورود خواجو به دست مخالفانش به قتل رسيد و خواجو به قول خود سلطانيه بىسلطان را لايق اقامت نديده و به اصفهان رفت و پس از چندى اقامت، از آنجا به کرمان و فارس سفر كرد و در پناه خاندان اينجو علىالخصوص در ظل عنايت شاه شيخ ابواسحق درآمد. | |||
از ميان معاصران خواجو، حافظ از همه مشهورتر است. خواجو، كه به سال و تجربت شاعرى بر حافظ تقدم داشت، در مدتى كه مقيم شيراز بود، مانند دوستى كه سمت رهبر داشته باشد، بر انديشه حافظ پرتو تعليم افگنده بود و به همين سبب است كه در ديوان خواجه شيراز بيتهاى بسيارى را مىبينيم كه به تقليد يا به استقبال از غزلهاى خواجو ساخته و يا گاه معنى و لفظى از او اقتباس كرده است. | از ميان معاصران خواجو، حافظ از همه مشهورتر است. خواجو، كه به سال و تجربت شاعرى بر حافظ تقدم داشت، در مدتى كه مقيم شيراز بود، مانند دوستى كه سمت رهبر داشته باشد، بر انديشه حافظ پرتو تعليم افگنده بود و به همين سبب است كه در ديوان خواجه شيراز بيتهاى بسيارى را مىبينيم كه به تقليد يا به استقبال از غزلهاى خواجو ساخته و يا گاه معنى و لفظى از او اقتباس كرده است. | ||
خواجو را به دليل هنرنمايىهايش در عالم شعر، «نخلبند شاعران» لقب دادهاند. ديوان او داراى وجههاى ممتاز است كه شامل نغز و معما هم هست و به علاوه، قصيدههاى زيادى در نعت ائمه(ع) و بالاخص [[علی بن ابیطالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]] سروده است. وى در غزلياتش از سبک | خواجو را به دليل هنرنمايىهايش در عالم شعر، «نخلبند شاعران» لقب دادهاند. ديوان او داراى وجههاى ممتاز است كه شامل نغز و معما هم هست و به علاوه، قصيدههاى زيادى در نعت ائمه(ع) و بالاخص [[علی بن ابیطالب(ع)، امام اول|حضرت على(ع)]] سروده است. وى در غزلياتش از سبک عراقى و سعدى پيروى كرده است. | ||
== | == وفات == | ||
خواجوی کرمانی به سال 753ق، در شيراز بدرود حيات گفت. آرامگاه خواجو در شمال شیراز، در دامنه كوه صبوی و در ابتدای جاده شیراز - اصفهان، در تنگه الله اكبر قرار گرفته است. قبر وی مشرف بر دروازه قرآن میباشد. آب چشمه معروف ركناباد نیز از كنار مقبره خواجو میگذرد. | |||
== آثار== | |||
# ديوان اشعار | |||
# شش مثنوى در وزنهاى گوناگون با اين نامها: سامنامه، هماى و همايون، گل و نوروز، روضة الانوار، كمالنامه و گوهرنامه. پنج مثنوى اخير بر روى هم خمسه خواجو را تشكيل مىدهد. | |||
# رسالهی البادیه | |||
# رسالهی سبع المثانی | |||
# رسالهی مناظره شمس و سحاب | |||
{{شعر و شاعری}} | |||
==وابستهها== | |||
{{وابستهها}} | |||
[[مجموعه رسائل عوارف المعارف]] | |||
[[دیوان اشعار خواجو کرمانی]] | |||
[[غزلیات خواجوی کرمانی]] | |||
[[ | [[خمسه خواجوی کرمانی]] | ||
[[رسائل خواجو]] | |||
[[ | [[همای و همایون]] | ||
[[تحفه کرمان: شعر خواجو در | [[تحفه کرمان: شعر خواجو در جلوههای هنر خط و خوشنویسی]] | ||
[[روضة الأنوار]] | [[روضة الأنوار]] | ||
[[رده:زندگینامه]] | [[رده:زندگینامه]] | ||
[[رده:شاعران]] | |||