هشت بهشت
هشت بهشت تألیف امیرخسرو دهلوی (651-725ق)، شاعر و نویسنده پارسیگوی هندوستان؛ تصحیح حسن ذوالفقاری و پرویز ارسطو؛ آخرین مثنوی از خمسه امیرخسرو دهلوی که به تقلید از هفت پیکر نظامی سروده شده است.
| هشت بهشت | |
|---|---|
 | |
| پدیدآوران | دهلوی، امیرخسرو (نویسنده)
ذوالفقاری، حسن (محقق) ارسطو، پرویز (محقق) |
| ناشر | چشمه |
| مکان نشر | تهران |
| سال نشر | 1391ش. |
| چاپ | اول |
| شابک | 978-600-229-105-9 |
| موضوع | شعر فارسی - قرن 8ق. |
| زبان | فارسی |
| تعداد جلد | 1 |
| کد کنگره | PIR 5362/1390 |
ساختار
این کتاب از یک جلد و 356 صفحه تشکیل شده است.
گزارش کتاب
هشت بهشت آخرین مثنوی از خمسۀ امیرخسرو دهلوی است که شاعر آن را به تقلید از هفتپیکر نظامی سروده. داستانهای این اثر اغلب ابتکاری و شیرین است و عناصر داستانهای هندی را در خود دارد. شاعر طرح فشردۀ داستانها را به صورت جملات مصدری در یک یا دو سطر ارائه میدهد. این مثنوی مانند دیگر آثار شامل حمد و ستایش خدا، درود بر پیامبر(ص)، معراج و مدح نظام الدین اولیا و علاءالدین مسعود چشتی است که کتاب به نام او سروده شده است.
امیرخسرو در این اثر علاوه بر نوآوری در شکلبندی و انتخاب افسانههای درونداستانی، در زبان و بیان نیز ابتکاراتی دارد. از ویژگیهای کار او بیان جزئیات وقایع و استفاده متعادل از آرایههای ادبی است. این اثر آیینۀ زندگی و فرهنگ عامۀ مردم هند در آن دوران محسوب میشود و اشارات فراوانی به آیین هندوان و شهرهای هندوستان دارد.
برخی واژگان در منظومه دیده میشود که معنای آن در فرهنگها نیامده و خاص شبه قاره یا کاربرد ویژۀ شاعر است. امیرخسرو در داستانهای این کتاب به قدرت انسان در برابر کشاکشهای زندگی تأکید دارد. قهرمانان این داستانها با تکیه بر عقل، نکتهسنجی و ایمان بر مشکلات غلبه میکنند. داستانسرایی امیرخسرو در این اثر به داستان کوتاه نزدیک است و عناصر اصلی داستان کوتاه مانند ایجاز و اختصار در آن رعایت شده است.[۱]
پانويس
منابع مقاله
پایگاه کتابخانه تخصصی ادبیات