مامقانی، محیالدین
| محیالدین مامقانی | |
|---|---|
 مامقانی، محیالدین | |
| نام کامل | شیخ محیالدین بن عبدالله مامقانی |
| نام پدر | عبدالله مامقانی |
| ولادت | صفر ۱۳۴۰ قمری |
| محل تولد | نجف اشرف، عراق |
| محل زندگی | نجف اشرف، تهران، قم |
| رحلت | ۶ جمادیالثانی ۱۴۲۹ قمری |
| مدفن | جوار مرقد کمیل بن زیاد نخعی(ع)، کوفه |
| طول عمر | ۸۹ سال |
| خویشاوندان | عبدالله مامقانی (پدر)، محمدحسن مامقانی (جد) |
| دین | اسلام |
| مذهب | شیعه |
| پیشه | فقیه، اصولی، رجالی، نویسنده |
| اطلاعات علمی | |
| درجه علمی | مجتهد |
| حوزه | حوزه علمیه نجف و قم |
| علایق پژوهشی | علم رجال، فقه، اصول |
| اساتید |
|
| برخی آثار |
|
محىالدين مامقانى (۱۳۴۰-۱۴۲۹ق)، فرزند آیتالله عبدالله مامقانی و نواده آیتالله محمدحسن مامقانی (از مراجع نجف اشرف)، فقیه، اصولی و محقق برجسته در علم رجال بود. وی در صفر سال ۱۳۴۰ق در نجف اشرف متولد شد و دروس عالی حوزه را نزد اساتید بزرگی چون آیات عظام سید عبدالهادی شیرازی، سید محسن حکیم و میرزا باقر زنجانی فراگرفت و به درجه اجتهاد نائل آمد. او به تربیت شاگردان و تدریس در حوزه علمیه نجف اشتغال داشت تا اینکه در سال ۱۳۹۰ق بهدلیل فشارهای رژیم بعث عراق بر حوزه نجف، مجبور به ترک عراق شد و به تهران آمد و به تدریس فقه و اصول در مسجد ارک مشغول گردید. پس از مدتی به قم مهاجرت کرد و تمام وقت خود را به تصحیح و تحقیق کتاب بزرگ رجالی پدرش، «تنقیح المقال في علم الرجال» اختصاص داد. این دائرةالمعارف بزرگ رجالی شیعه با تحقیق و استدراکات وی و فرزندش شیخ محمدرضا مامقانی توسط مؤسسه آلالبیت(ع) برای احیای تراث منتشر شد. محیالدین مامقانی از عالمان بزرگی چون آقابزرگ تهرانی، سید ابوالحسن اصفهانی، سید شهابالدین مرعشی نجفی و شیخ محمدحسین آل کاشفالغطاء اجازه روایت داشت. از دیگر آثار او میتوان به «مرآة الکمال لمن رام درک مصالح الأعمال»، «مرآة الرشاد»، حواشی بر شرح تجرید علامه حلی، رسائل و مکاسب شیخ انصاری اشاره کرد. وی سرانجام در صبح روز سهشنبه ۶ جمادیالثانی ۱۴۲۹ق در آستانه نودسالگی در قم درگذشت و پس از تشییع گسترده در قم و نجف اشرف، در جوار مرقد کمیل بن زیاد نخعی(ع) به خاک سپرده شد.
ولادت
در صفر 1340ق در نجف به دنيا آمد.
تحصیلات
دروس عالى حوزه را نزد آيات سيد عبدالهادى شيرازى، سيد محسن حكيم و ميرزا باقر زنجانى فرا گرفت و پس از رسيدن به رتبه اجتهاد به تربيت شاگردان و تدريس در حوزه نجف پرداخت.
در سال 1390ق با فشارى كه حزب بعث عراق بر حوزه نجف وارد كرد به اجبار راهى تهران شده و به تدريس فقه و اصول در مسجد ارک مشغول شد. مدتى بعد به قم رفت و همه وقت خويش را به تصحيح تنقيح المقال، دايرةالمعارف بزرگ رجالى شيعه اختصاص داد.
وى از آقا بزرگ طهرانى، سيد ابوالحسن اصفهانى، آیتالله مرعشى نجفى و شيخ محمدحسین آل کاشفالغطاء اجازه روايت داشت.
وفات
آيتالله محىالدين مامقانى صبح روز سهشنبه، ششم جمادىالثانى 1429ق در آستانه نود سالگى در قم درگذشت. سرانجام پس از تشییع گسترده در قم و نجف اشرف، پیکر ایشان در جوار مرقد کمیل بن زیاد نخعی کوفی(ع)، از تابعین و یاران برجسته امیرالمؤمنین(ع) و امام مجتبی(ع) آرام گرفت.
آثار
- اسناد مطبوعات ايران.
- اسنادى از انتخابات مجلس در دوره شاه.
- حاشيه بر شرح تجريد علامه حلى.
- حاشيه بر رسائل شيخ انصارى.
- حاشيه بر مكاسب شيخ انصارى.
- حاشيه بر مرآت الكمال.
- حاشيه بر مرآت الرشاد.