الگو:صفحهٔ اصلی/مقالهٔ برگزیده دوم
سيد عبدالحسين شرفالدين (1290-1377ق)، فقیه، اصولی، ادیب، محدث و مجتهد و مدافع تقریب مذاهب
شرفالدين، بهمثابه عالمی آگاه به زمان، روشنبين و آشنا به حقايق اصيل مكتب آسمانی اسلام، از روزگار جوانی، از اوضاع نابسامان و آشفته آن روز جوامع اسلامی و اختلافات بيهوده و تأسفبار مسلمانان رنج میبرد. او نهتنها به اصلاح و سازندگی جوامع شيعی میانديشيد، بلكه از آغاز اقدامهای اجتماعی و دينی خود، در انديشه اصلاح و عزتبخشی به همه ممالك اسلامی و ايجاد اتحاد و برادری در بين فرقههای مختلف مسلمانان بود. وی نيم قرن تمام با همه توان علمی و معنویاش و با قلم، بيان و عمل صادقانهاش، در متحد ساختن امت محمد(ص) كوشيد و از هيچ سعی و تلاشی دريغ نورزيد.
نخستين گام بلند و سنگين وی در راه وحدت امت اسلامی، تأليف كتاب گرانقدر «الفصول المهمة في تأليف الأمة» بود كه در سال 1327ق، در شهر صور به زيور طبع درآمد. از اين تاريخ تا پايان عمر (1377ق)، همواره به دنبال تحقق اين آرمان الهی خويش حركت كرد و به نتايج درخشان و ثمربخشی دست يافت.
در اواخر سال 1329ق، برای ديدار از مصر و آشنايی با علمای دينی، دانشمندان، متفكران و نويسندگان آن ديار و مساعد كردن زمينه ايجاد اتحاد ملت اسلام، راهی آن ديار شد. وی دريافته بود كه بهترين نقطه حركتش دانشگاه «الأزهر»، بزرگترين مركز علمی و دينی مسلمانان اهل سنت است.
دست تقدير، شرفالدين را با مفتی بزرگ و استاد معروف دانشگاه الأزهر، شيخ سليم بشری مالكی، آشنا كرد. ثمره اين آشنايی علمی و مذهبی، مباحثات و مكاتبات شورانگيز و شگفتیزايی بود كه در تاريخ اسلام میتواند در راه اتحاد ملل مسلمان و دست يافتن به حقايق و وقايع تاريخ، سرمشق عالمان و متفكران مسلمان باشد.
بيست و پنج سال بعد از آن واقعه، در سال 1355ق، شرفالدين مجموعه مكاتبات خود و شيخ سليم را كه 112 نامه بود، بههمراه مقدمهای روشنگر، بهصورت كتابیبا نام «المراجعات»، در شهر صيدا به چاپ رساند.