واسعی زنجانی، عبدالرحیم
| نام | واسعی زنجانی، عبدالرحیم |
|---|---|
| نامهای دیگر | |
| نام پدر | حاج عبدالکریم |
| متولد | 1309ق برابر با 1262ش یا 1265ش |
| محل تولد | زنجان |
| رحلت | 12 دیماه 1361ش/1403ق/ 1983م |
| اساتید | حسین دینمحمدی |
| برخی آثار | كتاب الرضاع و كتاب قاعدة لا ضرر و لا ضرار في الإسلام |
| کد مؤلف | AUTHORCODE04263AUTHORCODE |
عبدالرحیم واسعی زنجانی (۱۲۶۲ یا ۱۲۶۵-۱۳۶۱ش)، فقیه و محقق ایرانی، دانشآموخته حوزههای علمیه ایران و عراق بود. وی از علمای برجسته زنجان به شمار میرفت و سالها به تدریس دروس حوزوی و اقامه نماز جماعت اشتغال داشت.
ولادت
میرزا عبدالرحیم فرزند حاج عبدالکریم در سال ۱۳۰۹ق برابر با حدود ۱۲۶۲ش یا ۱۲۶۵ش در روستای نیکپی از توابع زنجان متولد شد.
تحصیلات
وی تحصیلات حوزوی خود را در زنجان آغاز کرد و دوره مقدماتی و سطوح را در خدمت آخوند ملا سبزعلی کاوندی فراگرفت. سپس به مدت دو سال نزد علمای قزوین به تحصیل ادامه داد و لُمَعَتین و رسایل و مکاسب را در محضر آیتالله شیخ فیاض شریعت زنجانی آموخت. در ادامه، درس خارج فقه و اصول را از آیتاللهالعظمی حاج شیخ حسین دینمحمدی فراگرفت و موفق به کسب درجه اجتهاد گردید.
فعالیتها
ایشان پس از نیل به مقام اجتهاد، به تدریس دروس سطح و سپس درس خارج در حوزه علمیه زنجان مشغول شد و شاگردان بسیاری را تربیت نمود. از جمله شاگردان وی میتوان به حجج اسلام: شیخ بیوک خاتمی، شیخ یعقوبعلی جباری، شیخ تقی خاتمی، شیخ ابراهیم محمدی اصل و شیخ علی طاهری اشاره کرد.
وی علاوه بر تدریس، به اقامه نماز جماعت در مسجد دمیرلو (یا دَمِریه) که بعدها به مسجد انقلاب اسلامی تغییر نام یافت، مشغول بود. در ماههای محرم و رمضان هر سال به منبر میرفت و به وعظ و ارشاد مردم میپرداخت.
وفات
شیخ عبدالرحیم واسعی سرانجام در ۱۲ دیماه ۱۳۶۱ش (مطابق با ۱۴۰۳ق و ۱۹۸۳م) از دنیا رفت.
آثار
- کتاب ارث در فقه؛
- لا ضرر و لا ضرار در اصول؛
- الرضاع، الصوم و الطهارة؛
- تقریرات دروس استادان خود (که هنوز چاپ نشده است)[۱].
پانویس
- ↑ ر.ک: وبسایت تبیان