جامع الشتات في أجوبة السؤالات

جامع الشتات
پدیدآوران	میرزای قمی، ابوالقاسم بن محمدحسن (نويسنده) مؤسسه فرهنگی فقه الثقلین (سایر) مکتب سماحة آیة الله العظمی الشیخ یوسف الصانعي ( سایر)
ناشر	فقه الثقلين
مکان نشر	ایران - قم
سال نشر	1399ش - 1401ش
چاپ	1
شابک	‎-
موضوع	فقه جعفری - رساله عملیه - فقه جعفری - قرن 13ق. - فقه جعفری - قرن 13ق. - پرسش‏ها و پاسخ‏ها
زبان	عربی - فارسی
تعداد جلد	12
کد کنگره	‎‏/‎‏م‎‏9‎‏ج‎‏2‎‏ 183/9 BP
نورلایب	مطالعه و دانلود pdf

برای دیگر کاربردها، جامع الشتات (ابهام‌زدایی) را ببینید.

جامع الشتات یا «جامع الشتات في أجوبة السؤالات»، از آثار اصولی و فقیه و مرجع تقلید برجسته شیعه در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری، آیت‌الله میرزا ابوالقاسم بن محمدحسن گیلانی شفتی رشتی قمی، مشهور به میرزای قمی (۱۱۵۰-۱۲۳۱ق)، مجموعه پاسخ‌ به پرسش‌های فقهی و همچنین تعدادی از رساله‌های مستقلّ فقهی است که احکام مسائل گوناگون را بیان می‌کند.

هدف و روش

• مؤسّسه فقه الثقلین، نوشته است: میرزا ابوالقاسم قمی، فقیه و اصولى صاحب سبک است که در روش اجتهادى خود مبناى اعتدال را پیشه خود نموده است. مراجعه به آثار و به‌خصوص پاسخ‌هاى وى در کتاب جامع الشتات، به‌روشنى این ادّعا را ثابت مى‌کند که میرزا نه مشى اخبارى‌گرى را مى‌پسندد و نه در شیوه استنباط، انسدادى عمل مى‌کند. میرزا در دوره‌اى که مکتب اخبارى‌گرى سایه تاریکش را بر مکتب اصولى و اجتهادى مدارس علمى تابیده بود، ظهور کرد و با تحقیق و تألیف کتاب گران‌سنگ «قوانين الأصول» مبانى و اندیشه اصولى را منقّح کرد و پایه اجتهادات فقهى را قوّت بخشید.

ساختار و محتوا

• این اثر در 12 جلد به ترتیب ذیل سامان یافته است:

1. پیشگفتار ناشر و مصحح (معرفی شخصیت علمی و زندگی و آثار نویسنده و روش تصحیح) و متن اصلی: اصول دین و اصول فقه (اجتهاد و تقلید)؛
2. فروع دین: از طهارت و نماز تا حجّ؛
3. از جهاد تا تجارت و بیع؛
4. از رهن تا شرکت؛
5. از قسمت تا وکالت؛
6. از وقف تا وصایا؛
7. نکاح؛
8. از طلاق تا احیای موات؛
9. از لقطه تا میراث؛
10. از قضا و شهادات تا حدود و قصاص و دیات؛
11. از رساله انفحه تا رساله اقرار به طلاق؛
12. از رساله طلاق با عوض تا روایت امام رضا(ع).

نمونه مباحث

• ... مسئله شرعیه را از غیر مجتهد عادل بدون عذرى، جایز نیست اخذ کردن و در مجتهد، عدالت شرط است و در عدالت همین‌قدر بس است که مجتنب از کبایر باشد و اصرار بر صغایر نکند در ظاهر حال و در بند سترپوشى عیب خود باشد و از اهل بلد و محلّه او هرگاه سؤال کنى از احوال او، بگویند: ما به غیر خوبى از او چیزى ندیدیم.

منابع مقاله

مقدمه و متن کتاب.