غريب الحديث (هروی): تفاوت میان نسخه‌ها

آنچه موجب اهمیت و توجه ویژه به کتاب [[ابوعبید، قاسم بن سلام|ابوعبیده]] می‌شود، آن است که نویسنده آن، در طول چندین دهه از بسیاری از محدثان عراق، شام، حجاز و مصر حدیث آموخته و از نظر رجالی، کسانی چون احمد بن حنبل و اسحاق بن راهویه و یحیی بن معین او را برتر از آن دانسته‌اند که تنها با لفظ ثقه از وی یاد کنند. البته انتقاداتی در این‌باره به وی نیز مطرح شده است. او با حدیث برخوردی ناقدانه داشته، بررسی‌های سندی در کار او مطرح هستند. او همچنین نسخ کتاب با سنت را ممکن می‌شمرده و این می‌توانست مبنایی مؤثر در فقه الحدیث وی باشد، ولی اساساً گراینده به آن بود که تا حد ممکن به محکم بودن آیات و عدم نسخ قائل شود. بیش از آن که محدثان توجه‌شان به اسانید و روایات [[ابوعبید، قاسم بن سلام|ابوعبید]] باشد، به بیانات او در پیرامون یک حدیث به‌عنوان مفسر توجه می‌نمودند<ref>ر.ک: بی‌نام</ref>.

نویسندگان پیشین غريب الحديث، هیچ‌یک از اصحاب حدیث نبودند. با وجود موقعیت کتاب [[ابوعبید، قاسم بن سلام|ابوعبید]] نزد اصحاب حدیث، بعضی از اصحاب حدیث، از انتقاد نسبت به کار وی پرهیز نداشته‌اند. البته این نقدها هرگز از جایگاه کتاب او نکاست و همواره در طی سده‌های متمادی، غريب الحديث ابوعبید پرتداول‌ترین کتاب از سنخ خود در محافل اهل حدیث بود. با وجود آنکه این کتاب اساسا به‌عنوان یک متن تحلیلی نوشته شده و نه یک منبع برای ضبط متون و اسانید حدیث، اما وجود برخی گونه‌های منحصربه‌فرد از ضبط متون و اسانید موجب مرجع شدن این کتاب به‌عنوان یک منبع روایی در سده‌های بعد شده است<ref>ر.ک: همان</ref>.