مظفر، محمدرضا: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدرضا مظفر''' (۱۳۲۲-۱۳۸۳ق)، فقیه، مجتهد، نویسنده و از پیشگامان اصلاح و نوسازی نظام آموزشی حوزه علمیه نجف اشرف بود. وی در پنجم شعبان ۱۳۲۲ق در نجف و در خاندان علم و فقاهت زاده شد. پدرش از علمای بزرگ بود و مادرش دختر علامه عبدالحسین طریحی. وی پنج ماه پس از درگذشت پدر متولد شد و تحت سرپرستی برادران دانشورش شیخ عبدالنی و شیخ محمدحسن رشد یافت. او در محضر استادان بزرگی چون آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ [[اصفهانی، محمدحسین|محمدحسین اصفهانی (کمپانی)]]، [[نائینی، محمدحسین|میرزای نائینی]] و [[قاضی طباطبایی تبریزی، سید علی|سید علی قاضی طباطبایی]] به تکمیل علوم پرداخت و در ۲۱ سالگی کتابی در علم عروض با سبکی نو تألیف کرد. آیت‌الله مظفر از منتقدان جدی نظام آموزشی سنتی حوزه بود و برای اصلاح آن گام‌های عملی برداشت. او همراه برادرش و دیگر متفکران «جمعية منتدى النشر» را تأسیس کرد و در سال ۱۳۵۵ق «کلیة الفقه» (دانشکده فقه) را در نجف بنیاد نهاد که وزارت فرهنگ عراق آن را به رسمیت شناخت. این دانشکده افزون بر فقه شیعه و اصول، علوم جدیدی چون روانشناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه جدید را نیز در برنامه داشت. او همچنین مدارس منتدى النشر را در مقاطع ابتدایی و متوسطه در نجف، بصره، کاظمین و حله دایر کرد و کتابخانه‌ای در صحن مطهر علوی بنا نهاد. تألیف کتاب‌های درسی با شیوه نوین مانند «المنطق»، «أصول الفقه» و «عقائد الإمامية» از دیگر خدمات ماندگار اوست که هنوز در حوزه‌های علمیه تدریس می‌شود. [[بروجردی، سید حسین|آیت‌الله بروجردی]] برای اصلاح حوزه علمیه قم از او دعوت به عمل آورد، اما با رحلت آن مرجع، این طرح ناتمام ماند. از مظفر ده‌ها اثر در فقه، اصول، فلسفه، کلام، تاریخ و حتی دیوان شعری با پنج هزار بیت بر جای مانده است. او سرانجام در ۱۶ رمضان ۱۳۸۳ق در ۶۱ سالگی درگذشت و در دارالسلام نجف در کنار برادرش به خاک سپرده شد.