مظفر، محمدرضا: تفاوت میان نسخه‌ها

'''محمدرضا مظفر''' (۱۳۲۲-۱۳۸۳ق)، فقیه، مجتهد، نویسنده و از پیشگامان اصلاح و نوسازی نظام آموزشی حوزه علمیه نجف اشرف بود. وی در پنجم شعبان ۱۳۲۲ق در نجف و در خاندان علم و فقاهت زاده شد. پدرش از علمای بزرگ بود و مادرش دختر علامه عبدالحسین طریحی. وی پنج ماه پس از درگذشت پدر متولد شد و تحت سرپرستی برادران دانشورش شیخ عبدالنی و شیخ محمدحسن رشد یافت. او در محضر استادان بزرگی چون آقا ضیاءالدین عراقی، شیخ محمدحسین اصفهانی (کمپانی)، میرزای نائینی و سید علی قاضی طباطبایی به تکمیل علوم پرداخت و در ۲۱ سالگی کتابی در علم عروض با سبکی نو تألیف کرد. آیت‌الله مظفر از منتقدان جدی نظام آموزشی سنتی حوزه بود و برای اصلاح آن گام‌های عملی برداشت. او همراه برادرش و دیگر متفکران «جمعية منتدى النشر» را تأسیس کرد و در سال ۱۳۵۵ق «کلیة الفقه» (دانشکده فقه) را در نجف بنیاد نهاد که وزارت فرهنگ عراق آن را به رسمیت شناخت. این دانشکده افزون بر فقه شیعه و اصول، علوم جدیدی چون روانشناسی، جامعه‌شناسی و فلسفه جدید را نیز در برنامه داشت. او همچنین مدارس منتدى النشر را در مقاطع ابتدایی و متوسطه در نجف، بصره، کاظمین و حله دایر کرد و کتابخانه‌ای در صحن مطهر علوی بنا نهاد. تألیف کتاب‌های درسی با شیوه نوین مانند «المنطق»، «أصول الفقه» و «عقائد الإمامية» از دیگر خدمات ماندگار اوست که هنوز در حوزه‌های علمیه تدریس می‌شود. آیت‌الله بروجردی برای اصلاح حوزه علمیه قم از او دعوت به عمل آورد، اما با مرگ آن مرجع، این طرح ناتمام ماند. از مظفر ده‌ها اثر در فقه، اصول، فلسفه، کلام، تاریخ و حتی دیوان شعری با پنج هزار بیت بر جای مانده است. او سرانجام در ۱۶ رمضان ۱۳۸۳ق در ۶۱ سالگی درگذشت و در دارالسلام نجف در کنار برادرش به خاک سپرده شد.