۴۲۵٬۲۲۵
ویرایش
تراث أبيالحسن الحرالي المراكشي في التفسير (نمایش مبدأ)
نسخهٔ ۶ سپتامبر ۲۰۱۹، ساعت ۱۵:۴۸
، ۶ سپتامبر ۲۰۱۹جایگزینی متن - 'هو' به 'هو'
جز (جایگزینی متن - 'مخصوصا' به 'مخصوصاً') |
جز (جایگزینی متن - 'هو' به 'هو') برچسبها: ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه |
||
| خط ۷۱: | خط ۷۱: | ||
مطالب این کتاب، در یک مقدمه و دو باب، تنظیم شده است. در مقدمه، به موضوع کتاب و ساختار آن، اشاره شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/56 ر.ک: متن کتاب، ص56]</ref>. باب اول، در بیان و توضیح هفت حرفی است که قرآن بر اساس آن نازل گردیده است. نویسنده، معتقد است چون قرآن برای آخرین امت فرستاده شده، پس کاملکننده امر بوده، جامع اوامر و نواهی الهی است و چون پیامبر(ص)، خاتم پیامبران است، لذا کتاب او نیز خاتم کتب آسمانی است و طبق روایتی از پیامبر(ص)، بر اساس هفت حرف نازل شده است که دو حرف از آن، برای صلاح دنیاست: | مطالب این کتاب، در یک مقدمه و دو باب، تنظیم شده است. در مقدمه، به موضوع کتاب و ساختار آن، اشاره شده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/56 ر.ک: متن کتاب، ص56]</ref>. باب اول، در بیان و توضیح هفت حرفی است که قرآن بر اساس آن نازل گردیده است. نویسنده، معتقد است چون قرآن برای آخرین امت فرستاده شده، پس کاملکننده امر بوده، جامع اوامر و نواهی الهی است و چون پیامبر(ص)، خاتم پیامبران است، لذا کتاب او نیز خاتم کتب آسمانی است و طبق روایتی از پیامبر(ص)، بر اساس هفت حرف نازل شده است که دو حرف از آن، برای صلاح دنیاست: | ||
# حرف حرام؛ که نفس آدمی و بدن او، تطهیر نمیشود مگر | # حرف حرام؛ که نفس آدمی و بدن او، تطهیر نمیشود مگر بهواسطه دوری از آن (حرام). | ||
# حرف حلال؛ که صلاح نفس و بدن | # حرف حلال؛ که صلاح نفس و بدن بهوسلیه آن، اتفاق میافتد. اصل این دو حرف در تورات بوده و در قرآن، به کمال رسیده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/57 ر.ک: همان، ص57-58]</ref>. | ||
پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح معاد میباشد که عبارتند از: | پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح معاد میباشد که عبارتند از: | ||
# حرف زجر و نهی؛ که صلاح آخرت | # حرف زجر و نهی؛ که صلاح آخرت بهوسیله دوری از آنها حاصل میشود. | ||
# حرف امر؛ که صلاح آخرت، | # حرف امر؛ که صلاح آخرت، بهواسطه امتثال آن به دست میآید. اصل این دو حرف، در انجیل بوده و اتمام و اکمال آن در قرآن است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان، ص58]</ref>. | ||
پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین میباشند که اولی «حرف محکم» میباشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای عبداز جهت احوال قلب و اخلاق نفس و اعمال بدنش، روشن است. دیگری، «حرف متشابه» است که | پس از این دو حرف، دو حرف در صلاح دین میباشند که اولی «حرف محکم» میباشد؛ یعنی آن حرفی که خطاب پروردگار در آن برای عبداز جهت احوال قلب و اخلاق نفس و اعمال بدنش، روشن است. دیگری، «حرف متشابه» است که بهواسطه قصور عقل از ادراک آن، برای عبد، خطاب در آن روشن نیست<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/58 ر.ک: همان]</ref>. | ||
به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» میباشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>. | به اعتقاد نویسنده، اصل این شش حرف در کتب آسمانی پیشین، موجود بوده اما اکمال و اتمام آن، در قرآن کریم اتفاق افتاده است و تنها حرف هفتم که حرف «حمد» میباشد، مختص به حضرت محمد(ص) و کتاب اوست. این حرف، حرفی است که در «فاتحة الكتاب» و «أم القرآن» آمده و خداوند با آن کتاب خویش را آغاز نموده است<ref>[https://www.noorlib.ir/View/fa/Book/BookView/Image/21799/1/59 ر.ک: همان، ص59]</ref>. | ||